Την παλιά ελληνική ταινία με τον «Μαυρογιαλούρο» την έχουμε δει όλοι. Ήταν ένας μεγάλος πολιτικός του οποίου οι συνεργάτες γυρνούσαν σε όλα τα χωριά και κορόιδευαν όλο τον κόσμο, έταζαν και έδιναν ψεύτικες υποσχέσεις για να πάρουν ψήφους για το αφεντικό τους και οι ίδιοι να κερδίσουν αξιώματα.
Ο ίδιος ο πολιτικός βέβαια ήταν έντιμος άνθρωπος και μόλις έμαθε τι λαμόγια ήταν οι συνεργάτες του, τους πέταξε έξω από το γραφείο του με τις κλωτσιές. Γιατί κάποτε που οι άνθρωποι ήταν αγνοί και ειλικρινείς, σε βρασμό ψυχής, αγανακτούσαν και έριχναν και καμία κλωτσιά σε όσους τους κορόιδεψαν. Αλλά και την ταινία με τον «Μαυρογιαλούρο» να μην έχει δει κανείς, θυμάται τι γινόταν με το ΠΑΣΟΚ και τις υποσχέσεις (τα γνωστά «ΘΑ») του Αντρέα όπου οι τότε πολιτικάντηδες γυρνούσαν όλη την Ελλάδα και κορόιδευαν τον κοσμάκη με παπατζίδικες αερολογίες. «Θα σας φτιάξουμε γέφυρα» έλεγε ένας τότε υπουργός σε ένα χωριό που δεν είχε ξαναπατήσει ποτέ. «Μα κε υπουργέ δεν έχουμε ποτάμι, τι να την κάνουμε την γέφυρα;» τον ρωτάει ένας χωρικός. Κομπλάρει για λίγο ο πολιτικάντης αλλά δεν μασάει, βρήκε την απάντηση. «Ε… τότε θα σας φέρουμε και ποτάμι!» του απαντάει δήθεν κάνοντας χιούμορ.
Και ας μη πάμε και τόσο μακριά αφού τα ίδια έκανε και ο δικός μας Εύρης όταν ανέβηκε σε ψηλά πόστα στην τότε κυβέρνηση: αφού πρώτα «μετακόμισε» την μισή Κομοτηνή σε δημόσιες δουλειές στην Αθήνα (βλ. «αποκατέστησε τις αδικίες εις βάρος των παιδιών της Ροδόπης»), μετά και σε κάθε προεκλογική περίοδο υποσχόταν ότι του κατέβαινε, εμπορευματικά κέντρα στην μέση του πουθενά, αεροδρόμιο για τζετ και ιδιωτικά αεροπλάνα (λες και η Κομοτηνή είναι η Νέα Υόρκη και θα έρθουν όλοι οι επιχειρηματίες του κόσμου) και ένα σωρό άλλα ευφάνταστα.
Με αυτά και με αυτά οι υπερβολικές υποσχέσεις κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου έγιναν παράδοση στην Ελλάδα για όλα τα κόμματα και το παπατζιλίκι «πάει σύννεφο» μέχρι και σήμερα καθώς ο Έλληνας το ψέμα το αγάπησε και το τίμησε όσο κανείς άλλος λαός.
Όλα αυτά τα πολλά της εισαγωγής μου ήρθαν στο μυαλό καθώς έπεσε στα χέρια μου μία παλαιότερη δημοσίευση από τον Ιούλιο του 2014. Ήταν τότε που σιγά – σιγά ξεκινούσε η αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου από την Μέρκελ η οποία άδειασε τους τότε κυβερνώντες ανοίγοντας τον δρόμο προς την πανηγυρική εκλογή του Σύριζα τον Ιανουάριο του 2015.
Εκείνο το καλοκαίρι λοιπόν ο φίλτατος σύντροφος βουλευτής Αϊχάν είχε παρευρεθεί σε μία τελετή «Ιφτάρ» η οποία διενεργήθηκε στον προαύλιο χώρο του κτιρίου της «Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής» με παρευρισκόμενους περίπου 500 άτομα. Είναι αυτός ο Σύλλογος που έχει αυτό το τεράστιο κτίριο – φιλέτο στο κέντρο της πόλης, εγκαταστάσεις για εκδηλώσεις, στην αυλή του τους θερινούς μήνες λειτουργεί καφέ κάτω από την δροσιά των δέντρων στο οποίο συχνάζουν εκατοντάδες άτομα καθημερινά (κάποιες φορές πάω κι εγώ) αλλά σαν «Τουρκική Νεολαία» δεν έχει δύο πράγματα:
α) «νεολαία», καθώς ο πιο νέος εκεί μέσα είναι άνω των πενήντα και ο τίτλος είναι σκόπιμα παραπλανητικός για να κάνουν την προπαγάνδα τους κάποιοι τουρκόφωνοι αερολόγοι και πολιτικάντηδες, όπως αυτοί που προσκυνάνε τους «γκρίζους λύκους» και
β) «όνομα», καθώς το Ελληνικό Κράτος με αποφάσεις του έκρινε παράνομο τον τίτλο «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής» και η ταμπέλα λείπει από την είσοδο του κτιρίου.
