“Καλοχαιρέτα τον πεζό όταν καβαλικεύεις…” αναφέρει μία λαϊκή παροιμία και, πολύ σωστά, υπονοεί πως όταν βρίσκεσαι σε θέση όπου πολύ λίγα σε αγγίζουν, καλό είναι να θυμάσαι πως όλα αυτά κάποτε αλλάζουν και πολύ εύκολα μπορεί να βρεθείς στην θέση όλων των άλλων, που είναι αναγκασμένοι να ζουν χωρίς τα δικά σου προνόμια.
Τα φαινόμενα “Χρυσή Αυγή”, “Στέφανος Χίος”, “Αρτέμης Σώρρας”, “Πρώτο Θέμα”, “Τάκης Τσουκαλάς” κ.ο.κ. εμφανίστηκαν στην κοινωνική ζωή του τόπου σχεδόν ταυτόχρονα. Ηταν τότε που με την κρίση στο αποκορύφωμά της, οι “λαϊκές συνελεύσεις” στις κεντρικές πλατείες των πόλεων ήταν στα πάνω τους, που κάθε αδιάφορος και “απολιτίκ” του καναπέ και του βίντεο ξαφνικά είδε το εικονικό του βόλεμα (χωρίς “διακοποδάνεια”) να γκρεμίζεται και από την μία ημέρα στην άλλη ξεκίνησε να έχει “πολιτική άποψη”. Και τι είδους “πολιτική άποψη” μπορεί να εκφέρει κάποιος που μια ζωή κινούταν μεταξύ φραπέ και μπύρας; Μα φυσικά …κρεμάστρες στο Σύνταγμα!
Οταν, γύρω στο 2012 ξεκίνησα να αρθρογραφώ για την ανάγκη πολιτικής απαξίωσης της ναζιστικής “Χρυσής Αυγής” αντί των δικαστικών διώξεων που προδιαγραφόταν από τότε, κάποιοι πρώην φίλοι έγιναν ξαφνικά εχθροί, ξεκίνησαν μία απίστευτη εκστρατεία λάσπης εναντίον μου ώστε σήμερα, ορισμένοι από αυτούς, να ξαναγίνουν φίλοι με αστερίσκους του στυλ “ναι τα έλεγες αλλά τότε δεν ίσχυαν, σήμερα ισχύουν”. Μέχρι και χρυσαυγίτη με κατονόμασαν διότι υποστήριζα πως οι ναζί πρέπει πρώτα να βγουν από την Βουλή και μετά να διωχθούν ποινικά και όχι το αντίστροφο. Και τα επακόλουθα της ποινικής δίωξης ενός κοινοβουλευτικού κόμματος τα ζούμε εδώ και χρόνια στις οθόνες μας.
Τα ίδια και με τον Στέφανο Χίο. Οταν ο ίδιος ενοχλούσε “τους άλλους” κάποιοι τον θεωρούσαν ως “χρήσιμο” και δρώντας εξισορροπητικά άφησαν το φαινόμενο να εξελίσσεται ή απλά αδιαφόρησαν καθώς δεν άγγιζε τα δικά τους συμφέροντα. Τώρα που ενοχλεί τους ίδιους, γιατί τώρα το φαινόμενο έχει αποκτήσει μεγάλες διαστάσεις, μέσα στον πανικό τους προβαίνουν σε αψυχολόγητες κινήσεις χωρίς καμία ουσία. Καλούν την ΕΣΗΕΑ να “τιμωρήσει” τον Χίο, λες και ο Χίος βασίζεται στην ΕΣΗΕΑ για να κάνει αυτό που κάνει. Τον κατήγγειλαν μέχρι και σε θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ενωσης διάβασα, ένας θεός ξέρει περιμένοντας τι από τους Ευρωπαίους! Στην ουσία όλα αυτά είναι ένα τεράστιο ΜΗΔΕΝΙΚΟ καθώς δεν αγγίζουν τον Χίο ο οποίος ηρωοποιήθηκε σε μεγάλη μερίδα του πληθυσμού και πλέον όλα αυτά φαντάζομαι πως θα του προκαλούν γέλιο. Και μεθαύριο το φύλο του θα κυκλοφορήσει και πάλι στα περίπτερα ακόμη πιο προκλητικό.
