Την ευκαιρία να αποδώσει δικαιοσύνη, ικανοποιώντας το κοινό περί δικαίου αίσθημα και αποκαθιστώντας το τραυματισμένο κύρος της Δικαιοσύνης, έχει την Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αιγίου, στο εδώλιο του οποίου κάθεται ο μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Αμβρόσιος.
Είναι η δεύτερη φορά που ο μητροπολίτης, γνωστός για τις ακραία μισαλλόδοξες, ρατσιστικές και φιλοχρυσαυγίτικες δηλώσεις του, αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της δημόσιας υποκίνησης σε ρατσιστική βία ή μίσος και της κατάχρησης εκκλησιαστικού αξιώματος για το εμπρηστικό και ακραία ομοφοβικό κείμενο που δημοσίευσε στην ιστοσελίδα του τον Δεκέμβριο του 2015 με τον εύγλωττο τίτλο «ΑΠΟΒΡΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΣΗΚΩΣΑΝ ΚΕΦΑΛΙ! Ας μιλήσουμε έξω από τα δόντια ΦΤΥΣΤΕ ΤΟΥΣ».
Η έφεση που άσκησαν δύο εισαγγελείς, ο εισαγγελέας Εφετών Πατρών και η εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Αιγίου, στην αθωωτική απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου τον Μάρτιο δίνει μια δεύτερη ευκαιρία στη Δικαιοσύνη να στείλει μήνυμα μηδενικής ανοχής στη ρητορική του μίσους και της βίας και μήνυμα προστασίας των θυμάτων της, να εφαρμόσει δηλαδή τον αντιρατσιστικό νόμο σε μια από τις πιο καθαρές περιπτώσεις κατάφωρης παραβίασής του.
Τόσο καθαρή που ούτε ο ίδιος ο κατηγορούμενος διανοήθηκε να ισχυριστεί το αντίθετο ενώπιον του πρώτου δικαστηρίου. Αναζήτησε, αντιθέτως, σανίδα σωτηρίας στο εύρημα πως, όταν πρόσταζε το ποίμνιό του «φτύστε τους! αποδοκιμάστε τους! μαυρίστε τους! […] Μη διστάζετε, λοιπόν! Οταν και όπου τους συναντάτε, φτύστε τους! Μην τους αφήνετε να σηκώνουν κεφάλι! Είναι επικίνδυνοι! […] Μην τους πλησιάζετε! Μην τους ακούτε! Μην τους εμπιστεύεσθε!», δεν εννοούσε τους ομοφυλόφιλους που τον είχαν οδηγήσει, πρωτοφανές για ιεράρχη, στο εδώλιο με μήνυση εννιά μελών της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, αλλά τους πολιτικούς, ναι, τους πολιτικούς οι οποίοι ψήφισαν το σύμφωνο συμβίωσης.
Προσβολή της λογικής
Μπορεί να ακούγεται παιδαριώδες το σόφισμα, αν όχι εξωφρενικό, αλλά αποδείχτηκε εν τέλει βολικό. Τη σανίδα σωτηρίας την πρόσφερε απλόχερα στον ιεράρχη της η έδρα, που τον κήρυξε αθώο, υιοθετώντας ακριβώς τις λεκτικές του ακροβασίες, παραβλέποντας το ομοφοβικό κρεσέντο της υπεράσπισης και του ίδιου κατά την απολογία του, ανεχόμενη να μετατραπεί η δίκη σε δίκη της ομοφυλοφιλίας, των ΛΟΑΤΚΙ και του κοσμικού κράτους («είτε αρέσουν είτε δεν αρέσουν, αυτοί είναι οι ιεροί κανόνες. Είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι», ισχυρίστηκε η υπεράσπιση ενώπιον του δικαστηρίου), στεκόμενη ευλαβικά όταν ο κατηγορούμενος έλεγε στην απολογία του: «Οταν αυτοί είναι προκλητικοί, δεν θα καθίσω με σταυρωμένα τα χέρια, πάσσαλος πασσάλω κρούεται. […] Το “φτύστε τους” είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω. […] Αν είχα ραβδί, θα χτυπούσα. Αν είχα όπλο, και μπορούσα από τον νόμο, θα το χρησιμοποιούσα να τελειώνουμε». Αναφερόταν σε ακτιβιστές της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, όχι σε πολιτικούς.
