Η εκάστοτε κυβέρνηση δεν είναι το κράτος. Και το ίδιο το κράτος δεν κυβερνάται απαραίτητα από την εκάστοτε κυβέρνηση.
Το κράτος συνιστά μηχανισμό που μπορεί να λειτουργήσει είτε με, είτε και χωρίς την εκάστοτε κυβέρνηση και κάτω υπό συγκεκριμένες συνθήκες είτε υπέρ είτε και κατά της εκάστοτε κυβερνήσεως.
Η ανεξαρτησία αυτή είναι θεσμοθετημένη συνταγματικά για την απρόσκοπτη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού αλλά εκτός αυτού υπάρχει και το παρα-κράτος: ένας παράλληλος μηχανισμός και πάλι από κρατικούς λειτουργούς που όμως, παρεκκλίνοντας από νόμους και Σύνταγμα λειτουργούν ως ομάδα ιδιωτικών συμφερόντων κοινώς ως εγκληματική συμμορία δηλαδή μαφία!
Με αυτούς τους πολλούς παράλληλους μηχανισμούς ή τουλάχιστον με τους κυριότερους από αυτούς παλεύουν να συνυπάρξουν όλες οι νόμιμες κυβερνήσεις. Το κατά πόσο τα καταφέρνουν συνήθως φαίνεται εκ του αποτελέσματος.
Η αποτυχία κάποιας κυβέρνησης να λειτουργήσει, πολλές φορές οφείλεται και σε ενέργειες του (αντίθετου σε αυτήν) παρακράτους ενώ η επιτυχία της αμέσως επόμενης κυβέρνησης μπορεί να περνά μόνο από δύο μονοπάτια: είτε από την ικανοποίηση των παράνομων και πολλές φορές παράλογων απαιτήσεων κάποιων παρακρατικών ομάδων, είτε στην εξάλειψη ορισμένων τέτοιων παράλληλων δομών από κάποιον φέρελπι και δυναμικό ηγέτη που επιθυμεί το καθεστώς του να μακροημερεύσει.
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