Παρόμοιες αντιδράσεις είχαμε και στην ναζιστική “Χρυσή Αυγή”. Οταν ο ναζί Κασιδιάρης είχε ρίξει εκείνα τα περίφημα χαστούκια στην Λιάνα Κανέλλη στην εκπομπή του γνωστού Παπαδάκη στο κανάλι “Αντέννα”, όλοι περίμεναν πως θα έρθει η ώρα της τιμωρίας του στα ποινικά δικαστήρια. Κι όμως, μετά από καιρό μάθαμε όλοι πως ο Κασιδιάρης αθωώθηκε! Γιατί αθωώθηκε; Μήπως τα χαστούκια στην βουλευτίνα του ΚΚΕ θεωρήθηκαν …χάδια τρυφερότητας; Οχι, απλά του είχε ασκηθεί ποινική δίωξη για λάθος αδίκημα, όταν έφτασε η ώρα να δικαστεί απλά διαπιστώθηκε πως η κατηγορία ήταν λανθασμένη και επειδή δεν υπήρχε καιρός να δικαστεί για το αληθινό του αδίκημα λόγω παραγραφής, τελικά αθωώθηκε λόγω παρέλευσης του χρόνου! Τι εμπόδιζε τότε την Κανέλλη, ίσως και το ΚΚΕ αλλά και τον “Αντέννα” – Παπαδάκη να κινηθούν εναντίον του Κασιδιάρη με τις σωστές όμως κατηγορίες ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να τον δικάσει; Τίποτα. Κι όμως όλα έγιναν έτσι ώστε ο Κασιδιάρης να αθωωθεί (σωστά) για το λάθος αδίκημα που κατηγορήθηκε, έτσι ώστε να παραγραφεί η αληθινή του ποινικά κολάσιμη πράξη. Ποιος φταίει;
Το “Πρώτο Θέμα” πάλι είναι μία πονεμένη ιστορία, η οποία όμως σίγουρα φαινόταν που θα οδηγηθεί από την αρχή. Ρεπορτάζ γεμάτα ψέματα, παραπληροφόρηση, προπαγάνδα, κάρτες κινητής τηλεφωνίας και κουπόνια σούπερ μάρκετ και όταν με όλα αυτά κατέστη “λαϊκή” εφημερίδα, προχώρησε στο “παρασύνθημα”, δηλαδή στην προώθηση της ακροδεξιάς κουλτούρας στην Ελλάδα. Ηταν γύρω στο 2010 όταν πρωτοέγραψα για τα ψέματα και την παραπληροφόρηση της εφημερίδας αυτής καταρρίπτοντας με πολύ συγκεκριμένα στοιχεία αυτά που υποστήριζαν. Μάταια όμως καθώς τότε όλοι ήθελαν την “πρώτη σε κυκλοφορία εφημερίδα” στο πλάι τους και τα ψέματα και η προπαγάνδα δεν ενοχλούσαν κανέναν.
Και όσοι νομίζουν πως όλα αυτά συμβαίνουν μόνο στους τηλεοπτικούς δέκτες στην πρωτεύουσα και δεν αγγίζουν τον καθημερινό πολίτη, ας ρίξουν μια ματιά ΕΔΩ για να προσγειωθούν στον πλανήτη Γη.
Ολοι αναζητούν την ποσότητα και όχι την ποιότητα, είτε πρόκειται για διαφημιστές εμπορικών προϊόντων, είτε για πολιτικούς. Γιατί και στις αγορές και στις εκλογές, η ποσότητα στην προτίμηση του κοινού μετράει και μόνο αυτή μετράει στο ταμείο ή στις κάλπες.
Για αυτούς ακριβώς τους λόγους και για πολλούς ακόμη, όσοι από εμάς περιμένουμε ξεκάθαρη και τίμια καταδίκη φαινομένων τα οποία ως πολίτες μας ταλαιπωρούν όπως ο φασισμός στον δημόσιο βίο, σύμφωνα όμως με τα δικά μας “ποιοτικά” κριτήρια, θα πρέπει να περιμένουμε ακόμη πολύ. Μέχρι τα φαινόμενα αυτά να αποκτήσουν εκείνα τα απαραίτητα “ποσοτικά” κριτήρια ώστε πέρα από εμάς τους πεζούς θνητούς να ξεκινήσουν να απειλούν την ποιότητα ζωής των “καβαλικεύοντων” αρχόντων του τόπου.
Μόνο τότε θα έχουμε κάποια ελπίδα. Προς το παρόν, όσο αυτά τα φαινόμενα δρουν αποκλειστικά και μόνο εις βάρος μας, οι “καβαλικεύοντες” απλά γελάνε.
Σωτήρης Μπουζάρας
http://www.facebook.com/bouzaras
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