Η σοκαριστική ομολογία του μητροπολίτη ενώπιον της έδρας ότι θα χρησιμοποιούσε βία ενάντια σε ομοφυλόφιλους έγινε βέβαια με την ασφάλεια ότι η δίκη αφορούσε όχι τις δηλώσεις του στο δικαστήριο, αλλά μόνο το επίδικο κείμενο, το πραγματικό νόημα του οποίου έσπευσε να το αρνηθεί, την ώρα που έκλεινε το μάτι στο πιστό του ποίμνιο και στο πολιτικό του ακροατήριο.
«Αν παρόμοια φρασεολογία χρησιμοποιούσαν οι ναζί, τότε μπράβο», είπε στο δικαστήριο ο ιεράρχης, που αποκαλεί «γλυκιά ελπίδα» τη Χρυσή Αυγή και είναι γνωστός για τη φιλοχουντική πολιτεία του («Από τα Τάγματα Αγγέλων στα Τάγματα Εφόδου», Δημήτρης Ψαρράς, «Εφ.Συν.», 23/3/2018).
Από το έδρανο των συνηγόρων υπεράσπισης παρακολουθούσε τη διαδικασία ο πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής Μιχάλης Αρβανίτης, ενώ ο υπαρχηγός Ηλίας Παναγιώταρος του έγραψε στο τουίτερ: «Εμπαινε, Δέσποτα!».
«Το λεξιλόγιο του Αμβρόσιου είναι το λεξιλόγιο του Χίτλερ και των αγιατολάχ», προειδοποίησε ο μάρτυρας της πολιτικής αγωγής, καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος.
Αλλά η έδρα προτίμησε να κλείσει τα αυτιά, υιοθετώντας πλήρως τα σοφίσματα του κατηγορούμενου: «Αντίθετη κρίση προς αυτήν του δικαστηρίου ότι οι προτροπές αναφέρονται στους πολιτικούς δεν συνάγεται από κανένα άλλο αποδεικτικό μέσο ούτε και από τις καταθέσεις των λοιπών πολιτικώς εναγόντων, καθόσον αυτές έρχονται σε αντίθεση με το ίδιο το κείμενο του δημοσιεύματος. Το γεγονός ότι διατύπωσε τις ως άνω προτροπές σε βάρος των πολιτικών επιβεβαίωσε και ο ίδιος ο κατηγορούμενος με την απολογία του. Εξάλλου, εν όψει όλων των παραπάνω, το δικαστήριο κρίνει ότι ο κατηγορούμενος με την ιδιότητα του μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κατέκρινε με το επίμαχο δημοσίευμα […] με δυσάρεστες και οξείες εκφράσεις τους πολιτικούς που υποστήριζαν το νομοσχέδιο, χωρίς όμως να προκύπτει από τις αόριστες περί αντιθέτου καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας ή άλλο αποδεικτικό μέσο ότι διήγειρε τους πολίτες σε εχθροπάθεια, […] ήτοι σε εξωτερίκευση αισθημάτων μίσους σε βάρος των ομόφυλων ζευγαριών και προσώπων», αναφέρει το σκεπτικό της αθωωτικής απόφασης.
Τελείως αντίθετη πεποίθηση είχαν όχι μόνο όσοι αντέδρασαν, πολίτες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στον Τύπο, συλλογικότητες, σωματεία, οργανώσεις και κόμματα με ψηφίσματα και ανακοινώσεις, εκπαιδευτικοί, πανεπιστημιακοί, μέλη της κυβέρνησης και μέλη της Εκκλησίας, απλοί πιστοί, ιερείς και ιεράρχες, σε μια σπάνια στα δικαστικά χρονικά μαζική εκδήλωση διαμαρτυρίας, αλλά και οι εισαγγελείς που άσκησαν έφεση, ζητώντας να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος, κρίνοντας ότι «δεν έγινε ορθά η εκτίμηση από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο των πραγματικών περιστατικών» και καταρρίπτοντας σημείο προς σημείο το σκεπτικό της αθωωτικής απόφασης.
