Η πρώτη φορά που λόγω κάποιου (τότε) φίλου γράφτηκα σε μία εταιρεία τύπου “πυραμίδας” ή “δικτυακού μάρκετινγκ” ήταν πριν από 16 χρόνια. Θαύμασα από την πρώτη στιγμή τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας που είχαν και πίστεψα πως αυτός ο τρόπος εμπορίου είναι το μέλλον στις συναλλαγές: η διάθεση των προϊόντων απευθείας στον τελικό καταναλωτή με όσο το δυνατόν λιγότερες παρεμβολές. Ισως όμως με κάποια πιο εξελιγμένη μορφή πιο εξωστρεφή. Από την πρώτη όμως στιγμή διαπίστωσα και ένα πρόβλημα: το “κόλλημα” ορισμένων μελών με κάποια διαδικαστικά ζητήματα και την “θρησκευτικού τύπου” προσήλωσή τους σε κάποια “δόγματα” των “μεγάλων” της εταιρείας τα οποία όταν πήγαινες να τα αμφισβητήσεις με επιχειρήματα σε αντιμετώπιζαν όλοι μαζί με μία φωνή ως χαζό, ηττοπαθή ή αποτυχημένο. Γιατί για ορισμένους μάλλον θεωρείται “πετυχημένος” όποιος ακολουθεί τυφλά κάποιες εντολές χωρίς να χρησιμοποιεί την νοημοσύνη του. Ετσι αποφάσισα να ξεκόψω πολύ γρήγορα.
Γενικώς αυτά που με ενοχλούν σε κάποιες τέτοιες εταιρείες είναι δύο. Το πρώτο είναι πως αυτοί που βρίσκονται στην κορυφή της όποιας πυραμίδας γνωρίζω πως πλουτίζουν όχι μόνο από τις πωλήσεις αλλά και από τα μέλη της εταιρείας που βρίσκονται παρακάτω. Και αυτό, όσο νόμιμο και ηθικό και εάν είναι, δεν τους το ξεκαθαρίζουν εντελώς από την αρχή. Πως “μεγάλε, θα αγοράζεις βιβλία εκμάθησης, δισκάκια, θα πληρώνεις εισιτήρια για να ακούς ομιλίες του κου Τάδε και από αυτά θα εισπράττει η εταιρεία και ο μεγάλος”. Αλλο να παίρνουν οι από πάνω ποσοστά των πωλήσεων κι άλλο να γίνεται ένα εσωτερικό εμπόριο ελπίδας με προϊόντα και υπηρεσίες που θα μπορούσαν κάλλιστα να τα παρέχουν και δωρεάν προς τους νεότερους συναδέλφους. Δηλαδή αντί ο φερέλπις “δικτυωτής” να είναι αναγκασμένος εκ των πραγμάτων να αγοράζει βιβλία, να του τα στέλνουν δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή. Τόσο δύσκολο είναι τεχνικά; Και αντί να πληρώσει ξενοδοχεία και εισιτήρια για να παρακολουθήσει την ομιλία του κου Μεγάλου Σούπερ Διαμαντένιου Κυρίου Καθηγητή, να τον φιλοξενήσει ο ίδιος ο κος Μεγάλος με δικά του έξοδα στην βίλα του (ώστε να δει και ο μαθητής τι έχει να κερδίσει αν ασχοληθεί σοβαρά) και να του μιλήσει δωρεάν. Αφού τόσα εκατομμύρια έχει βγάλει ο “μεγάλος” και περιμένει να βγάλει κι άλλα από τον νέο του συνεργάτη, δεν έχει λεφτά και περιμένει να εισπράξει από τα εισιτήρια; Και αφού θεωρεί τον φερέλπι “δικτυωτή” ως ικανό στέλεχος της εταιρείας, γιατί να μην θέλει να επενδύσει σε μία σχέση διαχρονική μαζί του παρά να θέλει να εισπράξει μία και κάτω το εισιτήριο χωρίς να έχει ευθύνη για την συνέχεια;
Το δεύτερο ζήτημα που έχω είναι καθαρά ιδεολογικό. Αντε ρε φίλε και πλούτισες με του κόσμου τα εκατομμύρια. Τι κόλλημα έχεις να φωτογραφίζεσαι δίπλα σε βίλες, πισίνες και λιμουζίνες; Αν θέλεις να μας κάνεις επίδειξη πλούτου βάλε μας μία φωτοτυπία του βιβλιαρίου σου στην τράπεζα και τελείωσε. Και τέλος πάντων όλα αυτά είναι απόδειξη ευημερίας και προσωπικής ανέλιξης; Ανέλιξης πνευματικής ή ανέλιξης της τσέπης και μόνο; Τα “τούβλα” και οι “λαμαρίνες”; Γιατί κανείς από αυτούς τους “διαμαντένιους” και “σμαραγδένιους” δεν θέλει να φωτογραφηθεί δίπλα σε παιδάκια από την Αφρική και να γράψει ως λεζάντα “έδωσα τόσα εκατομμύρια ώστε αυτά τα φτωχά παιδάκια να μεγαλώσουν ασφαλή και υγιή και να σπουδάσουν”; Αν μη τι άλλο αυτή η τελευταία εικόνα με τρομάζει, μήπως γίνω και εγώ σαν αυτούς κάποια στιγμή και καταλήξω να φωτογραφίζομαι δίπλα σε λιμουζίνες και το μοναδικό που θα έχω στην ζωή μου θα είναι τα πλούτη. Γι αυτό μάγκες, δεν θέλω να πλουτίσω. Σας χαρίζω όλες τις Ρολς Ρόυς του κόσμου, αν με αυτές αισθάνεστε “ολοκληρωμένοι”. Αισθάνεστε όμως;
Γιατί από όσο μπορώ να γνωρίζω, κανείς αληθινός “κλασάτος” μεγιστάνας που απέκτησε περιουσία από προσωπική εργασία και επενδύσεις δεν φωτογραφίζεται ως παρελκόμενο μίας λιμουζίνας παρά κυκλοφορούν όλοι με τις παντόφλες και τις βερμούδες στα κότερά τους, αν μη τι άλλο για να τα απολαύσουν καθώς τα λεφτά δεν τα παίρνουμε μαζί μας. Δεν έχουν ανάγκη οι αληθινά πλούσιοι άνθρωποι να προσπαθούν να αποκτήσουν λάμψη ως “δορυφόροι” μίας βίλας ή ενός αυτοκινήτου. Αρα είστε όντως πλούσιοι και πνευματικά ολοκληρωμένοι όπως θέλετε να φαίνεστε; Γιατί σε τελική ανάλυση είναι άλλο πράγμα ο “λεφτάς” και άλλο ο “πλούσιος”.
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
