Γιάννης Πανούσης, υπουργός Δημοσίας Τάξης: Το πρώτο μου ταξίδι ως υπουργός θα είναι στην Θράκη

4 Φεβρουαρίου, 2015 | by rodopinews

ΕΛΛΑΔΑ & ΚΟΣΜΟΣ

Μιλήσαμε με τον νέο Υπουργό Δημοσίας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, πάνω από όλα καθηγητή και φυσικά πρώην Πρύτανη στο δικό μας Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Γιάννη Πανούση για τις κλούβες και τα κάγκελα που έφυγαν, για τα πουκάμισα του Βαρουφάκη και το ύφος του Ντάισελμπλουμ καθώς και για την αγαπημένη του Θράκη και την Κομοτηνή, στην οποία ο ίδιος σχεδιάζει να έρθει πολύ σύντομα…

Σ.Μ.: Κύριε καθηγητά και πλέον κύριε Υπουργέ να σας ευχηθώ καλή επιτυχία στα καθήκοντα που αναλάβατε πρόσφατα και γερό στομάχι!

Γ.Π.: Και καλή πλάτη να λέτε γιατί έχει και πλάτη το ζήτημα! (γέλια)

Σ.Μ.: Σαφώς, υπάρχει και τέτοιο θέμα! Ενα όμως βασικό ζήτημα των ημερών είναι η απόφαση του νέου πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα να πρωτοτυπήσει, όπως ο ίδιος ανέφερε και να τηρήσει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις, κάτι το οποίο προσωπικά εγώ δεν θυμάμαι να έχει ξαναγίνει εδώ και δεκαετίες. Κάποιοι προφανώς ποντάριζαν ακριβώς στο αντίθετο. Θα είστε τελικά, σύμφωνα με την λογική αυτή, συνεχώς μία πρωτότυπη κυβέρνηση;

Γ.Π.: Τα πρώτα δείγματα είναι αυτά που είδαμε όλοι μας, δηλαδή δόθηκε μία ανάσα. Ξεκινήσαμε να βλέπουμε όλοι μία άλλη προσέγγιση των πραγμάτων είτε σε επίπεδο μίας ελεύθερης πόλης είτε σε επίπεδο μίας άλλης διαπραγμάτευσης άρα λοιπόν ο ελληνικός λαός είδε να ανοίγει μία πόρτα αισιοδοξίας. Αλλοι άνθρωποι που μιλάνε διαφορετικά που ακόμη και ντύνονται διαφορετικά, στον βαθμό που αυτό έχει την όποια σημασία του αλλά που δείχνει πως κάποιος δεν αλλάζει από την μία μέρα στην άλλη ολόκληρη την φιλοσοφία και την στάση ζωής του επειδή άλλαξε ο ρόλος του, προπαντός πολύ δουλειά ενώ χρειάζεται και τύχη. Η συγκυρίες πολλές φορές φαίνονται θετικές και γίνονται αρνητικές ή από αρνητικές μπορεί να γίνουν θετικές. Είναι δύσκολο να γίνει αποτίμηση μέσα σε μία εβδομάδα. Αυτό που προσωπικά μπορώ να πω είναι ότι ένα μέρος του ελληνικού λαού, για να μην αναφέρω όλος ο ελληνικός λαός και φανώ αλαζονικός, ήθελε να ανασάνει και όλα όσα έχει δει μέχρι στιγμής και όσα σχεδιάζονται τα εκτιμάει θετικά. Η συνέχεια θα δείξει.

Σ.Μ.: Η αλήθεια είναι βέβαια πως κάποιοι φοβηθήκαμε, βάζω και τον εαυτό μου μέσα, με την σκηνή της αντίδρασης του Ολλανδού και το όλο ακραίο σκηνικό που στήθηκε. Ηταν ανάγκη να γίνει έτσι με τον Ντάισελμπλουμ, με αυτό τον τρόπο και την φρασεολογία και μπροστά στις κάμερες;

Γ.Π.: Κάνετε αναφορά στην γλώσσα του σώματος σε σχέση με το εν λόγω περιστατικό;

Σ.Μ.: Ναι, μου φάνηκε πως τον διώξαμε από την χώρα ενώ στον τομέα της διπλωματίας δεν συνηθίζεται κάτι τέτοιο.

