Δεν είμαι ψώνιο του life style και της υποκουλτούρας και φυσικά ελάχιστα με ενδιαφέρει τι κάνουν στην προσωπική τους ζωή οι “διάσημοι”. Οπότε αναμενόμενο είναι να αδιαφωρώ παντελώς για έναν πρώην εκδότη και για ένα πρώην μοντέλο και ότι και εάν συμβαίνει σήμερα στην ζωή τους, γάμους, βαφτίσια και διαζύγια. Ομως δεν παύω να αναρωτιέμαι κι εγώ, όπως και πολλοί άλλοι γιατί ο κόσμος να ενδιαφέρεται τόσο πολύ. Και προσπαθώ να δώσω μια εξήγηση…
Οταν ήμουν πιτσιρικάς ο Κωστόπουλος εξωτερίκευσε όλη την συμπιεσμένη μου αγανάκτηση για την οπισθοδρόμηση και τον χρεοκοπημένο καθωσπρεπισμό της δεκαετίας του ΄80, το κοινωνικό περιβάλλον δηλαδή μέσα στο οποίο οποία μεγάλωσα. Είχα μεγαλύτερη εκτίμηση στο “ΚΛΙΚ” παρά στα βιβλία του σχολείου και αυτό συνειδητά. Οχι για τους κώλους και την υποκουλτούρα αλλά για τα κείμενα, για την μηνιαία εξομολόγηση – editorial, για τις ψαγμένες έρευνες πάνω σε κάθε θέμα.
Τότε ήμουν μαθητής λυκείου. Μερικά χρόνια αργότερα, στην Καβάλα όπου και σπούδασα, με χαρά έπιασα στα χέρια μου το πρώτο τεύχος του “Nitro” (“Never In The Right Order” το έλεγε) στο δρόμο προς την σχολή και με αγωνία το ξεφύλλιζα στα κρυφά την ώρα του εργαστηρίου, στην αίθουσα πληροφορικής. Ο συγχωρεμένος καθηγητής μου, θυμάμαι μου το είχε αρπάξει από το χέρι. Ηταν εκείνο με τον καθρέφτη στο πρωτοσέλιδο, ώστε να μπορεί ο κάθε αναγνώστης να βλέπει …την φάτσα του!
Η υποκουλτούρα και το κάθε σούργελο που γινόταν σταρ ήταν το απαραίτητο αντίδωρο ώστε να μπορεί ο εκδότης να επεκτείνει την πελατεία του και το αναγνωστικό του κοινό. Ομως ο Κωστόπουλος, ο αυτοδημιούργητος “βλάχος” όπως τον αποκαλούν, δεν ήταν μόνο αυτό. Περιοδικά με κώλους και σαβούρα τα τελευταία 20 χρόνια της εκδοτικής παντοκρατορίας του Κωστόπουλου βγήκαν αμέτρητα, στην προσπάθεια κάποιων να γίνουν Κωστόπουλοι στην θέση του Κωστόπουλου. Ολα δυστυχώς κακέκτυπα του κωστοπουλικού “ΚΛΙΚ” και του “Nitro”. Ολα αγχωμένες αντιγραφές, “μπας κλας” και δευτεράντζες γιατί κανένα τους δεν είχε την πρωτοπορία και την μαγκιά του Κωστόπουλου στις σελίδες τους.
Μπορείς να του προσάψεις ένα σωρό του Κωστόπουλου: συμπόρευση με το “εκσυγχρονιστικό” ΠΑΣΟΚ, δημιουργία παντοδύναμων εταιρειών με ξένα λεφτά, κατά συρροή ανάδειξη και προβολή life style σούργελων, ξέφρενη πορεία στον χώρο των Media στα όρια της “φούσκας”, τα πάντα όλα. Πρέπει όμως να του αναγνωρίσεις πως πίσω από τους αμέτρητους τόνους υποκουλτούρας και life style σούργελων υπήρχε έμπνευση, πρωτοπορία, ποιότητα δουλειάς, πρωτοπορία στον χώρο του και πάνω από όλα άποψη. Αποψη προοδευτική, ακομπλεξάριστη, επιχειρηματική τόλμη στον νέο εκείνο κόσμο, διάθεση για ρίσκο σε μία χώρα που μόλις έκανε τα πρώτα της βήματα έξω από την πόρτα του συντηρητισμού και πάνω από όλα στυλ και επίπεδο στην δουλειά του που δεν συναντούσες πουθενά αλλού. Ο Κωστόπουλος αν και μη πολιτικός, διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό την στάση ζωής μίας ολόκληρης κοινωνίας, πολύ περισσότερο από κάθε άλλον στην δεκαετία των μεγάλων αλλαγών, την δεκαετία του ’90.
