Ακριβό και απαίσιο χρυσαυγιτάκι,
Που περνάς απ’ την τράπεζα συχνά,
Κυνηγάς την κονόμα σου και είσ’ εντάξει,
Κκι ασ’ τους πολλούς να πεινάν.
“Πατριώτες τα φράγκα σας στείλτε σε μένα,
για να φτιάξω το σπίτι μου ψηλά,
Αϊ μπάν – παφ και τάληρο και life style,
για να χορτάσω λεφτά.”
Μη μου δείχνεις το σπίτι, τ’ ακούς; Στο βουνό να με πας,
Στα κρυφά μεσ’ το δάσος εκεί όπου βγαίνει ο παράς,
Α ρε μητροπολίτη κι εσύ δήμαρχε της οκάς,
Χουντικοί και ρουφιάνοι εμείς, κι εσείς είστε basse classe.
Στον Λευκό Πύργο πήγαμε με κάτι φίλους,
Οπλοφόρους που φόραγαν χακί,
Πεθερός – στάχτη – φοίνικας με το γουνάκι,
Για σουβενίρ στην αυλή.
Τα χαρτιά όλα ψεύτικα και οι σφραγίδες,
Αληθή όμως γίναν με λεφτά,
Μας την πέσαν “περίεργοι” και μας εκθέτουν,
Αχ κάνε κάτι μπαμπά!
Μα δεν ήθελα σπίτι, δουλειά κι άλλα τέτοια πεζά,
Ηθελα μεγαλεία κι ας ζω με λεφτά του μπαμπά,
Μια γυναίκα – γελάδα που αρμέγεις και βγάζει λεφτά,
Κι όσο για την Ελλάδα ευρώ και Μνημόνια ας ζητά.
– Ο –
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
