Ο δικαστής κατά το Σύνταγμα δικάζει σύμφωνα με την συνείδησή του και εφαρμόζει τον νόμο. Αυτή είναι η δουλειά του δικαστή και σ’ αυτό ορκίζεται όταν αναλαμβάνει τα καθήκοντά του. Ο δικαστής δεν έχει δικαίωμα ούτε να νομοθετεί, ούτε να ερμηνεύει τον νόμο με άλλη σημασία από αυτήν που έχει, αλλά ούτε και να κρίνει αυθαίρετα παραβλέποντας τα πραγματικά γεγονότα.
Μόνο ντροπή λοιπόν μπορεί να νιώσει κανείς με την χθεσινή απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αιγίου που αθώωσε τον Μητροπολίτη Αμβρόσιο, ο οποίος κατηγορείτο για παράβαση 12 άρθρων της νομοθεσίας, συγκεκριμένα κατηγορήθηκε για «δημόσια υποκίνηση βίας ή μίσους και για κατάχρηση εκκλησιαστικού αξιώματος» για το ρατσιστικό παραλήρημα του κατά των ομοφυλόφιλων και τις προτροπές του προς το χριστιανικό ποίμνιο να φτύνουν και να κυνηγούν τους ομοφυλόφιλους όπου και αν βρίσκονται παρέα με τα φασισταριά της Χρυσής Αυγής που αρέσκεται να φωτογραφίζεται μαζί.
Δεν φτάνουν όμως μόνο αυτά ο κ. Αμβρόσιος στο ακροατήριο όχι μόνο ξέσπασε σε νέο ρατσιστικό παραλήρημα δηλώνοντας ότι “ο Θεός σιχαίνεται τους ομοφυλόφιλους”, αλλά δήλωσε ότι θα δολοφονούσε άνθρωπο εάν αυτό ήταν νόμιμο και παρόλα αυτά δεν καταδικάστηκε.
Δηλαδή τι άλλο έπρεπε να πει ο Αμβρόσιος για να καταδικαστεί. Το περίεργο πάντως είναι πως οι φασίστες πάσης φύσεως, αυτοί που θέλουν να στερούν από τους άλλους ανθρώπους τα δικαιώματα τους βάσει εθνικότητας ή σεξουαλικού προσανατολισμού, επικαλούνται πως “είναι δικαίωμα τους” να “εκφράζουν την άποψη τους”. Επικαλούνται τη Δημοκρατία και τα Δικαιώματα που αυτοί πρώτοι τα βιάζουν.
Η ντροπή που ένοιωσα με την χθεσινή απόφαση δεν αφορά τα λεγόμενα του Αμβρόσιου, ο οποίος καμία σχέση δεν έχει με τον Χριστιανισμό, αλλά είναι κήρυκας μίσους και μισάνθρωπος, αλλά κυρίως με τον δικαστή που τον αθώωσε. Δεν είναι άλλωστε και το πρώτο κρούσμα, λίγα χρόνια πριν, λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα απ’ το Αίγιο, όταν στην Πάτρα αθωώνονταν εκείνοι που είχαν πυροβολήσει μετανάστες στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας.