Μια ενημερωτική και αντικειμενική συζήτηση σχετικά με το “Μακεδονικό” διοργανώθηκε από το Ποτάμι, χθες στην Αθήνα. Ομιλητές ακαδημαϊκοί, αναλυτές, δημοσιογράφοι που προσπάθησαν να θέσουν το δάκτυλο τους επί τον τύπον τον ήλων και να αναλύσουν το θέμα με βάση τις διεθνείς του διαστάσεις.
Χωρίς τυμπανοκρουσίες και εθνικιστικές κορόνες σημείωσαν τα θετικά ή αρνητικά που μπορούν να προκύψουν για την χώρα, ανάλογα με την κύρωση της ή μη. Και φυσικά χωρίς να τοποθετούν τα γνωστά επιχειρήματα. Μίλησαν για την ιστορική και διπλωματική ιστορία και τοποθετήθηκαν τονίζοντας έμμεσα ποιος ευθύνεται για την μη επίλυση του μέχρι σήμερα.
Επίσης σημείωσαν ότι υπάρχουν αρκετοί που ομιλούν απαξιωτικά για την γείτονα χώρα, που δεν επιθυμούν την επίλυση του ζητήματος και διερωτήθηκαν αν όλοι αυτοί επιθυμούν την μη επίλυση και ταυτόχρονα θα τους άρεσε μια “Μεγάλη Αλβανία” και “Μεγάλη Βουλγαρία” στα σύνορα μας.
Μου άρεσε όμως ιδιαίτερα μια ατάκα του Λουκά Τσούκαλη, διευθυντή του ΕΛΙΑΜΕΠ την οποία και αντιγράφω: “στα μεγάλα θέματα έχουμε την τάση να αναβάλλουμε τις δύσκολες αποφάσεις γιατί οι πολιτικοί μας ταγοί αποφεύγουν να αναλάβουν το πολιτικό κόστος. Τις αφήνουν για τον επόμενο”.
Παρόμοιες καταστάσεις μη επίλυσης για τον ίδιο λόγο, δεν είδαμε στο Κυπριακό, στο Αλβανικό, στην μη επίλυση των προβλημάτων για το μειονοτικό, στην μη επίλυση των Ελληνοτουρκικών διαφορών μας;
Και όλα αυτά γιατί θεωρούμε ότι έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, δεν θεωρούμε ότι σε κάθε συνομιλία πρέπει όχι μόνο να παίρνουμε αλλά και να δίνουμε και ότι η παροχή και ο συμβιβασμός δεν είναι ήττα.
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
