Το 1993 πήγαινα στο 60ο γυμνάσιο κυψέλης. Εκείνη την εποχή άρχισα να έχω επαφή με τον αναρχικό χώρο και είχα μια εμφάνιση ας την πούμε “punk”. Ο μοναδικός με τέτοια χαρακτηριστικά στο συγκεκριμένο σχολείο. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να εισπράττω καθημερινά προσβλητικές και επιθετικές συμπεριφορές από άλλους μαθητές.
Επίσης το ίδιο συνέβαινε και με έναν Αλβανό συμμαθητή μου όπου ήταν τότε ο μοναδικός Αλβανός στο σχολείο. Όντας και οι δυο στοχοποιημένοι και στο απόλυτο περιθώριο αρχίσαμε να κάνουμε παρέα μεταξύ μας γιατί κανείς άλλος δεν μας έκανε. Έτσι γίναμε φίλοι και προσπαθούσαμε να αντιμετωπίσουμε τις παντός είδους επιθέσεις της μαθητικής αγέλης.
Τα ίδια τράβαγε και ένας μαθητής στο απέναντι γυμνάσιο το 15ο λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού.
Κοινή συνισταμένη ήταν πως στην στοχοποίηση μας πρωτοστατούσαν πάντα οι πιο “μάγκες” και “λεβέντες” του σχολείου.
Ο Αλβανός φίλος μου το έριξε στα ναρκωτικά και δεν ξέρω αν ζεί. Το ίδιο και το παιδί από το 15ο γυμνάσιο που τον λέγαν οι άλλοι, οι “μάγκες”, πούστη.
Εγώ ελπίζω να ζήσω αρκετά ακόμα για να σταθώ απέναντι σε όσο το δυνατόν περισσότερους “λεβέντες”.
Κουράγιο στους γονείς του Γιακουμάκη.
Κουράγιο και δύναμη σε όσα παιδιά τραβάνε αυτόν τον Γολγοθά.
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