Βεβαίως όλοι αυτοί οι τίτλοι και πολλές άλλες τέτοιες αφίσες υπάρχουν μέσα, στο εσωτερικό του κτιρίου, στην αίθουσα εκδηλώσεων, όπου κανείς βρίσκει μοτίβα αφιερωμένα στην «ελληνοτουρκική φιλία», σημαίες κλπ και εδώ είναι που σκέφτεται κανείς πόσο μπουνταλάδες και αφελείς είναι οι Τούρκοι στην Θράκη γιατί τόσα χρόνια που ο Σύλλογος αυτός είναι χωρίς όνομα, θα μπορούσαν να τον πούνε «Σύλλογος Φιλίας Ελληνοτουρκικής Νεολαίας» και όλα θα ήταν μια χαρά καθώς και το δικό τους μήνυμα πάλι θα περνούσε (πως υπάρχουν Τούρκοι στην Κομοτηνή και άρα Ελληνοτουρκική Νεολαία) αλλά και ταμπέλα θα είχαν αφού ποιο δικαστήριο θα τολμούσε να απαγορεύσει κάτι που παραπέμπει στην «φιλία»; Αλλά που μυαλό να το σκεφτεί κάποιος αυτό όταν οι Τούρκοι, όπως και τα αδέρφια τους οι Έλληνες έχουν για «ηγέτες» κάτι αγράμματους φωνακλάδες που απλά κάνουν θόρυβο για να τους «χαϊδεύει την πλάτη» (και την τσέπη) το Μεγάλο Αφεντικό;
Τέλος πάντων και ξαναγυρνώντας στο θέμα μας, ο σύντροφος βουλευτής Αϊχάν τότε τον Ιούλιο του 2014 που παρευρέθηκε στην τελετή αυτή, ως βουλευτής αξιωματικής αντιπολίτευσης, είχε βγάλει έναν βαρυσήμαντο λόγο προς το κοινό του και έδωσε μία μεγάλη υπόσχεση: πως αν εκλεγεί στις επόμενες εκλογές το κόμμα του, δηλαδή ο Σύριζα, ο Σύλλογος αυτός θα ξαναπάρει πίσω την ταμπέλα του που έλεγε «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής».
Όλα αυτά μάλιστα τα ανέφερε μπροστά σε πολύ κόσμο της μειονότητας ενώ ταυτόχρονα αναφέρθηκε με τα καλύτερα λόγια προς τους δύο (ψευδό)μουφτήδες της Άγκυρας, Μέτε της Ξάνθης και Σερήφ της Ροδόπης τους οποίους και αποκάλεσε «πολύτιμους μουφτήδες μου»! Ένα απόσπασμα από τον πανηγυρικό χαιρετισμό του συντρόφου βουλευτού Αϊχάν είναι το παρακάτω:
«Ξέρετε ότι στον εκλεκτό αυτό φορέα μας που απόψε ανοίξαμε το ιφτάρ μας, ήπιαμε τον καφέ μας και στον οποίο έχουμε κάνει τόσο ωραίες εκδηλώσεις, ακόμη του λείπει η πινακίδα! Τα σχετικά με την θρησκεία και το Ισλάμ, τα ανέφεραν με επιτυχία οι πολύτιμοι μουφτήδες μου. [Σ.Σ.: εννοεί τον Μέτε και τον Σερήφ] Εγώ θέλω να δώσω και μια πολιτική διάσταση στην κουβέντα. Ξέρετε ότι 30 χρόνια τώρα δεν έχετε πινακίδα! Εγώ όμως με τον αγώνα που έδωσα μέσα στον πολιτικό σχηματισμό που βρίσκομαι, που ακόμη δεν γίναμε εξουσία, επιθυμώ να σας υποσχεθώ πως εντός της πολιτικής γραμμής του κόμματος μου, αυτή η πινακίδα όπως και εκείνη της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης θα κρεμαστούν. Εύχομαι σε όλους σας καλές γιορτές με την ευχή ο ωραίος αυτός μας φορέας, να αναγνωριστεί επίσημα από το ελληνικό κράτος ως Ένωση Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής».
