Ο εγκλωβισμός του Εύρη σε παρασκηνιακά συμφέροντα και παλαιοκομματικές πρακτικές, νοοτροπία που ξεκινά πολύ πριν την επίσημη ενασχόλησή του με την πολιτική είναι που γράφει ένα ακόμη επεισόδιο της «τραγωδίας» ενός ανθρώπου ο οποίος αν και βρέθηκε σε ανώτερα πολιτειακά αξιώματα, όχι μόνο δεν βοήθησε αλλά και δεν ήθελε να αλλάξει τίποτε από τα κακώς κείμενα του ελληνικού κράτους έστω στον τομέα ευθύνης του, έτσι ώστε μοιραία να φτάσει από μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης να θεωρείται όχι ένας φέρελπις νέος πολιτικός όπως στην αρχή αλλά ένα ακόμη «μέρος του προβλήματος». Θα πρέπει λοιπόν να το παραδεχτούμε όλοι: το 2015 σίγουρα δεν ήταν η «τυχερή χρονιά» του πρώην βουλευτή μας Ευριπίδη Στυλιανίδη και όπως όλα δείχνουν μάλλον έτσι θα εξελιχθεί και το 2016.
Δεν πέρασε πολύς καιρός από τότε που έγινε γνωστό πως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, βουλευτής του οποίου τότε ήταν ακόμη ο Εύρης, θα προχωρούσε σε διαδικασίες εκλογής νέου προέδρου υπό την καθοδήγηση του τότε μεταβατικού προέδρου Βαγγέλη Μεϊμαράκη ο οποίος μέχρι τότε ήταν μόνο αυτό: ένας ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟΣ πρόεδρος που είχε ως μοναδική αποστολή να πάει το κόμμα του σε εκλογές για νέο πρόεδρο. Ο κάθε τότε βουλευτής αλλά και παράγοντας του κόμματος, όπως και σε κάθε κόμμα σε ανάλογες περιπτώσεις, έσπευσε να λάβει θέση δίπλα σε έναν εκ των υποψηφίων για την προεδρεία.
Έτσι και ο Εύρης μας, ο Εύρης της καρδιάς μας, προφανώς έκανε το ίδιο. Βεβαίως δεν το ανακοίνωσε ευθαρσώς, έκανε όμως κάποιες μεσοβέζικες αναφορές στην προεκλογική του ομιλία που έδωσε στην πόλη μας στην οποία και μίλησε για την βόρεια Ελλάδα η οποία έχει την αξία να βρεθεί ξανά στο προσκήνιο ενώ ολοκλήρωσε λέγοντας πως «φυσάει βοριάς» (στο πολιτικό σκηνικό της χώρας) δίνοντας, όπως ερμηνεύτηκε από πολλούς παρευρισκόμενους, το στίγμα για το ποιον θα στηρίξει ο ίδιος. Μάλλον κάποιον υποψήφιο πρόεδρο που θα προέρχεται από την βόρεια Ελλάδα.
Στην συνέχεια κατατέθηκαν τέσσερις υποψηφιότητες εκ των οποίων μόνο η μία ήταν από την βόρεια Ελλάδα, αυτή του προερχόμενου από φιλοβασιλική οικογένεια Απόστολου Τζιτζικώστα. Κανείς άλλος βορειοελλαδίτης, ούτε καν ο ίδιος όπως διέδιδαν κάποια «δικά του» τοπικά ΜΜΕ, δεν τόλμησε να θέσει τον εαυτό του στην κρίση των ψηφοφόρων, όπως για παράδειγμα τόλμησε και πολύ καλά έκανε ως «αουτσάιντερ» ο Άδωνις ο οποίος και δυνάμεις μέτρησε και πολιτικά αναβαθμίστηκε και μάλιστα με την αξία του και σε τελική ανάλυση και λεφτά δεν ξόδεψε!
Από την άλλη ο Εύρης μετά από λίγο καιρό σιωπής και διαβουλεύσεων προφανώς στην Αθήνα, εμφανίστηκε ξαφνικά να δηλώνει ως Νο2 του Βαγγέλα ξαφνιάζοντας τους πάντες καθώς όλοι περίμεναν έστω για πείσμα να στηρίξει υποψήφιο από τα «πάτρια εδάφη».
Όχι μόνο όμως δεν το έκανε αλλά αντί να στηρίξει τον μοναδικό υποψήφιο από την βόρεια Ελλάδα, τοποθετήθηκε στο στρατόπεδο Μεϊμαράκη ως υπεύθυνος εκλογικού αγώνα για την βόρεια Ελλάδα δηλαδή εντελώς απέναντι στον Τζιτζικώστα! Από την πλευρά του βέβαια και ο Τζιτζικώστας έκανε τα δικά του λάθη και απαράδεκτες γκάφες, καταστάσεις τις οποίες έχω περιγράψει πριν από καιρό σε άλλο κείμενο. Και έτσι αν και ήταν το φαβορί για την δεύτερη Κυριακή, βρέθηκε εκτός ανταγωνισμού.
Τι περίμενε ο Εύρης; Τι είχε ζητήσει και πως πείστηκε να εργαστεί για την υποψηφιότητα Μεϊμαράκη, πιστός στα συμφέροντα της καραμανλικής πτέρυγας της Νέας Δημοκρατίας; Πως ένας τέτοιος «γάτος» του παλαιοκομματικού πολιτικού συστήματος την πάτησε στην λαϊκή καθομιλουμένη; Και τι ήταν αυτό που τον έκανε να αλλάξει γνώμη και από το όλο νόημα «φυσάει βοριάς» προ ολίγων μηνών να γίνει δεξί χέρι του Βαγγέλα;
Το ένα σίγουρο είναι πως ο Ευριπίδης ως κεντρικό στέλεχος πλέον, μόνιμος κάτοικος Αττικής και… εκλογικός τουρίστας στην Ροδόπη είχε μόνο δύο κεντρικές επιλογές: ή τον εκπρόσωπο του καραμανλισμού, παλαιοκομματικό σύστημα μέσα από το οποίο αναδείχτηκε και ο ίδιος ως καριερίστας μεγαλοπολιτικός, ή τον γόνο επίσης παλαιοκομματικής αλλά φιλοβασιλικής οικογένειας.
Και περνώντας ο καιρός χωρίς να ανακοινώσει κάτι επίσημα, είδε όπως και όλοι οι άλλοι τις μετρήσεις και αποφάσισε να ποντάρει στο «άλογο» που λέγεται Βαγγέλας. Και τα πήγε πολύ καλά είναι η αλήθεια γιατί ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης όντως είχε ρεύμα μέχρι ένα σημείο και στο ξεκίνημα της προεκλογικής αναμέτρησης έδειχνε πως θα πάει στην δεύτερη Κυριακή απέναντι στον Τζιτζικώστα ο οποίος χωρίς λαό από την Θεσσαλία και κάτω θα ήταν εύκολο θύμα. Άρα οι «βαρόνοι» θα κέρδιζαν και πάλι. Κανείς όμως δεν υπολόγιζε τι θα αποφάσιζε ο ψηφοφόρος την πρώτη Κυριακή για τον Κυριάκο…
Βεβαίως ο Εύρης, ένας πολιτικός επιπέδου Εύρη δεν θα μπορούσε να είναι υποστηρικτής ούτε του Κυριάκου, τον οποίο θεωρούσαν όλοι «μικρό» και ο οποίος δεν είχε την σύμφωνη γνώμη ούτε καν της δικής του ιστορικά πολιτικής οικογένειας, ούτε βεβαίως… του Άδωνη! Άρα και οι επιλογές του ήταν οι δύο συγκεκριμένες. Όταν λοιπόν ο Τζίτζι έκανε τις γκάφες του και πάγωσε το θερμό κλίμα υπέρ του, λίγες ημέρες πριν την πρώτη κάλπη ο Εύρης είχε ήδη εγκλωβιστεί στο στρατόπεδο του Βαγγέλα, απέναντι από τον Κυριάκο.
Και φυσικά ο Κυριάκος, γιατί ακούστηκαν ορισμένες «κούφιες» μπαλοθιές περί μετακίνησης του Εύρη την τελευταία στιγμή, δεν είχε καμία ανάγκη να στραπατσάρει το πολιτικό του προφίλ την τελευταία στιγμή κάνοντας στην άκρη τόσους νέους και άξιους συνεργάτες για να εγκλωβιστεί ο ίδιος με κάποια παλαιοπολιτικά ονόματα τα οποία να τα κάνει τι; Έτσι λοιπόν μετά, όλοι τα έδωσαν όλα στον αγώνα και το αποτέλεσμα είναι ήδη γνωστό…
Βεβαίως οι επιλογές του Εύρη μας δεν είχαν αρνητικές επιπτώσεις μόνο στην πολιτική πορεία του ιδίου αλλά και σε όσους στήριξαν Μεϊμαράκη στο κάτω από αυτόν πυραμιδικό επίπεδο. Έτσι τοπικά στελέχη ξαφνικά έχασαν το χαμόγελό τους με πρώτο και κύριο τον μέχρι πρότινος πρόεδρο της ΝΟΔΕ Ντίνο Μορφακίδη ο οποίος πολλές φορές πέρασε την «κόκκινη γραμμή» και λειτούργησε ανοιχτά και προκλητικά υπέρ της υποψηφιότητας Μεϊμαράκη στον νομό Ροδόπης, μεροληπτώντας εναντίον των άλλων τριών υποψηφίων, ειδικά εναντίον του Κυριάκου.
Έτσι την επόμενη ημέρα ο συμπαθής Ντίνος παραιτήθηκε χωρίς δεύτερη κουβέντα και την θέση του ανέλαβε ο Γιάννης Βεζυριανίδης. Την ίδια απογοήτευση όμως ένιωσε και ο Αντώνης Γραβάνης ως υπεύθυνος πολιτικού αγώνα Ροδόπης (επίσημα, γιατί ανεπίσημα φαίνεται πως ήταν ο Ντίνος) αν και ο ίδιος ως νέος στην ηλικία και καταρτισμένο στέλεχος έχει όλο τον δρόμο μπροστά του ώστε να αξιοποιηθεί από τον νέο αρχηγό του.
Τελειώνοντας κάτι το οποίο ίσως δεν πρόσεξαν πολλοί. Εφόσον ο Εύρης είναι υπέρ μίας δυνατής και ενωμένης Νέας Δημοκρατίας ως αντίβαρο και εποικοδομητική αντιπολίτευση έναντι στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ γιατί επέλεξε το καραμανλικό και φιλικό στον ΣΥΡΙΖΑ στρατόπεδο του Βαγγέλη και όχι κάποιο άλλο, του Τζιτζικώστα ή του Κυριάκου οι οποίοι είχαν δεσμευτεί πως θα κάνουν σκληρή αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ εφόσον εκλεγούν; Αντιθέτως ο Βαγγέλης είχε δηλώσει ευθαρσώς πως αν εκλεγεί θα ήθελε να κάνει… συγκυβέρνηση! Ο καθένας λοιπόν κρίνεται από τις επιλογές του.
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
