Επειδή οι αμπελοσοφικές κουβέντες τις τελευταίες ημέρες δίνουν και παίρνουν στα ΜΜΕ όπως και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με αφορμή την δολοφονική επίθεση που δέχτηκε ο αδικοχαμένος Ζακ Κωστόπουλος, αξίζει να αναφέρουμε κάποιους κανόνες “εμπλοκής” που προέρχονται από τον χώρο εκμάθησης πολεμικών τεχνών και συστημάτων αυτοάμυνας. Φυσικά δεν είμαι “ειδικός” σε αυτά και δεν υποκαθιστώ την συμβουλή από κάποιον πραγματικά ειδικό και οτιδήποτε γράψω, όπως πάντα, επιδέχεται σχολιασμού.
Λοιπόν σε περιπτώσεις όπου είναι απαραίτητη η χρήση βίας, ο χρήστης αυτής οφείλει να σκεφτεί και το ενδεχόμενο να κληθεί μετέπειτα να απολογηθεί στις Αρχές γι αυτό. Και ο Νόμος δίνει το δικαίωμα στην αυτοάμυνα, όμως όχι στην άσκοπη χρήση βίας και σίγουρα όχι στην άμετρη χρήση βίας για σκοπούς πέραν της αυτοπροστασίας.
Κάποια πολύ απλά παραδείγματα. Κάποιος σου επιτίθεται φραστικά και σε βρίζει στον δρόμο. Δεν δικαιολογείσαι να τον χτυπήσεις, επειδή απλά μπορείς, δήθεν “εν βρασμώ” ψυχής. Αν η ψυχούλα σου έχει προβλήματα και “βράζει” τόσο εύκολα, βάλε μερικά παγάκια πάνω σου για να νιώσεις καλύτερα. Κάποιος σου επιτίθεται άοπλος να σε κλωτσήσει. Δεν δικαιολογείσαι να βγάλεις όπλο και να το χρησιμοποιήσεις εναντίον του. Μπορείς να τον αποφύγεις και εάν όχι, μπορείς μέχρι να τον χτυπήσεις για να τον ακινητοποιήσεις μέχρι να έρθει η Αστυνομία. Κάποιος έρχεται με απειλή χρήσης όπλου (ότι εννοεί ο Νόμος ως όπλο, από καλάσνικοφ ως …νυχοκόπτη – μη γελάς, έχω συλληφθεί και έχω περάσει ώρες μέσα σε κελί για έναν νυχοκόπτη) για να σε ληστέψει. Η του δίνεις αυτό που θέλει και καλείς την Αμεση Δράση, ή σε περίπτωση που είσαι σε θέση, τον ακινητοποιείς και οπωσδήποτε καλείς την Αστυνομία για τα περαιτέρω. Δεν βγάζεις μπαζούκας για να κάνεις μονομαχία στο Ελ Πάσο, καθώς αυτό δεν είναι ασφαλές ούτε για σένα, ούτε του ρίχνεις με S-400. Δεν θέλεις να συνεχίσεις το σκηνικό βίας αλλά να το σταματήσεις.
Εφ όσον η απειλή ακινητοποιηθεί, η συνεχιζόμενη άσκηση βίας επάνω στον δράστη ΔΕΝ είναι αυτοάμυνα αλλά βιαιοπραγία. Για την ψυχική οδύνη που δέχτηκες μία επίθεση την οποία και κατάφερες να ελέγξεις, υπάρχουν τα δικαστήρια για την αποζημίωσή σου. Δεν επιτρέπεται να ασκείς βία εκδικητικά. Ο άλλος, άγγελος ή και ληστής, δεν είναι άψυχο αντικείμενο ιδιοκτησίας σου να το μεταχειρίζεσαι όπως λένε τα μυαλά που κουβαλάς. Από την στιγμή που ΔΕΝ υπάρχει άμεση απειλή πλέον, καλείς την Αστυνομία και περιμένεις.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση με την δολοφονική επίθεση στον αδικοχαμένο Ζακ Κωστόπουλο, είχαμε άσκοπη χρήση βίας (αδικία πρώτη) από πολλά άτομα προς έναν (αδικία δεύτερη), ανήμπορο (αδικία τρίτη) που ίσως να είναι και η αιτία της απώλειας του δεχόμενου την επίθεση (αδικία τέταρτη), κάτι το οποίο θα δείξουν οι εξετάσεις. Σε κάθε περίπτωση αυτό που είχαμε στα βίντεο είναι τόσο “αυτοάμυνα”, όσο κι εγώ είμαι αστροναύτης και σας γράφω αυτή την στιγμή από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.