Και ο καιρός πέρασε. Ο Σύριζα ήρθε στην εξουσία και ο κύριος σύντροφος Αϊχάν από βουλευτής αντιπολίτευσης έγινε βουλευτής της κυβέρνησης. Μετά από λίγο έγινε και δημοψήφισμα και ο κόσμος είπε ΝΑΙ στην πρόταση του Σύριζα. Και εκλογές ξανάγιναν και τις κέρδισε και πάλι ο Σύριζα και ο τυχερός σύντροφος Αϊχάν ξαναβγήκε βουλευτής και πάλι στην κυβέρνηση.
Μέχρι σήμερα ο φίλτατος σύντροφος βουλευτής Αϊχάν είναι 15 μήνες βουλευτής της κυβέρνησης. Και εγώ ταμπέλα «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής» δεν βλέπω πουθενά. Εκτός κι αν την έχει κρύψει ο Αϊχάν κάτω από το μαξιλάρι του και μας την κρατάει για έκπληξη. Και θα πει κάποιος «μα χρειάζεται πολύς χρόνος για να καταφέρει ένας βουλευτής να πραγματοποιήσει την υπόσχεσή του». Και το δέχομαι. Στους 15 μήνες όμως που ο κύριος σύντροφος Αϊχάν είναι βουλευτής κυβέρνησης τι έκανε για το θέμα; Γιατί δεν ενημερώνει το κοινό του για τις πράξεις του; Πήγε στο Υπουργείο Εξωτερικών, έκανε κάποια ερώτηση στην Βουλή, μίλησε με τον Αλέξη Τσίπρα ή με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έκανε απεργία πείνας μαζί με τον Μιχελογιαννάκη σε τσαντίρι στο Σύνταγμα; Τι έκανε; Μήπως θα ήθελε να μας στείλει ένα εμαιλ ή φαξ με όλες τις ενέργειες και τα πρωτόκολλα ώστε να τα δημοσιεύσουμε; Ή μήπως οι υποσχέσεις του ήταν σαν εκείνες των συνεργατών του «Μαυρογιαλούρου» που απευθυνόταν σε αγράμματους χωρικούς; Η μήπως σαν εκείνο τον υπουργό του Αντρέα που έταζε γέφυρες εκεί που δεν υπάρχουν ποτάμια ή σαν τα αεροδρόμια του Εύρη;
[- «Θα σας φέρω ταμπέλα για την Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής»! – «Μα δεν έχουμε νεολαία όλοι μεσήλικες είμαστε»! – «Μην ανησυχείτε, θα σας κάνω και παιδιά»! (όπως έλεγε κάποιος άλλος υπουργός του Αντρέα, γνωστός ως «ο τεκνοποιός»)].
Το θέμα εδώ είναι αν υπάρχει όντως αληθινή πολιτική του Σύριζα γι αυτή την κατάσταση και εάν όχι, να εμφανιστεί ο ανάλογος «Μαυρογιαλούρος» ο οποίος να αναλάβει την ευθύνη για τις ψεύτικες υποσχέσεις των συνεργατών του και να «πετάξει με τις κλωτσιές έξω» όσους συμπεριφέρονται ως κοινοί «παπατζήδες».
Ή το λέμε και το εννοούμε και το κάνουμε, ή απλά κοροϊδεύουμε τους αγράμματους. Τρίτη περίπτωση δεν υπάρχει. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα πάω να πιω το τσάι μου, θέλω το μαγαζί να έχει ταμπέλα. Αλλιώς οι «ομοεθνείς» του συντρόφου βουλευτού να κρεμάσουν μία ταμπέλα στον ίδιο και να στείλουν τον «Ευριπίδη της Αριστεράς» πίσω στο σπίτι του, για τα μεγάλα λόγια που λέει και για τις πράξεις που δεν κάνει. Από λόγια και πολυλογάδες χορτάσαμε σε αυτή την χώρα.
Σωτήρης Μπουζάρας
Υστερόγραφο: Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά τον Μάη του 2016. Από τότε έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Θεωρώ πως κάποια στιγμή, σύντομα, η στέγη αυτή θα αποκτήσει νόμιμο όνομα και θα ονομάζεται και πάλι Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής, αυτή την φορά χωρίς τα εισαγωγικά. Και ο περιχαρής, τότε, Αϊχάν της καρδιάς μας, θα βρίσκεται κάπου εκεί κρατώντας την κορδέλα. Αν μη τι άλλο είναι και τυχερός και το timing τον ευνοεί. Αντε “κουφάλα” Αϊχάν, πάλι έφεξε για σένα.
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