Ζητά λιντσάρισμα
Το επίδικο κείμενο, σημειώνουν οι εισαγγελείς, «και από την ίδια τη γραμματική και συντακτική του διατύπωση είναι προφανές ότι αναφέρεται σε υποκείμενα, σε πρόσωπα και όχι σε πράξεις, περιλαμβάνει διαρκείς και συστηματικές προτροπές σε βία, διακρίσεις και μίσος σε βάρος των ομοφυλόφιλων και καλεί σε πράξεις. Ο μητροπολίτης […] καλεί σε λιντσάρισμα, με ενεργό συμμετοχή πολιτών, προσπαθώντας μάλιστα να άρει τις όποιες επιφυλάξεις και ενδοιασμούς τους με τη φράση “μη διστάζετε”. Αυτό το λεκτικό σφυροκόπημα, οι διαρκείς προτροπές, εντείνει αφ’ ενός την αίσθηση του επείγοντος και άρα την αναγκαιότητα για άμεση ανάληψη δράσης και αφ’ ετέρου την πεποίθηση ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι μιαρό και νοσηρό σώμα μέσα στην κοινωνία, μια “εστία κοινωνικής μόλυνσης”, που πρέπει να εξαφανιστεί με άμεσο και βίαιο τρόπο. […] Ακόμα και οι όποιες αναφορές που κάνει στους πολιτικούς, και πάλι τους ομοφυλόφιλους στοχοποιούν».
Αλλωστε, λίγες μέρες πριν από τη δίκη, ο ίδιος ο Αμβρόσιος είχε παραδεχτεί σε νέο του κείμενο στο ιστολόγιό του ότι το επίδικο κείμενο στρεφόταν ακριβώς εναντίον των ομοφυλόφιλων, όχι των πολιτικών. «Το αδίκημα για το οποίο θα δικασθώ είναι η αρνητική στάση μου προς τους ομοφυλόφιλους! Η προτροπή μου “φτύστε τους”, όπως δημοσιεύθηκε στο Blog […], όπως φάνηκε, τους ενόχλησε πολύ», ομολογεί ο μητροπολίτης («ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΘΙΣΟΥΝ “ΣΤΟ ΣΚΑΜΝΙ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ”», 12/3/2018).
Αλλά ούτε αυτή την πανηγυρική ομολογία φαίνεται ότι αξιολόγησε το δικαστήριο. Μάλιστα, η μοναδική φορά που αντέδρασε έντονα ο μητροπολίτης ενόσω καθόταν στο εδώλιο ήταν όταν επιχείρησε η συνήγορος της πολιτικής αγωγής να διαβάσει το συγκεκριμένο απόσπασμα. Δεν της το επέτρεψε η πρόεδρος Ξανθή Σταμάτη.
Η έφεση
Στην έφεσή τους, οι εισαγγελείς κάνουν εκτεταμένη αναφορά στο κείμενο αυτό, σημειώνοντας ότι «ουδεμία αναφορά ή νύξη κάνει σε πολιτικούς».
Και εξηγούν: «[…] το σύνολο των εγγράφων που έχει προσκομισθεί από την υπεράσπιση δεν αφορά στην πολιτική τάξη αλλά κατατείνει να αποδείξει ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι ανώμαλοι. […] Είναι παγίως δεκτό τόσο από τη νομολογία του Αρείου Πάγου αλλά και των κατώτερων δικαστηρίων όσο και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ότι τα δημοσιεύματα ή κάθε είδους κείμενα δεν μπορούν να ερμηνεύονται αποσπασματικά αλλά ως ενιαίο νοηματικό σύνολο. Η επίδικη ανάρτηση τόσο στο σύνολό της όσο και στα επιμέρους στοιχεία της είναι σαφές ότι αφορά στους ομοφυλόφιλους, οι οποίοι στοχοποιούνται κατά τρόπο εμπρηστικό».
Το ερώτημα είναι αν το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αιγίου θα εκμεταλλευτεί την Τετάρτη την ευκαιρία που του δίνουν οι δύο εισαγγελείς να αποκαταστήσει το κράτος δικαίου, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα σε όσους επιχειρούν να το περιγελάσουν με σοφίσματα, ενώ οραματίζονται θεοκρατικά ή φασιστικά καθεστώτα που οικοδομούνται στα θεμέλια του ρατσιστικού μίσους και της βίας.
— Σε δυναμική κινητοποίηση καλούν μέλη του ΛΟΑΤΚΙ κινήματος έξω από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αιγίου, Κορίνθου 67, στις 9 το πρωί της Τετάρτης. Για μεταφορά με πούλμαν νωρίτερα, στις 6 το πρωί, από το μετρό Συγγρού-Φιξ, μπορείτε να επικοινωνήσετε μέχρι σήμερα Σάββατο στις διευθύνσεις contact@10percent.gr ή gp@avmag.gr.
Μιλούν στην «Εφ.Συν.» τρία από τα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας που μήνυσαν τον μητροπολίτη
Λύο Καλοβυρνάς, ψυχοθεραπευτής
Ο κατάπτυστος δημόσιος λόγος του Αμβρόσιου είναι κοινωνικά επικίνδυνος γιατί νομιμοποιεί ηθικά τη βία. Αφού ο «άλλος» δεν είναι φυσιολογικός, δικαιούμαι να τον υποτιμώ, να τον ξεφτιλίζω, να τον απομονώνω ή και να τον χτυπήσω. Πολλά γκέι παιδιά βασανίζονται από τα μηνύματα που παίρνουν ότι είναι ανώμαλα, με αποτέλεσμα να παθαίνουν κατάθλιψη, να απομονώνονται ή να αυτοκτονούν. Η ρητορική μίσους του (κάθε) Αμβρόσιου δίνει πάτημα για τη βία που μας ασκείται καθημερινά, με την ακόλουθη κλιμάκωση: λεκτική/συναισθηματική κακοποίηση – απειλή βίας – άμεση σωματική βία – έντονη σωματική βία – όπλα – θάνατος. Αυτό ακριβώς δήλωσε, άλλωστε, και ο σούπερ χριστιανός Αμβρόσιος μέσα στο δικαστήριο, λέγοντας ότι θα πυροβολούσε έναν γκέι, αν είχε όπλο και το επέτρεπε ο νόμος. Η έφεση κατά του Αμβρόσιου από τους δύο εισαγγελείς είναι νίκη μας από μόνη της.
Γιάννης Παπαγιαννόπουλος, διευθυντής περιοδικού Antivirus
H δίκη ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία που συμπύκνωνε τους λόγους για τους οποίους κινηθήκαμε νομικά εναντίον του μητροπολίτη. Το κλίμα ήταν εχθρικότατο, νιώθαμε την ένταση στον αέρα και οι συνήγοροι υπεράσπισης ήταν με κάθε ευκαιρία προκλητικοί και κακοποιητικοί με τις ερωτήσεις τους. Το αποκορύφωμα ήταν φυσικά η απολογία του Αμβρόσιου, ο οποίος απροκάλυπτα είπε, δείχνοντάς μας, «αν είχα ένα ραβδί θα σας χτύπαγα», «αν είχα όπλο και μου το επέτρεπε ο νόμος, θα το χρησιμοποιούσα». Και η έδρα λίγο αργότερα να καταλήγει στο ΑΘΩΟΣ, δεχόμενη τα ανεδαφικά επιχειρήματα της υπεράσπισης. Για εμάς είναι σημαντικό το γεγονός ότι κινητοποιήθηκαν οι ίδιες οι εισαγγελικές αρχές και άσκησαν έφεση. Παρ’ όλα αυτά, βασιζόμενοι στην προηγούμενη εμπειρία, είμαστε εξαιρετικά συγκρατημένοι στις προσδοκίες μας.
Πέτρος Σαπουντζάκης, εκπαιδευτικός και μέλος του Πολύχρωμου Σχολείου
Ως εκπαιδευτικός, παιδί εκπαιδευτικών, πρώην πιστός με θεολογικές σπουδές και έντονη ενασχόληση με τα εκκλησιαστικά, είμαι εξαιρετικά ευαισθητοποιημένος πλέον απέναντι στα πολλά επίπεδα των διακρίσεων και την καταστροφική τοξική «αγάπη» που μπορεί κανείς να βιώσει σε συγκεκριμένα θρησκευόμενα περιβάλλοντα. Ευτυχώς υπάρχουν ιεράρχες και θεολόγοι με ριζικά διαφορετικό πνεύμα. Ο λόγος του συγκεκριμένου ιεράρχη έρχεται σε ευθεία σύγκρουση όχι μόνο με το βασικό πνεύμα της θρησκείας, αλλά κυρίως με κάθε παιδαγωγική και κοινωνική αντίληψη συμπερίληψης και συμβίωσης. Στιγματίζει παιδιά και οικογένειες, εντείνει την περιθωριοποίηση, νομιμοποιεί τον χλευασμό και αναπαράγει πόνο. Η εμπειρία με τη δίκη ήταν τραυματική, κυρίως γιατί το βάρος δεν έπεσε στην ουσία, αλλά στο πώς θα μπορέσει να στοιχειοθετηθεί μια αθώωση, η οποία στην πράξη ακυρώθηκε από την ίδια την απολογία του ιεράρχη.
«Αν έλεγαν τα ίδια οι ναζί, τότε μπράβο»
Ο νόμος του μητροπολίτη Αιγιαλείας και Καλαβρύτων Αμβρόσιου κυριάρχησε έναντι του κράτους δικαίου χτες στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αιγίου.