Θυμάμαι κάποτε που περιέγραφε το πως έγινε το κονέ με την γυναίκα του, την Τζένη Μπαλατσινού. Εγραφε ο ίδιος πως ενώ περνούσαν χιλιάδες γυναίκες από την ζωή του, γυναίκες που σίγουρα θα ήταν διατεθειμένες να τα δώσουν όλα στον πανίσχυρο άρχοντα του Life Style (με το αντάλλαγμα της προώθησής τους βεβαίως) εκείνος παραμελούσε τόσες άλλες που ήταν απλά φίλες του. Μία από αυτές και η Τζένη. Ε λοιπόν κάποια στιγμή τα είπανε και συμφώνησαν πως εφόσον είναι τόσο καλοί φίλοι, θα μπορούσαν να γίνουν και καλοί σύζυγοι. Αλλωστε για τους συνειδητοποιημένους ανθρώπους, αυτά τα δύο μεταξύ τους απέχουν ένα μικρό …”κλικ”! Το “κλικ” λοιπόν έγινε και, όπως επίσης έγραφε, συμφώνησαν εξαρχής πως αν ποτέ ήταν να χωρίσουν οι δρόμοι τους, αυτό θα έπρεπε να γίνει τόσο ανώδυνα και αθόρυβα όσο ανώδυνα και αθόρυβα οι δρόμοι τους ενώθηκαν. Και από ότι βλέπω, χωρίς να ξέρω αν οι ίδιοι θυμούνται το κείμενο αυτό, αυτό έγινε.
Συνεπώς ο Πέτρος και η Τζένη είναι κάτι παραπάνω από κάποιους άχαρους και ξενέρωτους μεγιστάνες του χώρου του Life Style και της Δημοσιότητας. Εκδότες και πρώην εκδότες αλλά και φωτομοντέλα – σύζυγοι υπάρχουν με το τσουβάλι στην Ελλάδα. Τα τελευταία 20 χρόνια είναι περισσότεροι κι από τους καραβανάδες. Κανείς δεν τους ξέρει, κανείς ίσως δεν τους εκτιμά εκτός από όσους βρίσκονται στα pay roll τους. Πέτρος και Τζένη όμως υπάρχουν ελάχιστοι. Γιατί απλά δεν είναι εκδότης και φωτομοντέλο. Είναι ένας άνθρωπος που τόλμησε, ρισκάρισε, προσέφερε, πρωτοπόρησε, άνοιξε νέους δρόμους και έδωσε νέα οπτική σε αμέτρητους νέους ανθρώπους σε αυτή την χώρα. Είναι αυτός που έδιωξε το χωριό μέσα από αμέτρητους Ελληνες. Και είναι και μία συμπαθεστάτη όσο και όμορφη γυναίκα που στο απόγειο της καριέρας της επέλεξε να αφήσει την καριέρα της στο Life Style και να κάνει οικογένεια.
Πρόκειται για τον Πέτρο και την Τζένη της διπλανής πόρτας. Για ανθρώπους που μπορεί ίσως να είχαμε τις όποιες διαφωνίες για τα όσα εκπροσωπούσαν αλλά που πάντα τους είχαμε σε εκτίμηση, σαν να ήταν φιλαράκια μας. Γι αυτό και η χαρά τους ήταν χαρά μας και ο προβληματισμός τους, προβληματισμός μας.
Οσοι λοιπόν τολμήσαμε έστω για μια φορά στην ζωή μας, όσοι ρισκάραμε τα πάντα έστω και εάν χάσαμε, όσοι προσπαθήσαμε να ανοίξουμε νέους δρόμους για εμάς και για τους άλλους ασχέτως αν τελικά τα καταφέραμε ή όχι, όσοι τελικά αγαπήσαμε και αποφασίσαμε να μοιραστούμε την ζωή μας με μία καλή μας φίλη παρά με μία αφίσα, έχουμε λίγο Πέτρο και λίγο Τζένη μέσα μας. Γι αυτό και στο δίδυμο αυτό ευχόμαστε όλοι κάτι καλύτερο και συναρπαστικότερο για την συνέχεια, όπως το ίδιο προσδοκάμε και για την δική μας ζωή και σταδιοδρομία. Γιατί ο Πέτρος και η Τζένη ήταν για πολλούς ανθρώπους τα κιάλια μέσα από τα οποία κάποιοι έβλεπαν τη δική τους ζωή, το δικό τους μέλλον.
Καλό δρόμο λοιπόν και στους δύο. Και εφόσον πλέον κι εγώ προσωπικά δραστηριοποιούμαι στον χώρο των ΜΜΕ και της Δημοσιότητας, θα παρακολουθώ και τον κο PKool.gr και την κα Jenny.gr μέσα από τις ιστοσελίδες τους.
Η ζωή συνεχίζεται. Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή. Stay hungry, stay foolish. Το ξέρουμε το παιχνίδι.
(Γράφτηκε πριν από καιρό, με αφορμή το παρακάτω άρθρο: http://www.jenny.gr/petros-kostopoulos-jenny-balatsinou-den-eimaste-pia-zevgari)
Σωτήρης Μπουζάρας