breaking news

ΤΟ ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ΣΤΗΝ “ΒΑΛΙΤΣΑ” ΤΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΣΟΛΤΑΡΙΔΗ …ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΑ

26 Μαρτίου, 2019 | by rodopinews
ΤΟ ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ΣΤΗΝ “ΒΑΛΙΤΣΑ” ΤΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΣΟΛΤΑΡΙΔΗ …ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΑ
ΠΟΛΙΤΕΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
0

Αλήθειες με ντοκουμέντα και ονοματεπώνυμα για την δράση του “υπερπατριωτικού” βαθέως κράτους της Κομοτηνής περιέχει το νέο βιβλίο του θεολόγου και επί πολλά χρόνια ρεπόρτερ της “Ελευθεροτυπίας” Συμεών Σολταρίδη.

Πρόκειται για την αυτοβιογραφία του γνωστού στο πανελλήνιο κωνσταντινουπολίτη, το 14ο κατά σειρά βιβλίο του, στο οποίο περιγράφει την πολυτάραχη ζωή του από τα πρώτα παιδικά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη όπου και μεγάλωσε, τις τραυματικές εμπειρίες εξαιτίας των γεγονότων εναντίον της εκεί ακμάζουσας ελληνικής μειονότητας, τον ξεριζωμό, την μετεγκατάσταση στην Κομοτηνή και όλο τον υπόλοιπο βίο του, μέχρι και σήμερα.

Ενα μεγάλο κεφάλαιο αφιερώνεται στην προσπάθειά του, ως γνωρίζων την τουρκική πραγματικότητα και επικαιρότητα, να δραστηριοποιηθεί κοινωνικά πάνω σε αυτό το ζήτημα και σε συνάρτηση πάντα με την ύπαρξη εδώ αντίστοιχης μειονότητας, η οποία εκείνα τα χρόνια στέναζε λόγω διάφορων καταπιέσεων εκ μέρους του ελληνικού κράτους. Οι “έχοντες και κατέχοντες” δημόσιες θέσεις και ρόλους δεν του το επέτρεψαν ποτέ και έτσι ξεκίνησε ένα ανελέητο “κυνηγητό” για τον ίδιο, το οποίο συνεχίστηκε για πάρα πολλά χρόνια.

Για την Τουρκία αποτέλεσε για πολλά χρόνια ένα “μαύρο πρόβατο” και του απαγορεύτηκε η είσοδος στην χώρα λόγω απόψεών του για τα γεγονότα εναντίον της εκεί μειονότητας ενώ στην Ελλάδα, από τους αδαείς και κρατικά επιδοτούμενους ανευθυνοϋπεύθυνους χαρακτηρίστηκε ως τουρκόφιλος επειδή στηλίτευε την απαράδεκτη “ελληναράδικη” τακτική της “αμοιβαιότητας” στα ζητήματα που αφορούσαν στην μειονότητα της Θράκης. Η ιστορία βέβαια τον δικαίωσε και έθεσε στο περιθώριο κάθε αναχρονιστική αντίληψη όμως ο αγώνας μίας ολόκληρης ζωής μένει και καλό είναι να γίνεται κτήμα των πολλών ως παράδειγμα για το μέλλον.

Ενα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το βιβλίο είναι το παρακάτω:

“Γνώριζα ότι έμπαινα σε έναν δαιδαλώδη δρόμο αναζητώντας τον πολιτικό Μινώταυρο. Από την μία με κέντριζε η επιθετική και απειλητική διάθεση ορισμένων και ταυτόχρονα με προβλημάτιζε το γιατί δεν ήθελαν να ασχοληθώ με θέματα που θεωρούσαν μονοπώλιό τους. Από την άλλη άρχισα να πιστεύω ότι με την επιστημονική έρευνά μου θα βοηθούσα την μειονότητα της Δυτικής Θράκης και την ομογένεια απ’ όπου προερχόμουνα, φέροντας συγκριτικά στοιχεία στο φως της δημοσιότητας. Βέβαια, δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι η είσοδός μου σε “αλλότρια” θέματα θα με οδηγούσε σε ποικιλόμορφες περιπέτειες και θα με έφερνε αντιμέτωπο με κύκλους που χρόνια λυμαίνονταν τα εθνικά θέματα. Το νόμισμα όμως, όπως πάντα, έχει δύο όψεις κι όταν άρχισα να σχολιάζω την τουρκική πολιτική κατά της ρωμαίικης μειονότητας της Πόλης, της Ιμβρου και της Τενέδου αντιμετώπισα κι αποκεί αρκετά προβλήματα.”