Γ.Π.: Νομίζω πως πρέπει να μελετήσουμε τα γεγονότα εκείνης της ημέρας από το μεσημέρι και όχι μόνο την συγκεκριμένη σκηνή που είδαμε στην τηλεόραση. Είχανε δοθεί από πριν τα μηνύματα πως δεν θέλουμε τα 7,2 δισεκατομμύρια και άλλα πολλά ενώ η γλώσσα του σώματος, αν μου επιτρέπεται να κάνω τέτοιου είδους αναλύσεις, είχε κυρίως μία μορφή αμηχανίας χωρίς να είναι καθόλου αλαζονικός (σχετικά με το πως φοράει το πουκάμισο και άλλα παρεμφερή που γράφονται νομίζω πως δεν αξίζει να δώσουμε σημασία) ενώ η γλώσσα του σώματος του Ντάισελμπλουμ νομίζω πως ήταν όχι ενός ανθρώπου που προσεβλήθη καθώς δεν τον προσέβαλε κανένας. Δεν ήταν καμία προσωπική διαμάχη στην οποία κάποιος ίσως να μη σέβεται τον άλλον. Ο άνθρωπος αυτός θεωρούσε μάλλον δεδομένο πως εφόσον ήρθε εδώ και εφόσον αυτός είναι φορέας της ευρωπαϊκής εξουσίας όλοι οι υπόλοιποι ίσως να ήταν περιττό να έχουν δική τους άποψη και να ομιλούν! Αυτή ακριβώς φάνηκε να είναι η γλώσσα του σώματός του και τι είδους παρεξήγηση μπορεί να έχει κανείς σε αυτό το επίπεδο; Εγινε ένας διάλογος, έστω ένας σκληρός διάλογος, του διατυπώθηκαν οι διαφωνίες μας και ο ίδιος έδειξε να ξαφνιάζεται όχι με κάτι ιδιαίτερο που ειπώθηκε αλλά με το γεγονός πως “τολμήσαμε” να διαφωνήσουμε! Ε λοιπόν το να τολμούμε ως χώρα είναι δικαίωμά μας και καθόλου πρόκληση ή έλλειψη σεβασμού!

Σ.Μ.: Αρα ίσως να μην υπήρξε στο παρελθόν καμία άλλη αντίστοιχη διαφωνία μαζί του και ο ίδιος λέτε να ξαφνιάστηκε τόσο πολύ;

Γ.Π.: Πολύ πιθανόν!

Σ.Μ.: Μία κίνηση ωστόσο που σχολιάστηκε πολύ ήταν η δική σας απόφαση. “Κάγκελα παντού” είπατε και τα καταργήσατε και αμέσως μετά αφαιρέθηκαν. Πόσο εύκολο είναι πολλές φορές οι κυβερνώντες να λένε και να μη πράττουν και πόσο δύσκολο να αναλαμβάνουν τις ευθύνες των υποσχέσεών τους και να φαίνονται συνεπείς;

Γ.Π.: Αυτό σχετικά με τα κάγκελα στην Βουλή ήταν μία δήλωση δική μου κάποιο πρωινό σε ένα τηλεοπτικό σταθμό η οποία από μόνη της φάνηκε να λειτούργησε απελευθερωτικά. Οπως πληροφορήθηκα αργότερα, ο Αττικάρχης ο οποίος και τελικά ήταν ο άνθρωπος που υλοποίησε αυτή την πρόταση, έλεγε εδώ και πολύ καιρό στην προηγούμενη κυβέρνηση πως τα κάγκελα πρέπει να αφαιρεθούν. Κάποιοι όμως θεωρούσαν πως δεν πειράζουν κανέναν και πως μπορούσαν να μείνουν εκεί καλού – κακού. Μάλλον είχαν συνηθίσει με την εικόνα ή ένοιωθαν καλύτερα έτσι. Με το που άκουσε να το λέω, αυτό το έμαθα δύο ημέρες μετά γιατί ακόμη ξέρετε πως δεν έχω δικαίωμα υπογραφής ούτε τηλεφώνησα για να δώσω κάποια εντολή η οποία ακόμη και να είχε δοθεί στην περίπτωση που κάποιος δεν θα ήθελε να την εφαρμόσει φαντάζεστε πόσο καιρό θα έκανε να υλοποιηθεί με την κατάσταση στο Δημόσιο και την γραφειοκρατία, ο ίδιος ο Αττικάρχης κινήθηκε άμεσα και τα πάντα έγιναν σε πολύ λίγη ώρα. Φάνηκε πως και ο κόσμος και η Αστυνομία ήταν έτοιμοι από καιρό για κάτι τέτοιο. Το ίδιο ακριβώς έγινε και με τις κλούβες της Αστυνομίας. Ηταν απαράδεκτη η κατάσταση να βρίσκεσαι στο Σύνταγμα και να βλέπεις 15 κλούβες τριγύρω! Φύγαν λοιπόν και οι κλούβες και τα κάγκελα. Αν τυχόν χρειαστεί να ξανατοποθετηθούν, που προσωπικά εύχομαι να μη χρειαστεί θα το δούμε αλλά, χωρίς να θέλω να υπερβάλω και να ταυτίζω τις δύο εποχές, ήταν σαν την απελευθέρωση της Αθήνας καθώς τόσο καιρό θεωρούσαμε πως ζούμε σε μία πόλη η οποία βρίσκεται υπό πολιορκία. Ολη αυτή η κατάσταση ήταν μία υπερβολή.

