Επειδή η χυδαιότητα έχει και τα όριά της.
Σχετικά με μία δημοσίευση που με αφορά.
Η συνάντηση και το “γλέντι” ήταν στο χωριό Πετρόλοφος στον ορεινό όγκο Σουφλίου. Υπάρχει κάποιος που αμφισβητεί την ελληνικότητα της περιοχής και των κατοίκων;
Επίσης κατά τη διάρκεια της βραδιάς ακούστηκαν τραγούδια όπως “η παξιμαδοκλέφτρα”, “στο χωρίον Μεταξάδες”, “εγώ δεν είμαι ποιητής”, “Ο Στεργιος”, “bella ciao” στα ιταλικά, “κομαντάντε Τσε Γκεβάρα” στα ισπανικά, τραγούδια των pink floyd στα αγγλικά, “μαβι μαβι”, “Θεε μου μεγαλοδύναμε” κλπ.
Καλώς ή κακώς η Θράκη μας είναι ένα μεγάλο όμορφο μωσαϊκό με ιδιαίτερη ενδιαφέρουσα ιστορία. Συνυπάρχουμε, αγαπιόμαστε, επικοινωνούμε σε πολλές γλώσσες κ τιμούμε την παράδοση και την ιστορία μας. Διατηρούμε τα φαγητά μας, τους χορούς μας, και τα μοιρολόγια μας. Θυμόμαστε, πονάμε, γλεντάμε ΜΑΖΙ. Μιλάμε ελληνικά, αρβανίτικα, τουρκικά, πομάκικα, καραμαλίδικα, γκαγκαβούζικα και πολλές άλλες διαλέκτους. Και είμαστε περήφανοι και περήφανες για τη Θράκη μας, για την ταυτότητα και την ιστορία μας.
Κανένας πληρωμένος ή μη κύκλος, κανένας άνους, δοτός ή μη, δεν δικαιούται και δε θα καταφέρει να θέσει ζήτημα “εθνικό” σε εμάς. Εκτός αν στους ίδιους συμφέρει.
* Για να πάρουμε πτυχίο δημοσιογραφίας από το Πανεπιστήμιο δώσαμε εξετάσεις στον ΚΩΔΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ και στο Δίκαιο της Πληροφόρησης. Αρκετοί κι αρκετές έχουν άγνοια των εννοιών κ των ευθυνών.