Η έδρα, χωρίς ενδοιασμό, σαν έτοιμη από καιρό, κήρυξε αθώο τον μητροπολίτη από την κατηγορία της δημόσιας υποκίνησης σε βία ή μίσος με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο για ομοφοβικό του κείμενο, στο οποίο αποκαλούσε «αποβράσματα» τους ομοφυλόφιλους, ισχυριζόταν ότι δεν είναι άνθρωποι, και παρακινούσε τους πιστούς να τους απομονώσουν και να τους φτύσουν.
Το χειρότερο όμως ήταν ότι ανέχτηκε, αν δεν επιδοκίμασε, την τακτική του μητροπολίτη και των συνηγόρων υπεράσπισης να μετατρέψουν το ίδιο το δικαστήριο σε θέατρο ακραίας και προκλητικής ρητορικής μίσους, όπου δικάστηκε ξανά όχι ο ρατσισμός και η βία, αλλά η ομοφυλοφιλία, και όπου καταδικάστηκε όχι ο φορέας ρατσιστικών και εμπρηστικών θέσεων, αλλά οι ενάγοντες, οκτώ εκπρόσωποι της ΛΟΑΤ κοινότητας.
Στην απολογία του, ο μητροπολίτης προσπάθησε να πείσει το δικαστήριο, και προφανώς το κατάφερε, πως οι επίμαχες εμπρηστικές φράσεις του κειμένου του αφορούσαν όχι τους ομοφυλόφιλους αλλά τους πολιτικούς που υποστήριξαν το σύμφωνο συμβίωσης, παρόλο που μόλις λίγες μέρες πριν είχε υποστηρίξει σε άλλο κείμενό του το ακριβώς αντίθετο, ότι οι προτροπές του αφορούσαν ακριβώς τους ομοφυλόφιλους.
Με αυτό το τέχνασμα, αισθάνθηκε στη συνέχεια ελεύθερος να ξεσπαθώσει κατά της Ιεραρχίας της Εκκλησίας, χαρακτηρίζοντας «προδότες της Ορθοδοξίας» άλλους ιεράρχες που εμφανίζονται με λόγο αγάπης προς τους ομοφυλόφιλους, όπως και κατά των κομμάτων και των πολιτικών που ψήφισαν το σύμφωνο συμβίωσης και φυσικά κατά της κυβέρνησης και των άθεων διοικούντων.
Και κορύφωσε τη δηλητηριώδη ρητορική του κατά της ομοφυλοφιλίας και κατά των αμετανόητων ομοφυλόφιλων, σημειώνοντας: «Το ‘‘φτύστε τους’’ είναι το λιγότερο. Αν είχα όπλο, και μπορούσα από τον νόμο, θα το χρησιμοποιούσα να τελειώνουμε».
Εκλεισε μάλιστα το μάτι στο πολιτικό ακροατήριό του: «Αν παρόμοια φρασεολογία χρησιμοποιούσαν οι ναζί, τότε μπράβο».
Αλλωστε, από το έδρανο των συνηγόρων υπεράσπισης, παρακολουθούσε τη διαδικασία ο πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής Μιχάλης Αρβανίτης.
Προκλητικοί συνήγοροι
«Το λεξιλόγιο του Αμβρόσιου είναι το λεξιλόγιο του Χίτλερ. Το συναντάμε σε καθεστώτα Αγιατολάχ», είχε προειδοποιήσει το δικαστήριο ο μάρτυρας της πολιτικής αγωγής καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος.
Σημείωσε πως η βία του κειμένου προέρχεται από τον τόνο του και από το γεγονός πως στερεί από τους ομοφυλόφιλους την ανθρώπινη ιδιότητα και πως, σύμφωνα με τη νομολογία, το δικαστήριο οφείλει να μην απομονώσει φράσεις αλλά να εξετάσει το κείμενο ως όλον.
«Στα διεθνή φόρα ντρέπονται για την Ελλάδα κάθε φορά που ακούγονται θέσεις ενός θρησκευτικού λειτουργού, όπως του μητροπολίτη Αμβρόσιου, ότι για παράδειγμα ο πολιτικός γάμος συνιστά πορνεία», υπογράμμισε ο διαπρεπής νομικός.
«Μόνο γι’ αυτά ντρέπονται», τον ρώτησε προκλητικά ο συνήγορος υπεράσπισης Βασίλης Οπλαντζάκης (συνήγορος υπεράσπισης στη δίκη της Χρυσής Αυγής).
