Δεν ξέρω αν τώρα θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε στον χωρισμό Πολιτείας και Εκκλησίας. Μακάρι.
Γιατί χρόνια τώρα κουράστηκα να βλέπω ρασοφόρους να ουρλιάζουν στα μικρόφωνα, να επιτίθενται σε πολίτες και ομάδες πολιτών, να κάνουν κηρύγματα γεμάτα ρατσισμό. Κουράστηκα από μία απέραντη ηθικολογία, κουράστηκα από τις παραεκκλησιαστικές οργανώσεις. Γνώρισα την βία τους. Όχι δεν ήμουν μέλος τους ποτέ, αλλά ήξερα από ανθρώπους που χάσανε χρόνια εκεί μέσα. Μπουντρούμια ψυχών.
Όχι, κουράστηκα από μητροπολίτες που νομίζουν ότι έχουν το αλάθητο και που με μια αλαζονεία περισσή θεωρούν ότι ο κόσμος είναι δικός τους. Όχι αυτοί δεν ένιωσαν τον πόνο και την ερημία του ανθρώπου. Βέβαιοι και ασφαλείς μέσα στο προστατευτικό κουκούλι του κράτους πληρώνονται για ποιον άραγε λόγο;
Φυλακή του σώματος και της ψυχής αυτός ο αβάσταχτος ευσεβισμός τσάκισε ανθρώπους, διέλυσε σχέσεις, οδήγησε άλλους στο μακρινό ταξίδι γιατί δεν άντεξαν.
Ποτέ δεν θα ξεχάσω τα παραεκκλησιαστικά “ευλογημένα” από μητροπολίτες τάγματα εφόδου. Ποτέ δεν θα ξεχάσω το μίσος στο βλέμμα τους για κάθε τι διαφορετικό από την δικιά τους φαιά ομοιομορφία.
Μακάρι να γίνει ο χωρισμός, κάθετος, απόλυτος. Και να πληρώνονται οι μισθοί τους από όσους θέλουν και όχι από το κράτος.
Όχι να μην έχουν λόγο στα βιβλία των Θρησκευτικών. Όχι να μην έχουν με το στανιό λόγο στις ζωές μας. Δεν είναι ούτε οι αναμάρτητοι και αφού δεν είναι δεν έχουν δικαίωμα να λιθοβολούν κανένα.
Μάνα κουράγιο είπες και είδες το κορμί χτυπημένο από τις πέτρες μιας ανέραστης ηθικής. Δεν έχω δει πιο άδειο, πιο κενό βλέμμα από εκείνα των ρασοφόρων που θεωρούν ότι οι ψυχές των ανθρώπων είναι κτήμα τους.
Α, πόσο απεχθής είναι αυτή η ουδέτερη καλοσύνη, τι ωραία το λέει ο Καμύ, στον Ξένο, αλλά επιτέλους ας τελειώνει αυτή η τραγωδία.
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
