Η εκλογή Μητσοτάκη έχει προκαλέσει κινητικότητα στον χώρο των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου.
Η πρόσκληση της Φώφης για ιδρυτικό συνέδριο της “κεντροαριστεράς” και της “σοσιαλδημοκρατίας” είναι καρπός αυτής της κινητικότητας.
Απευθύνεται φαντάζομαι κατά κύριο λόγο στο Ποτάμι. Που δεν έχει δηλώσει ποτέ τέτοιες ταυτότητες, αν και αρκετοί, όπως ο Λυκούδης, το καλούν να το κάνει.
Αν το Ποτάμι δεχθεί θα υπογράψει την εξαφάνιση του, αφού οι μηχανισμοί του ΠΑΣΟΚ παραμένουν ισχυροί, παρά την ραγδαία μείωση της εκλογικής του επιρροής. Η εκλογή αρχηγού από την “βάση” που προτείνει η Φώφη, εγγυάται την εκλογή του εκλεκτού των μηχανισμών του ΠΑΣΟΚ, είτε είναι η Φώφη είτε οποιοσδήποτε άλλος.
Φαντάζομαι ότι το Ποτάμι δεν θα δεχθεί να αυτοκτονήσει, έτσι απλά.
Το Ποτάμι θα μπορούσε να έχει πολύ μεγαλύτερες φιλοδοξίες αν επέλεγε να δημιουργήσει μία ατζέντα που να ενδιαφέρει και να εκπροσωπεί τα δυναμικά τμήματα της ελληνικής κοινωνίας, εκείνα που κρατούν ακόμη σε κίνηση την ιδιωτική οικονομία.
Μπορεί τα ίδια αυτά στρώματα να γοητεύονται σήμερα από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά δεν είναι μόνος του, πρέπει να εκφράσει και την μεγάλη, ταλαιπωρημένη γαλέρα του κόμματος που ηγείται και των ιδιαίτερων απαιτήσεων που έχουν οι παραδοσιακοί υποστηρικτές της. Είναι πιθανόν η σημερινή σαγήνη να υποχωρήσει σταδιακά, όταν θα μπει σε πιο δύσκολα νερά, όπως για παράδειγμα εκείνα του ασφαλιστικού.
Και βέβαια για να έχει μεγαλύτερες φιλοδοξίες το Ποτάμι πρέπει να γίνει κόμμα, με συλλογικές δημοκρατικές διαδικασίες και ηγεσία κατάλληλη να μιλήσει με αυτούς που θα θελήσει να εκπροσωπεί.
Μέχρι τώρα δεν το έχει καταφέρει αυτό. Ούτε δείχνει να το έχει κατανοήσει.