«Ντρέπονται και για τους άλλους πελάτες σας», του απάντησε αποστομωτικά ο κ. Αλιβιζάτος.
Τη στρατηγική της πρόκλησης ακολούθησε ο άλλος συνήγορος υπεράσπισης Γιώργος Παπαϊωάννου, που απευθυνόταν στους ενάγοντες με αγοραίες εκφράσεις: «Αν σας πω ‘‘δεσποινίς μου’’, θα θιχτείτε;», «Δεν ξέρω αν είναι κύριοι ή κυρίες οι ενάγοντες», «Δεν συμβαδίζει με την αξιοπρέπεια η ομοφυλοφιλία», «Η φράση ‘‘αφήστε αυτά τα πούστικα’’ δεν λέγεται στην κοινωνία;».
Καινοφανείς για λειτουργό της δικαιοσύνης απόψεις ανέπτυξε στο δικαστήριο ο Γιώργος Μπέσκος, πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αιγίου.
«Aυτές είναι οι θέσεις της Εκκλησίας. Δεν δικαιούται να τις διατυπώνει ο δεσπότης; Γιατί δεν κάνετε μήνυση και στους ιερείς και τους ψάλτες;» ρωτούσε τους ενάγοντες. «Είναι νόμος της φύσης η ομοφυλοφιλία; Δεν είναι ψυχική διαταραχή; Είτε αρέσουν είτε δεν αρέσουν, αυτοί είναι οι ιεροί κανόνες. Είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι», σημείωσε στην αγόρευσή του.
Μάταια επιχείρησε να προειδοποιήσει την έδρα η συνήγορος της πολιτικής αγωγής Κλειώ Παπαπαντολέων. «Θα μετατραπείτε σε ιεροδικείο;», ρώτησε και υπογράμμισε ότι, αν είναι δικαίωμα του μητροπολίτη να έχει τις δικές του απόψεις με βάση τη δική του ερμηνεία της εκκλησιαστικής διδασκαλίας, είναι μονόδρομος για το δικαστήριο να τον καταδικάσει, όταν κηρύσσει τον κοινωνικό αποκλεισμό και εκθέτει τους ομοφυλόφιλους σε κίνδυνο για τη ζωή τους, τη σωματική τους ακεραιότητα και την ελευθερία τους.
Η τοπική κοινωνία
Ο ένας μετά τον άλλο, οι οκτώ από τους εννιά ενάγοντες που ήταν παρόντες στο δικαστήριο (ένας απουσίαζε στο εξωτερικό), προσπαθούσαν να απαντήσουν στις ερωτήσεις της έδρας και των συνηγόρων υπεράσπισης για τον φόβο και την κοινωνική απαξίωση που ένιωσαν ύστερα από το κείμενο του μητροπολίτη, όπως και για τις διακρίσεις και τον φόβο που αντιμετωπίζουν οι ομοφυλόφιλοι στην εργασία τους, στον κοινωνικό τους περίγυρο ή στην οικογένειά τους.
Δεν εισακούστηκαν από την εισαγγελέα κ. Αργυροπούλου, που πρότεινε την απαλλαγή του κατηγορουμένου, και την πρόεδρο κ. Σταμάτη, που τον κήρυξε αθώο γύρω στις 8.30 το βράδυ, ύστερα από οκτώ ώρες ακροαματική διαδικασία.
Είναι πάντως παρήγορο ότι η μήνυση των εναγόντων συγκέντρωσε δεκάδες υποστηρικτές από την τοπική κοινωνία, που είχαν συγκεντρωθεί από το πρωί έξω από το δικαστήριο, φωνάζοντας με δυναμισμό συνθήματα κατά του ρατσισμού, του φασισμού και της ομοφοβίας.
Κι ήταν αρκετοί οι περαστικοί και οι πολίτες που παρακολουθούσαν από μικρή απόσταση, οι οποίοι αποδοκίμαζαν την εμπρηστική ρητορική του μητροπολίτη.
Ακόμη και μέσα από το πλήθος των ρασοφόρων και πιστών, που είχαν γεμίσει ασφυκτικά την αίθουσα, υπήρξαν κάποιοι που εξομολογούνταν κατ’ ιδίαν στους δημοσιογράφους ότι είναι απαράδεκτο το ύφος και το περιεχόμενο των λόγων του μητροπολίτη και ότι ήταν συγκινητικές οι καταθέσεις των εναγόντων, παρόλο που σημείωναν την ατολμία τους να εκφράσουν ανοιχτά κι επώνυμα αυτά που πιστεύουν.
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