Σ.Μ.: Τι άλλο υπόσχεστε ως νέος Υπουργός Δημόσιας Τάξης για το πολύ άμεσο μέλλον; Μία προεκλογική εξαγγελία της Κυβέρνησης ήταν η κατάργηση των φυλακών υψίστης ασφαλείας. Μία άλλη ήταν ο αφοπλισμός ή η κατάργηση κάποιων σωμάτων ασφαλίας όπως τα ΜΑΤ. Ιδέες με τις οποίες δεν διαφωνούν και πολλοί. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να γίνει κάτι τέτοιο;

Γ.Π.: Αυτό για τις φυλακές δεν ήταν δικό μου αλλά του κυρίου Παρασκευόπουλου από το Υπουργείο Δικαιοσύνης. Εγώ προσωπικά ως καθηγητής έχω σχεδιάσει και προτείνω διάφορες ιδέες προς υλοποίηση, ως καθηγητής, ως επιστήμονας. Περιμένω όμως, όπως και οι υπόλοιποι πολίτες την ανακοίνωση των προγραμματικών δηλώσεων της Κυβέρνησης που θα γίνει μέχρι το Σαββατοκύριακο ώστε για να δω το πολιτικό πλαίσιο το οποίο έχει θέσει ο Πρωθυπουργός καθώς και το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των προτάσεων καθώς ο ίδιος μπορεί να έχει επιλέξει κάποια πράγματα να γίνουν ή να μην γίνουν τώρα ή σε κάποια άλλη χρονική στιγμή. Εχω καταθέσει λοιπόν τις προτάσεις μου και από την ερχόμενη εβδομάδα θα έχουμε πιο ξεκάθαρη εικόνα των δραστηριοτήτων και των προτεραιοτήτων μας.

Σ.Μ.: Στο θέμα που έχει προκύψει με τις προτάσεις αφοπλισμού ή μη αφοπλισμού των αστυνομικών, υπάρχει ένα ζήτημα με το όπλο που δεν χρησιμοποιείται καταλλήλως από κάποιον αστυνομικό αλλά κατά την γνώμη μου αυτό δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα. Ενα πρόβλημα, ίσως και σημαντικότερο για μένα, είναι η ίδια η συμπεριφορά ορισμένων οι οποίοι θεωρούν τον εαυτό τους “εξουσία” και λειτουργούν παραβατικά είτε εντός, είτε εκτός υπηρεσίας. Η έλλειψη επαγγελματισμού, η αγοραία συμπεριφορά, άνθρωποι που απλά πληρώνονται από την αστυνομία και βολεύονται εκεί χωρίς να πατάνε ποτέ και εργάζονται σε άλλες δουλειές της ημέρας και της νύχτας. Αυτούς δεν θα άξιζε να ψάξουμε και να ανακαλύψουμε και μετά να αφοπλίσουμε;

