ΦΑΡΟΥΚ ΤΟΥΝΤΖΑΪ: ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑΣ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ ΩΣ ΣΗΜΕΡΑ

2 Απριλίου, 2019 | by rodopinews

ΑΡΘΡΑ & ΑΠΟΨΕΙΣ

Από το δωδεκάχρονο κορίτσι του λαϊκού άσματος ως το γιουσουφάκι του Καζαντζάκη.

Την προηγούμενη εβδομάδα μπήκε στη φυλακή ένας ανώτατος ιερωμένος της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας κατηγορούμενος για παιδεραστία.

Οι πτυχές της ομόφυλης ή ετερόφυλης παιδεραστίας μέσα στην ανθρώπινη ιστορία έχουν ενδιαφέρουσα πορεία. Η παιδεραστία, σε κάποιες μορφές της, γινόταν αποδεκτή ή θεωρείτο ακόμη και φυσιολογική σε πολλές κοινωνίες και πολιτισμούς της αρχαιότητας.

Ένας από αυτούς τους πολιτισμούς ήταν και οι αρχαίες ελληνικές πόλεις.

Στις σύγχρονες κοινωνίες, παρ’ όλο που η παιδεραστία είναι μεμπτή και απαγορευμένη, η υποκρισία στη νοοτροπία των σημερινών ανθρώπων προτιμάει να μην βλέπει τον παιδεραστικό τουρισμό της Άπω Ανατολής ή το παιδεραστικό δίκτυο της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.

Μία από τις αιτίες που μπόρεσε να εξαπλωθεί τόσο πολύ ο μωαμεθανισμός στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή τον όγδοο αιώνα, ήταν η διαρκώς εντεινόμενη παρακμή των παλαιών θρησκευτικών, κοινωνικών και πολιτικών θεσμών στην ευρύτερη περιοχή. Η σχολαστική προσπάθεια του Ισλάμ να καθορίσει με νόμους και κανόνες από την ερωτική ζωή του ατόμου έως και την έννομη φορολόγηση της περιουσίας του, φάνηκε τότε πολύ ελκυστική στους ταλαιπωρημένους και πνευματικά υποδουλωμένους πληθυσμούς, που ζούσαν σε οικονομική, πολιτική, στρατιωτική και ερωτική αναρχία και ανομία.

Το Ισλάμ, καταργώντας την αγαμία των κληρικών και επιτρέποντας την ανδρική πολυγαμία, προσπάθησε την περίοδο εκείνη να εμποδίσει την ομόφυλη αρσενική παιδεραστία και πορνεία που είχε γίνει βασική πηγή οικονομικών εσόδων για αρκετά μοναστήρια και πολλούς μοναχούς.

Από εκείνη την μεταρρυθμιστική αλλαγή, φτάσαμε στη σημερινή ερωτική σαπίλα πολλών ισλαμικών κύκλων. Ο όχλος πάντα βρίσκει τρύπες μέσα από τις οποίες κατορθώνει να αλλοιώσει τους νόμους και το νομικό πλαίσιο. Η σαπίλα δεν είναι αποκλειστικό «προνόμιο» κανενός. Οι απάνθρωπες ερωτικές προτιμήσεις κυκλοφορούν από τους διαδρόμους και τα σκοτεινά παραδωμάτια της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας ως τους Ταλιμπάν, τον ΙSIS, τους Σαουδάραβες, αλλά και τους αμερικανούς ή ευρωπαίους πλούσιους, έως τα κατώτερα στρώματα της ανθρώπινης μάζας.

Ας μην μπερδεύουμε όμως την αρσενική ή θηλυκή ομοφυλία με την παιδεραστία. Δεν αναφέρομαι βέβαια σε ανδρικά ή γυναικεία μοναστήρια που, κάποια από αυτά είναι πιθανόν να αποτελούν ένα ασφαλές καταφύγιο για μερικούς θρησκευόμενους ομοφυλόφιλους, οι οποίοι, αδυνατώντας να βρουν διέξοδο έκφρασης σε μια ανοιχτή κοινωνία προτιμούν να ζουν με μια ενδεχομένως περιορισμένη ελευθερία μέσα σ’ ένα περιβάλλον υποκριτικής ανοχής. Έτσι κι αλλιώς ο συνειδητός ή ασυνείδητος φαρισαϊσμός είναι λίγο πολύ ο βασικός άξονας ολόκληρου του σύγχρονου πολιτισμού που αποσκοπεί στη δημιουργία συναισθηματικά εξαρτημένων ατόμων και όχι ελεύθερων συνειδήσεων.

Κόκκινες γραμμές βέβαια υπάρχουν ακόμα και στην παρανομία ή στην υποκρισία. Ευτυχώς, η σύγχρονη νομοθεσία απαγορεύει πλέον την αρσενική και θηλυκή παιδεραστία. Και αυτή η απαγόρευση είναι καθολική, ισχύει δηλαδή από τους αξιωματούχους του Βατικανού έως τα ταξιδιωτικά γραφεία της παιδεραστίας και από τους Ταλιμπάν έως τα σοκάκια της Υεμένης.

Όσο για τον Μωάμεθ, που παντρεύτηκε την Αϊσέ όταν εκείνη ήταν εννιά χρονών ή για τον Σωκράτη, που στενοχωριόταν όταν άρχισε η τριχοφυία του Αλκιβιάδη, αυτά εντάσσονται σε παλαιότερους ηθικούς κώδικες. Τώρα πια είναι εκτός νόμου και ηθικής, παγκοσμίως.