breaking news

Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΜΕΛΕΙΑ

4 Ιανουαρίου, 2020 | by rodopinews
Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΜΕΛΕΙΑ
ΠΑΡΑ-ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ & ΑΛΛΑ
0

Συχνά χρησιμοποιείται στα ΜΜΕ ο όρος ιατρική αμέλεια, για να εκφραστεί η πεποίθηση της ύπαρξης ιατρικού σφάλματος σε κάποια υπόθεση. Ωστόσο να μόνα αρμόδια όργανα για να κρίνουν και να αποφασίσουν αν υπήρξε ή όχι αμελής- πλημμελής συμπεριφορά του ιατρού είναι τα δικαστήρια και τα πειθαρχικά συμβούλια του ιατρικού συλλόγου. Είναι λοιπόν αναμφίβολα αδόκιμο να χρησιμοποιείται ο όρος αυτός αν προηγουμένως δεν έχει πραγματοποιηθεί σοβαρή και εις βάθος έρευνα του εκάστοτε περιστατικού.

Τόσο τα αστικά όσο και τα ποινικά δικαστήρια είναι αρμόδια να προβαίνουν σε στάθμιση πολλαπλών παραγόντων για να κρίνουν την ύπαρξη ή την ανυπαρξία της ιατρικής αμέλειας. Τα κριτήρια όμως που χρησιμοποιούν διαφέρουν ουσιωδώς. Συγκεκριμένα, τα αστικά δικαστήρια είναι υποχρεωμένα εκ του νόμου να επεξεργάζονται και να κρίνουν και τη νομική βάση της εκάστοτε αγωγής, η οποία μπορεί να είναι: α) συμβατική ευθύνη, δηλαδή ευθύνη εξ’ αιτίας της παραβίασης της σύμβασης που υπάρχει μεταξύ του ασθενή και του ιατρού, β) αδικοπρακτική ευθύνη, δηλαδή αξίωση για αποζημίωση λόγω διάπραξης αστικού αδικήματος και γ) ευθύνη από το άρθρο 8 του Ν.2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή, σύμφωνα με τον οποίον αντιστρέφεται το βάρος της απόδειξης και θα πρέπει ο ιατρός να αποδείξει δια τεκμηρίων την έλλειψη παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς του. Αρκετές φορές στις αγωγές που εκδικάζουν τα αστικά δικαστήρια περιλαμβάνονται και ζητήματα παραβίασης ιατρικών υποχρεώσεων που θα μπορούσαμε να πούμε πως δεν αποτελούν αμιγώς ιατρική αμέλεια. Ο δικηγόρος που χειρίζεται την υπόθεση θα πρέπει να διακρίνει και να καταστήσει σαφές στο δικαστήριο ποιες περιπτώσεις αποτελούν ιατρική αμέλεια και ποιες παραβίαση ιατρικών υποχρεώσεων. Ενδεικτικά, περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών υποχρεώσεων που χρήζουν φυσικά αποζημίωσης είναι οι ακόλουθες: 1)η παραβίαση των διατάξεων για την ορθή τήρηση του ιατρικού φακέλου, 2) η παραβίαση του ιατρικού απορρήτου, 3) η παραβίαση της υποχρέωσης διαφώτισης του ασθενούς και λήψης ενημερωμένης συναίνεσης κ.α. Ας δούμε τώρα πως σταθμίζουν τα ποινικά δικαστήρια αν υπάρχει ιατρική αμέλεια ή όχι.

Στην ποινική δίκη ισχύει η αρχή in dubio pro reo, σύμφωνα με την οποία κάθε αμφιβολία λειτουργεί υπέρ της αθωότητας και κατά της ενοχής του κατηγορουμένου. Συνεπώς για να υπάρξει ενοχή θα πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά τρεις προϋποθέσεις: α) να επιδεικνύεται εξωτερικά αμελής συμπεριφορά από τον ιατρό, δηλαδή να υπάρχει παραβίαση των κοινώς αναγνωρισμένων κανόνων της ιατρικής επιστήμης ή τέχνης, β) να υφίσταται εσωτερική αμέλεια δηλαδή έλλειψη προσοχής από τον δράστη την οποία όφειλε και μπορούσε να επιδείξει κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες και με βάση τις προσωπικές του ικανότητες και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της αμελούς πράξης ή παράλειψης και του ζημιογόνου αποτελέσματος, του θανάτου δηλαδή ή της σωματικής βλάβης.

Τέλος, εκτός από την εξωτερική και την εσωτερική αμέλεια υπάρχουν και άλλες διακρίσεις όπως η ενσυνείδητη και ασυνείδητη αμέλεια καθώς και η συγκλίνουσα αμέλεια. Σημαντικό όμως για τον μέσο αναγνώστη και μη νομικό είναι να κατανοήσει πως ο όρος ιατρική αμέλεια χρήζει δικαστικής κρίσεως, χαρακτηρίζεται δηλαδή από επιστημονικότητα και τεκμηρίωση και δε θα πρέπει να χρησιμοποιείται αλόγιστα και με επιφανειακό τρόπο.

Το βρήκες ενδιαφέρον; Μοιράσου το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on Tumblr
Tumblr
Digg this
Digg
Share on VK
VK
Share on Reddit
Reddit
Print this page
Print
Email this to someone
email

Σχόλια αναγνωστών

comments

Comments are closed.