“Μετά την ανάδειξη του πρώτου ΔΣ υπό την Σούλα Χρυσοστόμου, είχα αρχίσει να παρατηρώ μία στροφή του συλλόγου επί το “κομματικότερον ακροδεξιό”, μία κεκαλυμμένη επικοινωνία μελών του ΔΣ με ακραία στοιχεία των Αθηνών με αντιτουρκική και αντιμειονοτική δράση. Ταυτόχρονα η “παρέα” αυτή – περιβαλλόμενη από ακραιφνείς της τοπικής Εκκλησίας, από κάποιους επιχειρηματίες οι οποίοι μοίραζαν χρήματα για να τα πάρουν πίσω στο τετράγωνο, από κάποιους τοπικούς “δημοσιογράφους”, οι οποίοι διάβαζαν τις μεταφράσεις του Γραφείου Τύπου και δημοσιογραφούσαν – άρχισε να στρέφεται εναντίον μου και να φακελώνουν τα δημοσιεύματα, τα άρθρα μου στην “Ε” και να αναλύουν τα βιβλία μου. Καταλάβαινα ότι κάτι ετοιμαζόταν και ότι ο σύλλογος πλέον περνούσε στα χέρια ατόμων που ήθελαν μόνο την σφραγίδα του. Αυτό το διέκρινα ξεκάθαρα μετά την παράτυπη διαγραφή μου το 1991, όταν άρχισαν να εργάζονται με σκοπό την συγκέντρωση στοιχείων σε βάρος μου για να αποδείξουν ότι “ήμουν φιλότουρκος και ότι με τα δημοσιεύματά μου εξυπηρετούσα τα τουρκικά συμφέροντα”. Σχετικά με την διαγραφή μου, όπως γνωστοποιήθηκε, έγινε αντικαταστατικά, αφού δεν ακολουθήθηκαν οι διαδικασίες που προέβλεπε το άρθρο 8 του καταστατικού. Η απόφαση όχι μόνο δεν μου κοινοποιήθηκε, αλλά ούτε καν μου δόθηκε η ευκαιρία να προσφύγω στην Γενική Συνέλευση του συλλόγου. Αποφασίζομεν και διατάσσομεν λοιπόν, αφού την περίοδο εκείνη στη Ροδόπη επικρατούσε κλίμα, όπως έλεγαν ορισμένοι “μαύρης πολιτικής δυναμικής και έντονου εθνικιστικού παραληρήματος”. Και επιπλέον περιέβαλαν το τότε ΔΣ του Συλλόγου ΙΚΤΑΘ ο αποθανών Μητροπολίτης Δαμασκηνός, ο οποίος αυτοαποκαλούνταν “εθνάρχης”, η εφημερίδα Πατρίδα του ακραίου δεξιού χώρου, ορισμένοι του “πατριωτικού” ΠΑΣΟΚ, κάποιοι κληρικοί και λαϊκοί της περιοχής, που σχημάτισαν το …αντι-Σολταριδικό μπλοκ.”

“Φαίνεται όμως ότι τα έργα και οι ημέρες των τότε ΔΣ δεν άρεσαν σε αρκετούς κατοίκους της Ροδόπης, οι οποίοι, ενώ βρίσκονταν στις γραμμές του συλλόγου, άρχισαν να τον εγκαταλείπουν. Εβλεπαν ότι ο σύλλογος γινόταν βάθρο για προσωπική ανέλιξη, ενώ στο βιβλίο εσόδων και εξόδων άρχισαν να παρουσιάζονται μουτζούρες που δημιουργούσαν προβληματισμούς. Ετσι εις μεν τα έσοδα αναγράφονταν “τρελά” ποσά, τα οποία προφορικά δικαιολογούνταν ότι “δίνονται για λόγους φορολογικής μείωσης”, ενώ στην ανάλυση των εσόδων και εξόδων, για παράδειγμα, από 20 Δεκεμβρίου 1992 μέχρι τις 30 Νοεμβρίου 1994 τα εκατομμύρια πηγαινοερχόντουσαν σε βαθμό τα μεν έσοδα να είναι 42.259.120 δραχμές και τα έξοδα να παρουσιάζονται 41.485.808 δραχμές. Τα έσοδα παρουσιάζονταν σαν προσφορές και ενισχύσεις υπουργείων και υφυπουργείων και ανέρχονταν σε πολλά εκατομμύρια, ενώ στα έξοδα εμφανίζονταν ταξίδια, εκδόσεις, φιλοξενίες που επίσης ανέρχονταν σε πολλά εκατομμύρια. Και ενώ ο τρελός χορός των εκατομμυρίων, όπως φαίνεται στις σελίδες του βιβλίου εσόδων και εξόδων, καλά κρατούσε, η πρόεδρος του Συλλόγου Σούλα Χρυσοστόμου – σε προσωπική επιστολή της και όχι με έγγραφο του συλλόγου όπως θα έπρεπε να αποσταλεί με αριθμό πρωτοκόλλου και απόφαση του ΔΣ – γράφει σε προϊστάμενο υπηρεσίας στον νομό Ροδόπης: “Συνοδεύοντας την κόρη μου στο International Society for Music Education που πραγματοποιήθηκε στην Τάμπα της Φλόριντα έζησα από κοντά (αναγκαστικά) την συνεδριακή κίνηση και θέλω να σας ενημερώσω για τα εξής…” Στη συνέχεια αναφέρεται στην “κουλτούρα των μειονοτήτων” όπως υποστηρίζει ότι “διαφήμιζε η ολλανδική αντιπροσωπεία” και ζητά κατά τη γνώμη της “όπως ο σύλλογος, με την έγκριση και βοήθεια της σχετικής υπηρεσίας, να εξετάσουμε τα γραφόμενα στα περιοδικά αυτά και να απαντήσουμε υπό τύπο σχολίου καθετί που θα πρέπει να αναιρεθεί”. Φαινόταν ότι είχε αρχίσει να κινείται προσωπικά και μακριά από καθετί συλλογικό”…

Το βιβλίο του Συμεών Σολταρίδη “Εγώ και …η βαλίτσα μου – Σελίδες αυτοβιογραφίας” κυκλοφορεί σε όλα τα βιβλιοπωλεία και στο διαδίκτυο, ενώ στην Κομοτηνή τα πρώτα αντίτυπα έφερε το βιβλιοπωλείο “Δημοκρίτειο” στην οδό Δημοκρίτου 7α.

Ρεπορτάζ – επιμέλεια: Σ.Μ.

Συνέντευξη του συγγραφέα στο “Ράδιο Παρατηρητής“:

Το βρήκες ενδιαφέρον; Μοιράσου το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on Tumblr
Tumblr
Digg this
Digg
Share on VK
VK
Share on Reddit
Reddit
Print this page
Print
Email this to someone
email

Σχόλια αναγνωστών

comments

Comments are closed.