Εδώ και λίγες ώρες βρίσκομαι “μπλοκαρισμένος” από το Facebook το οποίο ούτε λίγο – ούτε πολύ, συμφωνεί με την άποψη πως …είμαι ανθέλληνας! Για την ακρίβεια όχι το ίδιο το Facebook ως εταιρεία ή εφαρμογή αυτοβούλως αλλά δεχόμενο την “άποψη” της κοινότητας των χρηστών του ως κοινωνικό σύνολο.
Πριν λίγες ώρες λοιπόν κοινοποίησα δημοσίευμα το οποίο αναφερόταν σε κάποιο δημοτικό σχολείο στην Κρήτη. Εκεί, δύο δασκάλες, τηρώντας πάντα το πρόγραμμα διδασκαλίας του ΥΠΕΠΘ, με προσωπικό κόπο και μεράκι το μετέτρεψαν σε πρότυπο σχολείο όπως αυτά στις σκανδιναβικές χώρες που όλοι μας θαυμάζουμε. Πρώτα καθιέρωσαν πρόγραμμα ενισχυτικής διδασκαλίας έτσι ώστε τα παιδιά γυρνώντας στο σπίτι να είναι ήδη διαβασμένα και έτσι να αφιερώνουν τον χρόνο τους για τους γονείς τους ή για εξωσχολικές δραστηριότητες. Μετά δημιούργησαν υποδομές και για άλλες, ενδοσχολικές δραστηριότητες όπως π.χ. έναν λαχανόκηπο ενώ ταυτόχρονα δημιούργησαν ένα σχολικό συμβούλιο στο οποίο τα παιδιά όχι μόνο συμμετέχουν ως απλοί θεατές αλλά έχουν άποψη για όλα τα ζητήματα.
Ολη αυτή η κατάσταση προφανώς και ξένισε κάποιους γονείς οι οποίοι είδαν τα παιδιά τους να ξεφεύγουν από το πρότυπο το οποίο είχαν οι ίδιοι στο μυαλό τους και έτσι κάποιοι από αυτούς μετακίνησαν τα παιδιά τους σε άλλα σχολεία, πιο “ασφαλή” για το δικό τους πρότυπο με κίνδυνο το αρχικό σχολείο να κινδυνεύει με κλείσιμο λόγω λίγων μαθητών. Το ζήτημα μάλιστα απασχόλησε τον κεντρικό τύπο. Αναδημοσίευσα λοιπόν την εν λόγω είδηση με ένα μονολεκτικό δικό μου σχόλιο: “ΚΩΛΟ-ΕΛΛΗΝΕΣ”!
Μέσα σε ελάχιστες ώρες, η διαδικτυακή κοινότητα ανωνύμων ακροδεξιών ψυχοπαθών που παρακολουθεί όλα τα γραπτά μου, προσφέροντάς μου μεταξύ άλλων και θεαματικές αναγνωσιμότητες (!) έπεσε με τα μούτρα στο να κοινοποιεί σε όλους τους ομοίους της το εν λόγω post στο προσωπικό μου προφίλ το οποίο και όλες μαζί, αυτές οι διαδικτυακές κατσαρίδες κατήγγειλαν στο Facebook ως “ρατσιστικό μήνυμα μίσους”.
Φυσικά η εφαρμογή του Facebook, όπως κάνει συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις, μπλοκάρει άμεσα τον χρήστη, αρχικά για 24 ώρες όπως και συνέβη σε μένα, δίνοντάς του την δυνατότητα επανεξέτασης του επίμαχου δημοσιεύματος από άνθρωπο – υπάλληλο, δυνατότητα την οποία και αξιοποίησα.
Τι είναι όμως το “ΚΩΛΟ-ΕΛΛΗΝΕΣ” το οποίο και χρησιμοποίησα ως έκφραση για να περιγράψω κάποια νοοτροπία; Είναι η λέξη που χρησιμοποίησε για πρώτη φορά την δεκαετία του ’80 ο τραγουδοποιός Διονύσης Σαββόπουλος ως τίτλο σε τραγούδι του και περιγράφει τους συμπολίτες μας τους Ελληνες που δεν νοιάζονται για τον τόπο τους, δεν νοιάζονται για τους συνανθρώπους τους, δεν νοιάζονται για τον πολιτισμό και την ποιότητα ζωής που έχουμε καταφέρει ως λαός με κόπους και βάσανα να έχουμε σήμερα αλλά ασχημονούν καθημερινά εναντίον όλων αυτών, για κάποιο εφήμερο δικό τους ατομικό συμφέρον, το οποίο και δεν διαρκεί πολύ. Δηλαδή με μία λέξη οι ατομιστές, οι φιλοτομαριστές, ότι σήμερα ο υγιής κοινωνικός ιστός αποδοκιμάζει και από το οποίο πασχίζει να απαλλαγεί.
Λίγες ώρες λοιπόν μετά την ανακοίνωση του “Αδ-όνειδος” πως συμφωνεί με την “οποιαδήποτε τακτική που θα φέρει την εκλογική νίκη” στο κεντρο(ακρο)δεξιό κόμμα του, οι αναρίθμητοι οπαδοί των δικών του κοσμοθεωριών που έχουν αποικίσει και το ελεύθερο διαδίκτυο, αποδεικνύουν για άλλη μια φορά πως είναι σε θέση να αξιοποιούν όλες τις δυνατότητες που τους δίνει το δημοκρατικό πολίτευμα για να στρέφονται μαζικά και συντονισμένα εναντίον των ίδιων των αρχών αυτού του πολιτεύματος, το οποίο είναι δομημένο έτσι ώστε να ανέχεται τέτοιες πράξεις και συμπεριφορές.
Με την νοοτροπία της “ισχύος των περισσοτέρων” και φυσικά χωρίς κανένα έλεγχο από το “αμεσοδημοκρατικό” Facebook ως προς το συντονισμένο και το μαζικό των ενεργειών τους (φαντάζομαι θα είναι άτομα – χρήστες εκτός “φίλων” του προφίλ μου και το πρόγραμμα του Facebook προφανώς δεν ελέγχει τέτοιες ύποπτες μαζικές κινήσεις, άλλωστε τα γεγονότα με την εκλογή του Τραμπ δεν απέχουν χρονικά και πολύ) η διαδικτυακή κοινότητα των ελληνόφωνων “ψεκασμένων” συντονισμένη πότε από πολιτικά, θρησκευτικά και οικονομικά συμφέροντα και πότε από οντότητες που απλά εκμεταλλεύονται την άστατη ψυχική κατάσταση των μελών της, είναι σε θέση να επιβάλλει αυτό που θέλει αλλά και να τιμωρεί τους αντιφρονούντες. Και όλα αυτά σε μία διαδικτυακή πλατφόρμα που θεωρείται ως επίτευγμα δημοκρατίας!
Είναι όμως δυνατόν στην εποχή που μιλάμε για τεχνητή νοημοσύνη οι ιθύνοντες του Facebook να μην είναι σε θέση μέσω του αλγόριθμου του λογισμικού τους να αναλύουν και να εντοπίζουν μαζικές κακόβουλες ενέργειες είτε σε διεθνές επίπεδο, όπως με τις εκλογές προέδρου στις Η.Π.Α., είτε σε ατομικό επίπεδο όπως π.χ. σε περιπτώσεις στοχοποίησης ατόμων; Φυσικά και τεχνολογικά είναι δυνατό να αναλυθούν και να αξιοποιηθούν όλα τα δεδομένα τα οποία θα οδηγούσαν στον εντοπισμό χρηστών και μεγαλύτερων υποδομών που χρησιμοποιούν τις πλατφόρμες κοινωνικές δικτύωσης για κάθε λογής παλιανθρωπιές και παρανομίες και να απομονώσει ή να διαγράψει τους επίμαχους λογαριασμούς. Ομως γιατί δεν το κάνει και μας αφήνει έρμαιο στις online ορέξεις σκοτεινών κοινωνικών αυτοματισμών;
Πολύ απλά, για να μας υπενθυμίζει σε κάθε περίπτωση πως μπορεί να δίνει σε εμάς τους “κοινούς θνητούς” την δυνατότητα να έχουμε μία ψευδαίσθηση (διαδικτυακής) δημοκρατίας και ελευθερίας για όσο δεν γινόμαστε “ενοχλητικοί”, άπαξ όμως και γίνουμε, τότε παύει αυτομάτως η (όποια διαδικτυακή) δημοκρατία και αυτομάτως επικρατεί το “δίκιο των πολλών” το οποίο όλα τα αφεντικά γουστάρουν να επιβάλλουν για τα δικά τους συμφέροντα.
Οπως ακριβώς δηλαδή συμβαίνει και στην εκτός διαδικτύου ζωή όπου μπορεί να λέμε πως “έχουμε Δημοκρατία” ή “έχουμε Δικαιοσύνη”, όταν όμως πρόκειται για κάποιον “ενοχλητικό”, την Δημοκρατία την ψάχνουμε με το κιάλι ενώ την Δικαιοσύνη την αναζητούμε σε παραδικαστικούς διαδρόμους και στους δρόμους και στα πεζοδρόμια, κάτω από τα “τρικάκια” των ναζί της “Χρυσής Αυγής”.
Γιατί στο τέλος, θέλουν να μας δώσουν να καταλάβουμε πως δεν μετρά ο πολιτισμός ή η προσφορά προς τους άλλους αλλά η “δύναμη των πολλών”, δηλαδή η επιβολή δια της βίας σε έναν κόσμο τεχνολογικής δικτατορίας όπου άποψη προφανώς θα έχουν μόνο οι αρεστοί (και όχι άριστοι) των αφεντικών οι οποίοι, μαντέψτε, θα εκφράζονται μαζικά μέσω αναλόγων ενεργειών.
Υπό αυτές τις προϋποθέσεις και εφόσον το ίδιο το Facebook μας αποδεικνύει καθημερινά τις προθέσεις του, αναρωτιέμαι αν αξίζει να αφιερώνουμε χρόνο για να προωθούμε στην ουσία ένα κοινωνικό μοντέλο το οποίο, νομοτελειακά, κάποια στιγμή θα επιχειρήσει να μας εξαφανίσει, αν δεν το εξαφανίσουμε εμείς σήμερα από την καθημερινότητά μας.
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