Απειλή είναι όταν κάποιος σου στρέψει κάποιο όπλο ή αντικείμενο και σε απειλήσει ή εσύ φοβηθείς πως θα σε βλάψει με αυτό ή και χωρίς αυτό, με την στάση του σώματός του και την χρήση σωματικής ρώμης. Απειλή ΔΕΝ είναι ένας σαστισμένος και σοκαρισμένος που προσπαθεί να διαφύγει. Επίσης ακόμη και στην περίπτωση που είσαι αναγκασμένος να βιαιοπραγήσεις, το κάνεις με έλεγχο και συνείδηση, σε σημεία που θα πονέσουν και θα ακινητοποιήσουν χωρίς να κινδυνεύσεις να κατηγορηθείς για κάτι χειρότερο. Ολα αυτά μαθαίνονται σε σχολές πολεμικών τεχνών και αυτοάμυνας.
Οι δύο ηλικιωμένοι και οι υπόλοιποι τραμπούκοι που βιαιοπράγησαν αγελαία εναντίον του αδικοχαμένου, θα κληθούν να αποδείξουν πως βρισκόταν υπό απειλή και που ακόμη που σε κάποια απίθανη περίπτωση καταφέρουν να το αποδείξουν και πάλι δεν είχαν κανένα δικαίωμα να τον χτυπάνε με τέτοιο μανιώδη τρόπο. Αρα σε καμία περίπτωση δεν υπήρχε ούτε μία στο εκατομμύριο, αυτό που έκαναν (με την πεποίθηση πως δήθεν δεν τους γράφει καμία κάμερα) να ήταν δικαιολογημένο, από την λεγόμενη “απόπειρα ληστείας” που επικαλούνται.
Ο αδαής πολίτης, απαίδευτος και κοινωνικά αγράμματος, θεωρεί πως κάθε πράξη που στρέφεται εναντίον των συμφερόντων του, αυτομάτως του δίνει το δικαίωμα να χτυπά, να τραυματίζει και να δολοφονεί. Προφανώς αυτά ανήκουν στην σφαίρα της διεστραμμένης φαντασίας κάποιων ψυχολογικά προβληματικών ανθρώπων.
Οταν σου κλέβει κάποιος το ποδήλατο, δεν τον σακατεύεις και αν το κάνεις, είσαι ο κατηγορούμενος. Εκείνος για κλοπή, εσύ για σωματική βία και ζημίες που είναι σαφώς βαρύτερα αδικήματα. Οταν κάποιος σου κλέβει κάτι από την βιτρίνα, δεν βγάζεις καραμπίνα καθώς ακόμη και από λάθος μπορεί να κάνεις κάτι για το οποίο θα μετανιώσεις αμέσως μετά. Ενα ρολόι ή ένα σπασμένο τζάμι δεν έχει μεγαλύτερη αξία από την ζωή του άλλου. Και κανείς δεν είναι θεός ή δικαστής Ντρεντ να “αποφασίζει και να διατάζει” ότι του κατέβει στον εγκέφαλο.
Και όλα αυτά τα ίσως κουραστικά, σας τα γράφει κάποιος ο οποίος λόγω πολιτικών του θέσεων και απόψεων για μεγάλα κοινωνικά ζητήματα αλλά και λόγω της δημοσιογραφικής – ακτιβιστικής του δράσης για την αποκάλυψη πολλών σκανδάλων, έχει δεχτεί αρκετές χιλιάδες φραστικές απειλές από οργανωμένες ομάδες στο διαδίκτυο (κυρίων νεοναζιστών και ανθρώπων που έχει οδηγήσει στην Δικαιοσύνη για τις παρανομίες τους), πολλές ζημιές και επιθέσεις σε αυτοκίνητα και μηχανάκια που κατά καιρούς χρησιμοποιούσε, στοχοποίηση στο διαδίκτυο με δημοσίευση αγγελίας για την δολοφονία του (με φωτογραφία, διεύθυνση και λοιπά στοιχεία μάλιστα) αλλά και, ίσως ως αποτέλεσμα των παραπάνω, κάποιες προσωπικές σωματικές απειλές όπως και σωματικές επιθέσεις από ανεξέλεγκτους τραμπούκους των δύο πιο πάνω κατηγοριών “haters” (νεοναζί και αντιδίκων), συνεπώς η έννοια “βίαια επίθεση” δεν του είναι άγνωστη ως εμπειρία και σε καμία περίπτωση δεν κάνει “κήρυγμα” για κάτι που διάβασε σε κάποια βιβλία.
