Ενα απίστευτο περιστατικό που έχει να κάνει με την αξιοπιστία ορισμένων ΜΜΕ και δημοσιογραφούντων αποκαλύπτει το blog “Παρέμβαση” σε χθεσινή του δημοσίευση.
Βρισκόμουν στο νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης σήμερα και ετοιμαζόμουν να φύγω χαρούμενος από τα αποτελέσματα που μου ανακοίνωσαν οι γιατροί, ένα μήνα μετά το έμφραγμα και τα μπαλονάκια…
Ξαφνικά, ακούω πίσω μου μία φωνή:
“Κύριε Κελεσίδη, να σας απασχολήσω λίγο…”
Γεμάτος απορία, γυρνώ και βλέπω μία γνώριμη μεν φιγούρα, αλλά δεν θυμόμουν το όνομα του ανθρώπου… Ζητώ να μου θυμίσει το όνομά του και ο άνθρωπος μου λέει όλα τα στοιχεία του, εμφανώς ταραγμένος…
Ρωτώ τι θα ήθελε άπό μένα και με ρωτά:
“Έχετε ακόμη σχέση με το τοπικό κανάλι της Κομοτηνής;”
“Όχι” του απαντώ ευγενικά, γεμάτος απορία για το ότι θυμήθηκε κάποιος την ανάμιξή μου στο στήσιμο του καναλιού πριν πολλά χρόνια, όταν οι ιδιοκτήτες ήταν περισσότεροι του … ενός! “Γιατί ρωτάτε όμως;” συνεχίζω!
“Είναι ανήκουστο αυτό που έκαναν!” μου λέει ο άνθρωπος εμφανώς θυμωμένος! “Μετέδωσαν ότι η κόρη μου πέθανε(!!!). Η κόρη μου, έσπασε το χέρι της και θα γίνει καλά σε λίγο καιρό και αυτοί μετέδωσαν …”
Ο άνθρωπος με το ζόρι προσπαθούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του, όταν συνέχισε να μου λέει για τα τηλεφωνήματα που δέχθηκε από συναδέλφους του στη δουλειά και από συγγενείς του, όταν μεταδόθηκε η …”είδηση”!
Και η κουβέντα μας τελείωσε, λέγοντας ότι δεν θα το αφήσει έτσι το θέμα όταν το κορίτσι του πάρει εξιτήριο, άσχετα από την πρώτη συγγνώμη που δέχθηκε από το κανάλι, στην επικοινωνία που είχε μαζί τους…
Ας μη βιάζονται λοιπόν κάποιοι να τρέχουν να μεταδώσουν πρώτοι “ειδήσεις” και “αποκλειστικότητες” αν δεν είναι απολύτως σίγουροι γι αυτά που μεταδίδουν!
Από την πλευρά μας απορούμε προς τι το βιαστικό της αναμετάδοσης μίας αμφιβόλου αξιοπιστίας πληροφορίας, όταν στο τηλεοπτικό χωριό της Κομοτηνής ο συναγωνισμός δεν είναι και τόσο μεγάλος, σε μία επικαιρότητα επαρχιακής πόλης που στο μεγαλύτερό της ποσοστό μοιράζεται ανάμεσα σε δηλώσεις πολιτικών και παραγόντων και κοπές πίττας…
Σύνδεσμος της δημοσίευσης:
http://paremvasikomotini.blogspot.com/2010/03/blog-post_8967.html
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.