Χιλιάδες δικηγόροι, γιατροί, μηχανικοί και φαρμακοποιοί κατέβηκαν στους δρόμους της Αθήνας αντιδρώντας στο σχετικό νομοσχέδιο του υπουργείου. Αφού ξεκίνησαν από τα γραφεία του Δικηγορικού Συμβουλίου Αθηνών στην οδό Σταδίου, κατευθύνθηκαν προς το υπουργείο Εργασίας, όπου φώναζαν συνθήματα κατά του υπουργού.
Μια μεγάλη και δυναμική διαδήλωση. Μια πορεία που εντυπωσίασε με τον παλμό και την ένταση των συνθημάτων της! Ήταν, όμως, πολύ διαφορετική από τις άλλες. Οι διαδηλωτές φορούσαν κοστούμια, γυαλισμένα παπούτσια και δεν είχαν κόκκινα πανό. Σε μερικά σημεία έβλεπες ασυνήθιστες φυσιογνωμίες που δεν ταίριαζαν και πολύ με το κλασικό προφίλ του «μεταμφιεσμένου» επαναστάτη που γνωρίζαμε ως τώρα.
Μπήκαν στην πόλη οι αστοί! Η αστική δημοκρατία βγήκε στους δρόμους και διαμαρτύρεται για τα συμφέροντά της. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Το καλοκαίρι, όλοι αυτοί που γέμιζαν το Σύνταγμα για την Ευρώπη ήταν επίσης αστοί. Πρωτοφανές για τα δεδομένα της κρατικιστικής κοινωνίας μας, αλλά η αστική δημοκρατία διαμαρτύρεται και διεκδικεί. Αντιστέκεται και φωνάζει. Ξυπνάει και κάνει πορείες.
Προσοχή, όμως. Μη θεωρήσει κανείς ότι τα αστικά επαγγέλματα που διαμαρτύρονται έχουν δίκιο σε όλα. Δεν πρόκειται για απαλλαγή ευθυνών κάποιων κοινωνικών τάξεων από τη συμμετοχή τους στο κρατισμό της ελληνικής κοινωνίας. Όλοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι και δεν είμαστε και τόσο αθώοι όπως θέλουμε να δείχνουμε.
Αλλού είναι το ζήτημα. Πρώτον, στο ότι φαίνεται να σπάει το μονοπώλιο των δημοσίων υπαλλήλων στις διεκδικήσεις. Δεύτερον, ότι επιτέλους η αστική τάξη δείχνει σαφέστατη τάση αυτοπροσδιορισμού της και τρίτον, ότι μπαίνουν οι βάσεις για ένα κίνημα ζυμώσεων και απαιτήσεων του ιδιωτικού τομέα απέναντι στο κράτος.
Ίσως είναι νωρίς ακόμα για διαπιστώσεις, αλλά φαίνεται ότι κάτι κινείται στο σάπιο «Βασίλειο της Δανιμαρκίας». Όχι για να δικαιωθούν οι δικηγόροι της χώρας –τα συντεχνιακά συμφέροντα δεν ταυτίζονται πάντα με ολόκληρη την κοινωνία– αλλά για να ξυπνήσει επιτέλους η αστική συνείδηση, που για πολλά χρόνια βρισκόταν σε νιρβάνα ευδαιμονίας ή σε λήθαργο αδιαφορίας.
Μόνο η έγερση των αστών θα σώσει τους Έλληνες. Και όχι μόνο τους «δημιουργούς» και τους «παραγωγούς». Αλλά μέσω αυτών, και τους «αναξιοπαθούντες» που πάντα αποτελούν το «ποίμνιο» του κάθε «σωτήρα». Γιατί η υγιής έγερση των αστών είναι αυτή που γεννάει πάντα τον πλούτο και τρέφει την ανάπτυξη της οικονομίας. Αυτή είναι που σπάει τα δεσμά του κρατισμού και τη συγκεντρωτική «προστασία» των συνδικαλιστών.
Αρχίζει και γίνεται ενδιαφέρον ο κόσμος μας, δεν νομίζετε…;
http://www.liberal.gr/arthro/28685/imerologia/andreas-zampoukas/mpikan-stin-poli-oi-astoi.html
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
