Διαβάζω με προσοχή τα επιχειρήματα εναντίον του Αλέξη Τσίπρα για το Plan B, το οποίο ο ίδιος είχε ζητήσει να ετοιμαστεί, και ομολογώ ότι δεν βρίσκω γιατί κάτι τέτοιο ήταν εξαρχής unfair εκ μέρους του. Η λαϊκή εντολή της 25ης Ιανουαρίου ισοδυναμούσε με εξουσιοδότηση να διαπραγματευτεί σκληρά με τους δανειστές, ώστε να απαλλάξει τη χώρα από τα μνημόνια, υπό την προϋπόθεση της παραμονής στην Ευρωζώνη.
Αυτονόητο δεν ήταν, λοιπόν, να διερευνήσει τις εναλλακτικές δυνατότητες (και το οικονομικό, κοινωνικό και εθνικό κόστος που θα συνεπάγονταν), για την περίπτωση αδιεξόδου και απειλής απομάκρυνσης από το ευρώ;
Το λάθος του, κατά τη γνώμη μου, ήταν ότι δεν ζήτησε τη θέση του οικονομικού επιτελείου του ΣΥΡΙΖΑ, υπό την καθοδήγηση του Γιάννη Δραγασάκη, που είχε την ευθύνη και του προεκλογικού προγράμματος. Απευθύνθηκε στον Γιάννη Βαρουφάκη, έχοντας εκ προοιμίου αποδεχθεί τις ιδέες του, όχι ως θεωρητική βάση συζήτησης, αλλά ως στρατηγική διαπραγμάτευσης και κλιμάκωσής της.
Στην πραγματικότητα, είχε υιοθετήσει -πριν ακόμη γίνει πρωθυπουργός- την άποψή του ότι το ευρώ δεν θα αντέξει ενδεχόμενη στάση πληρωμών της Ελλάδας και ότι, με την απειλή δημοψηφίσματος, οι εταίροι θα σπεύσουν να προσφέρουν καλύτερη συμφωνία.
Όλα αυτά, δυστυχώς, αποδείχθηκαν ανοησίες και η διαπραγματευτική στρατηγική απέτυχε παταγωδώς, με τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό κόστος για τη χώρα.
Η δημόσια συζήτηση που διεξάγεται, λοιπόν, εμπίπτει στο γνωστικό πεδίο των αρχαίων σοφιστών, καθώς και οι δυο πλευρές έχουν φαινομενικά δίκιο.
Ο μεν πρωθυπουργός υποστηρίζει ότι δικαίως είχε δώσει εντολή επεξεργασίας Plan B (το οποίο, θυμίζω, περιελάμβανε παράλληλο νόμισμα και δημιουργία παρατραπεζικού συστήματος), και άλλωστε έχει να λέει ότι δεν εφαρμόστηκε…
Η δε αντιπολίτευση ισχυρίζεται ότι σε σκοτεινά υπόγεια μυστικοσύμβουλοι του Βαρουφάκη επεξεργάζονταν σχέδια επιστροφής της Ελλάδας στη δραχμή.
Ποια είναι η αλήθεια; Ο Βαρουφάκης, με τις πλάτες του Τσίπρα, «ζούσε τον μύθο του» ετοιμάζοντας βλακώδη σενάρια, τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε εθνική καταστροφή. Στο «παρά πέντε» -το βράδυ του δημοψηφίσματος, δηλαδή- ο πρωθυπουργός τρομοκρατήθηκε, του είπε «όχι» και στον έστειλε σπίτι του να διαλαλεί καθημερινά τα απομνημονεύματά του.
Η πραγματικότητα, όμως, δεν πήγε σπίτι της. Παρέμεινε ζωντανή για να μας θυμίζει το μεγάλο, προσωπικό, λάθος του Τσίπρα. Ακολούθησε ολόκληρο το διαπραγματευτικό «αλφαβητάρι» του Βαρουφάκη, σταματώντας ακριβώς πριν από το «ωμέγα». Οδήγησε τη χώρα σε στάση πληρωμών, έκλεισε τις τράπεζες, επέβαλε capital controls και γονάτισε την οικονομία, για να μάθει (και μαζί του όλοι οι Έλληνες) αν υπάρχει ή όχι άλλος δρόμος -πέραν των μνημονίων μέσα στο ευρώ…
Η γνώση αυτή κόστισε ακριβά, μιάς που έδεσε την Ελλάδα με άλλο ένα τριετές μνημόνιο, ενώ προκάλεσε και αβυσσαλέες πολιτικές παρενέργεις στον ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες ουδόλως βέβαια μας αφορούν…
Ίσως το μεγαλύτερο «κατηγορώ» για όσα συνέβησαν και όσα παρελείφθησαν αυτούς τους έξι μήνες, να διατυπώθηκε από τον Γιάννη Δραγασάκη. Τόσο για τη βαρουφάκεια διαπραγματευτική θέση «θα σκιαχτούν οι δανειστές και θα υποχωρήσουν», όσο και για τον ίδιο τον διαπραγματευτή, τον οποίο κατηγόρησε ότι δεν έχει ακόμη αντιληφθεί τι έχει συμβεί…
Η δική μου άποψη είναι ότι όλα αυτά ήταν αναπόφευκτα. Έπρεπε τα πράγματα να οδηγηθούν στα άκρα, ώστε να αποδειχθεί αν υπάρχει εναλλακτική δυνατότητα μέσα στο ευρώ. Αν δεν διαβαίναμε τον κακοτράχαλο αυτό δρόμο, θα παρέμενε ζωντανή σε εκατομμύρια Έλληνες η γνώμη πως γίνεται και ευρώ και χωρίς μνημόνια.
Τώρα το τοπίο είναι ξεκάθαρο, οι ψευδαισθήσεις πέθαναν…
Ο επί 5 χρόνια ηγέτης του αντιμνημονιακού αγώνα ετοιμάζεται να υποστηρίξει στη Βουλή το τρίτο μνημόνιο, αφού προηγουμένως εισηγήθηκε διπλή δέσμη προαπαιτούμενων μνημονιακών νόμων. Απέναντί του στέκει μόνο το «κόμμα της δραχμής», με τους λογιώ λογιώ εκπροσώπους του…
http://www.aixmi.gr/index.php/tsipdenesmnimon/
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
