Κι όμως, έχει και τέτοιες η Κομοτηνή. Οπως στην αρχή (ή στο τέλος;) της οδού Βενιζέλου, ακριβώς απέναντι από το κτίριο της Λέσχης Κομοτηναίων.
Ενα συντριβάνι, λίγο πράσινο, ανοιχτοσύνη, λουλούδια, λίγη περιποίηση και το τοπίο μέσα στο τσιμέντο και την ηχορύπανση αλλάζει. Μήπως κάποια στιγμή οι δημοτικές αρχές της πόλης θα έπρεπε αντί να σκέφτονται τι να χτίζουν, να αρχίζουν σιγά – σιγά να γκρεμίζουν;
Μία τέτοια μικρή “όαση” ανά δύο τετράγωνα δε θα ήταν άσχημη ιδέα…
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.