Συνάντηση “κορυφής” σε φαγάδικο κεντρικής πλατείας της περιοχής. Μια ντουζίνα συνταξιούχοι ένστολοι (μεταξύ των οποίων και κάποιοι πρώην υψηλόβαθμοι μεγαλοθεσίτες οι οποίοι εκείνα τα χρόνια ταλαιπωρούσαν κόσμο και κοσμάκη) συνεδριάζουν μεταξύ τους μεσοβδόμαδα με θέμα τις αποκαλύψεις περί σεξουαλικών και όχι μόνο σκανδάλων τα οποία αγγίζουν μεγαλοπαπάδες καθώς και μία εθνικοπατριωτική ΜΚΟ η οποία δραστηριοποιείται στην περιοχή της Θράκης διαχειριζόμενη τεράστια ποσά αλλά και …μικρά παιδιά! Αν και οι ίδιοι δεν έχουν κάποια σχέση με την ΜΚΟ και ως εκ τούτου δεν έχουν και έννομο συμφέρον, η ενόχλησή τους για τα ανάλογα αποκαλυπτικά δημοσιεύματα είναι εμφανής καθώς οι προσβλητικοί και υβριστικοί χαρακτηρισμοί προς τους δημοσιογράφους δίνουν και παίρνουν καθώς οι πανσέτες και τα σουτζουκάκια καταβροχθίζονται από τους εν λόγω θρησκόληπτους και θιασώτες της χούντας “μαμαλικατζήδες” της άρπας και της λαμογιάς.
Και όπως ανεβαίνουν οι χολιστερίνες και τα τριγλυκερίδια και οι λίγδες και οι μύξες τρέχουν από τα μουστάκια τους, έτσι έρχονται και οι “λαμπρές” ιδέες σε αυτούς τους πεφωτισμένους μπριζολοφάγους και θιασώτες του τριπτύχου “πατρίς – θρησκεία – οικογένεια”.
– “Να τους την φέρουμε” προτείνει κάποιος εγκέφαλος. “Σίγουρα θα υπάρχει τρόπος να τους ξεπαστρέψουμε”.
– “Ξέρω που μένουν, που εργάζονται και που παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους, μπορούμε να στείλουμε κάποιους δικούς μας” πετάγεται σαν “τσουτσού” ένας δεύτερος.
– “Αυτό δεν γίνεται, θα μπλέξουμε” διορθώνει ο τρίτος και πιο νοήμων της παρέας. “Ξέρω όμως κάτι δικά μας παιδιά στην υπηρεσία που θα μπορούσαν να τους φυτέψουν κάτι στο αυτοκίνητο ή επάνω τους και να πάνε κατηγορούμενοι, μετά θα δούμε αν θα τους μείνει μαγκιά για να κατηγορούν το ίδρυμα”.
Οι παρακρατικοί της ιστορίας μας έφαγαν, ήπιαν και μετά γύρισαν στα σπίτια τους που τα έχτισαν με λεφτά τα οποία άρπαζαν από διάφορες κομπίνες στις οποίες συμμετείχαν, τα χρόνια που βρισκόταν σε “ενεργό δράση” καθώς ο νόμιμος μισθός τους σε σχέση με τα υπόλοιπα τα “τυχερά” δεν ήταν παρά ένα μικρό “χαρτζιλίκι”. Ως παρακρατικοί ντενεκέδες που είναι όμως δεν αντελήφθησαν πως όπως συνήθως συμβαίνει σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, όλα όσα είπαν, οι φάτσες και τα ονόματά τους αποτυπώθηκαν και “ταξίδεψαν” σε πολλούς προορισμούς.
Αυτή είναι “μία συνηθισμένη ημέρα στην πόλη”. Σε μία πόλη η οποία εδώ και δεκαετίες έχει μάθει να ζει από παρασιτικό χρήμα, από μαύρες επιδοτήσεις και από κάθε λογής βρωμοδουλειά καθώς ο μισός πληθυσμός επιβιώνει ρουφιανεύοντας τον άλλον μισό και όλοι μαζί τα βάζουν στην τσέπη από κάθε λογής μυστικές και φανερές υπηρεσίες, εγχώριες και αλλοδαπές, ένα σύστημα βρώμας και αλητείας το οποίο λόγω της σύνθεσης του πληθυσμού καλύπτεται κάτω από την ταμπέλα “Εθνικά Θέματα Α.Ε.”. Οσον αφορά στους μπριζολοφάγους ουρακοτάγκους της ιστορίας μας δύο μπορεί να ισχύουν: είτε πρόκειται για φανατικούς θρησκόληπτους αδειοκέφαλους εθνικιστές της πορδής που κολυμπάνε μέσα στο μίσος και την ηλιθιότητα, είτε απλά για παρακρατικά λαμόγια του κοινού ποινικού δικαίου τα οποία, όπως έχουν συνηθίσει και στα χρόνια της “ενεργούς δράσης”, πίσω από την κάλυψη του τίτλου “πρώην αξιωματούχος τάδε” συμπληρώνουν το εισόδημά τους προσφέροντας κάποιου είδους “προστασία” σε διάφορα τέτοια “μαγαζιά”. Και για όσους γνωρίζουν τα εν λόγω γελοία άτομα και το παρελθόν τους, μάλλον το δεύτερο μπορεί να συμβαίνει.
Τι τα κάνεις τώρα αυτά τα ποντίκια; Βγάζεις στην φόρα ονόματα και φάτσες ώστε να τα δει όλη η Ελλάδα; Σίγουρα κάποιοι στο Κέντρο θα είχαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να μάθουν ποιοι είναι. Πας στο φαγάδικο που ρίχνουν μάσες και τους αρχίζεις όλους στις κλωτσιές για να τρέχουν σαν μουρλές μέσα στην πλατεία μέχρι να δούνε τον Χριστό φαντάρο; Μάλλον είναι άδικο να ιδρώνεις εξαιτίας τους. Απλά φροντίζεις ώστε αυτοί, το όποιο “φιλανθρωπικό μαγαζί” το οποίο μπορεί να βρίσκεται πίσω τους και τα όποια ντόπια πολιτικά αφεντικά τους τα οποία εδώ και δεκαετίες ανέχονται τις αλητείες και τις κομπίνες τους (φαντάζομαι αφιλοκερδώς;) να γνωστοποιηθούν εκεί που πρέπει και όταν έρθει η στιγμή, το επίσημο Κράτος, μετά από τις διάφορες λίστες και τα “Panama Papers” να ασχοληθεί και να ανοίξει και τις διάφορες ντόπιες μικρότερες λίστες και “Lamogia Papers” της κάθε μικρής πόλης. Και τότε δεν θα χρειαστεί και πάλι να κάνεις τίποτε αφού θα τους έχουν πάρει κάποιοι άλλοι “με τις κλωτσιές”.
Και στο τέλος, αυτό που θέλουν να “φυτέψουν” στο αυτοκίνητο κάποιων άλλων μέσω “δικών τους παιδιών στην υπηρεσία”, να τους το φυτέψεις πολύ βαθιά εσύ εκεί που ξέρουν, μαζί με ένα τσουβάλι λίπασμα ώστε μέσα σε ένα τέτοιο …φιλόξενο περιβάλλον να φυτρώσει για τα καλά. Αλλωστε τα διάφορα χόρτα κάνουν καλό στην υγεία και στην οικολογία.
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