Βία χρησιμοποιούμε για να υπερασπιστούμε κάτι ως αυτονόητο νόμιμο δικαίωμα, όχι για “διασκέδαση” (π.χ. ανεγκέφαλοι γηπεδικοί κάφροι), ή “εκτόνωση” (π.χ. φανατισμένοι ψυχοπαθείς πολιτικών και θρησκευτικών δογμάτων) ή για εκδίκηση, όπως στην προκειμένη περίπτωση.
Η βία είναι ένα νόμιμο μέσο άμυνας και μπορεί να φτάσει, σύμφωνα με τον Νόμο, μέχρι ένα συγκεκριμένο σημείο. Καλό είναι να ασκείσαι στην χρήση βίας ή για να το θέσω ορθότερα, στην διαχείριση της σωματικής ρώμης ή της ισχύος των όπλων και το ιδανικό είναι να μη την χρειαστείς ποτέ. Αν την χρειαστείς όμως, θα πρέπει να ξέρεις πως, όπως και να έχει, θα ελεγχθείς γι αυτό. Οσα λεφτά κι αν διαθέτεις, όσους υποστηρικτές κι αν έχεις, όποιος και αν είναι ή ήταν ο μπαμπάκας σου.
Δυστυχώς οι δολοφονικοί τραμπούκοι που είδαμε στα συγκεκριμένα βίντεο από το τραγικό γεγονός, λειτούργησαν ως άγρια θηρία, θρασύδειλα όμως καθώς χτυπούσαν έναν ανήμπορο και δυστυχώς κανείς πολίτης ή κρατικός λειτουργός εκείνη την στιγμή ή λίγο αργότερα δεν επενέβη για να τους συλλάβει για το έγκλημα αυτό λες και είχαν πράξει το πιο φυσιολογικό πράγμα του κόσμου!
Δυστυχώς το παλικάρι κατέληξε από όποια αιτία, έπειτα από την επίθεση που δέχτηκε και δεν θα μπορέσει να μας εξηγήσει την δική του οπτική των πραγμάτων. Αλλά και εάν ζούσε, σε καμία περίπτωση η θέση των τραμπούκων δεν θα ήταν καλύτερη καθώς και πάλι θα αντιμετώπιζαν παρόμοιες κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης.
Είσαι καλά εσύ; Είσαι ασφαλής σωματικά; Δεν έχεις κανέναν λόγο να γίνεσαι τραμπούκος ή δολοφόνος και έτσι να χαλάς δύο ζωές, του θύματος και την δική σου.
Αν στον δρόμο σου συναντήσεις κάποιον τέτοιον, φρόντισε να ξέρεις τι κάνεις, είτε επιλέξεις να τρέξεις προς την απέναντι μεριά, είτε προς το μέρος του.
Ολα αυτά όμως απαιτούν εκπαίδευση σε θέματα πνευματικής πρώτα διαχείρισης τέτοιων καταστάσεων και φυσικά πνευματική ισορροπία που δυστυχώς λείπει από πολύ κόσμο στην χώρα μας.
Γι αυτό και οι περισσότεροι καταφεύγουν σε ενστικτώδεις ενέργειες που πολλές φορές προέρχονται από το μακρινό παρελθόν του ανθρώπινου γένους.
Σκέψου λοιπόν διπλά και τριπλά πριν χρησιμοποιήσεις το έσχατο μέσο υπεράσπισης των δικαιωμάτων σου. Γιατί αν δεν αποφασίσεις σωστά, μπορεί να πετύχεις το ακριβώς αντίθετο.
Μπορεί κάποιος να φανεί ότι αξίζει την προσοχή σου, είτε λίγο από τον χρόνο σου, κανείς όμως δεν αξίζει το μέλλον σου. Γι αυτό υπερασπίσου το σωστά.
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
