Μια παλιά, διδακτική όσο και διαχρονική και επίκαιρη στις ημέρες μας ιστορία του Ναστραντίν Χότζα δημοσίευσε ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας. Η ιστορία αφορά, τι άλλο, το χρέος της Ελλάδας και το άγχος του δανειζόμενου που υπό προϋποθέσεις μπορεί να μετατραπεί σε πανικό του δανειστή! Διαβάστε πως:
Ενα βράδυ ο Ναστραντίν Χότζας γύρναγε στο στρώμα του κι όλο αναστέναζε.
— “Τί έχεις μπρε Χότζα και δεν κοιμάσαι;”, ρώτησε η γυναίκα του.
— “Αύριο πρέπει να επιστρέψω τα χρήματα που χρωστάω στο γείτονά μας απέναντι και δεν τα έχω”.— “Και γι αυτό μπρε πας να πεθάνεις απ’ τη στεναχώρια σου; Περίμενε και θα δεις”.
Ανοίγει το παράθυρο κι αρχίζει να καλεί τον γείτονα. Ξυπνά αυτός κι αλαφιασμένος ρωτά τι συμβαίνει.
— “Ο Χότζας σου χρωστάει λεφτά;”.
— “Ναι και αύριο πρέπει να μου τα δώσει”.
— “Δεν έχει και δε στα δώσει”.
Κλείνει το παράθυρο και λέει στον άντρα της:
— “Κοιμίσου ήσυχα εσύ. Τώρα αυτός θα ξενυχτάει”.
Οταν η λογική εγκλωβίζεται μέσα σε λέξεις και αριθμούς, η μόνη της ελπίδα για να δραπετεύσει είναι το ρίσκο από κάποιον που μπορεί να σηκώσει το βάρος να διακινδυνεύσει τα πάντα για μία δίκαιη και βιώσιμη λύση.
Νά ‘σαι καλά Θανάση!