Ακούσατε ή διαβάσατε πουθενά ότι εδώ και τρια χρόνια έχουν φτάσει αισίως σε 200 άτομα οι μειονοτικοί πολίτες που έχουν απαγόρευση εισόδου στην Τουρκία χαρακτηριζόμενοι ως τρομοκράτες και επικίνδυνοι για τη δημόσια ασφάλεια;
Μαθητές λυκείου και φοιτητές που σπουδάζουν εκεί, επαγγελματίες και έμποροι που δραστηριοποιούνται εκεί, καθηγητές, δημοσιογράφοι και απλοί ανθρώποι, με αποτέλεσμα να έχει καταστραφεί η καριέρα τους ή να έχει κλείσει η επιχείρησή τους και γενικά με αβάσταχτο οικονομικό και ψυχολογικό κόστος; Ακούσατε πουθενά καμιά διαμαρτυρία;
Οι παθόντες σιωπούν επειδή φοβούνται τα χειρότερα αν μιλήσουν, αν κοινοποιήσουν το πρόβλημά τους κι αν διαμαρτυρηθούν. Με τη σιωπή τους ελπίζουν κάποτε να κατευνάσουν το ερντογανικό καθεστώς.
Οι πολτικοί ταγοί της Μειονότητας, οι 4 βουλευτές, οι δημοσιογράφοι, αυτοί γιατί σιωπούν; Μα για τον ίδιο λόγο, φοβούνται κι αυτοί. Μερικοί βέβαια κάνουν πως ταυτίζονται πλήρως με τις διώξεις, τις επικροτούν, συνήθως από φόβο πάλι.
Αυτό που ζούμε στη Μειονότητα θα πρέπει να λέγεται “εισαγόμενο καθεστώς τρομοκρατίας”.
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