Γ.Π.: Σε ένα σώμα περίπου 50.000 ανθρώπων δεν μπορείς να θέτεις κάτι τέτοιο σε ατομική βάση καθώς όπως στους αστυνομικούς έτσι και στους γιατρούς, στους δικαστές, στους καθηγητές πανεπιστημίων όλο και θα βρίσκονται κάποιοι που θα συμπεριφέρονται διαφορετικά. Το θέμα είναι ο θεσμός της Αστυνομίας να μην είναι ο ίδιος “διαφορετικός” με την αρνητική έννοια. Να μην έχει δηλαδή η ίδια η Αστυνομία απόκλιση από το αληθινό της καθήκον και την Δημοκρατία, από την νομιμότητα και το Σύνταγμα. Αρα λοιπόν αυτό που πρέπει να κάνουμε και είναι η συμφιλίωση της Αστυνομίας με τον πολίτη και του πολίτη με την Αστυνομία δεν έχει να κάνει με το αν κάποιος αστυνομικός τα “πιάνει” ή αν χτύπησε κάποιον χωρίς λόγο που αυτό ελέγχεται από τα αρμόδια όργανα. Το θέμα είναι η κοινωνία να πιστέψει πως η Αστυνομία είναι ένας θεσμός της Δημοκρατίας και είναι χρησιμότατος και η Αστυνομία να πιστέψει πως ο λαός δεν είναι για να κάνουμε πειράματα, να χτυπάμε και να συμπεριφερόμαστε παραβατικά. Αυτό πρέπει να πετύχουμε. Το ότι θα έχουμε δύο – τρεις με προβληματική συμπεριφορά είναι ίσως γεγονός αλλά αυτό περιορίζεται αρμοδίως, δεν είναι πρόβλημα. Η εμπιστοσύνη στον θεσμό είναι που δεν πρέπει να διαταραχθεί όχι σε κάποιους λίγους που έχουν παρεξηγήσει τον ρόλο τους.

Σ.Μ.: Εχετε περάσει αρκετά χρόνια στην Θράκη και γνωρίζετε ίσως καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον την περιοχή. Υπάρχει ένα Πανεπιστήμιο εδώ, του οποίου έχετε υπάρξει και Πρύτανης το οποίο όμως δυστυχώς δεν έχει συνδεθεί όσο θα έπρεπε με την αγορά και την ελεύθερη οικονομία. Εχουμε κάποιες σχολές αστυφυλάκων οι οποίες κάποια στιγμή καταργήθηκαν για να γίνουν κέντρα κράτησης λαθρομεταναστών και προεκλογικά ξαναέγιναν σχολές αστυφυλάκων και οι πειραματισμοί συνεχίζονται. Εχουμε κάποιες βιομηχανικές περιοχές που επιδοτήθηκαν με απίστευτα εκατομμύρια ώστε μετά από λίγο να αποβιομηχανοποιηθούν. Εχουμε τεράστια έργα και επενδύσεις στα σκαριά όπως ο αγωγός ΤΑΠ, οι μονάδες υγροποιημένου αερίου ή και τα εργοστάσια εξόρυξης χρυσού, έργα τα οποία ακόμη ακούγονται και δεν γίνονται είτε έλλειψης συντονισμού της εκάστοτε κυβέρνησης, είτε λόγω αντιδράσεων από διάφορες ομάδες που ασκούν “ιδιωτική πολιτική” και δημιουργούν προβλήματα και στις εταιρείες και στις κυβερνήσεις. Ποια θεωρείτε εσείς προσωπικά ως τα μεγάλα ζητήματα της περιοχής μας και τα οποία θα έπρεπε να τύχουν του άμεσου ενδιαφέροντος της νέας κυβέρνησης, ειδικά στον τομέα των επενδύσεων;

Γ.Π.: Αναφέρατε πολλά ζητήματα και νομίζω πως μου αποδίδετε εξουσίες όχι απλά “υπερ-υπουργού” αλλά “υπό τον Πρωθυπουργό”! (γέλια) Εχει ήδη οριστεί υφυπουργός Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης η κυρία Τσαρουχά, μία εξαιρετική κυρία η οποία ήταν αντιπρόεδρος της Βουλής και την γνωρίζω από το έργο της. Προσωπικά αν ρίξετε μία ματιά σε όλες τις ομιλίες μου και πριν αλλά και τώρα, πάντα αναφέρομαι στην Θράκη διότι όπως είναι γνωστό στην Θράκη “ωρίμασα” και στην Θράκη απέκτησα συνείδηση πολλών πραγμάτων. Σε επίπεδο δικών μου αρμοδιοτήτων θα κάνω τα πάντα για την επίλυση των τοπικών ζητημάτων της Θράκης αλλά όπως καταλαβαίνετε προφανώς και δεν είναι ζήτημα δικής μου αρμοδιότητας να επαναφέρω της βιομηχανίες ή κάτι άλλο αντίστοιχο το οποίο δεν είναι των αρμοδιοτήτων μου. Μάλιστα πριν λίγες ημέρες αναφέρθηκα σε ένα άλλο σημαντικό ζήτημα αυτό του φράχτη στον Εβρο και πήρα σαφή θέση πως δεν πρέπει να αφαιρεθεί ο φράχτης παρόλο που αυτό δεν ήταν η γραμμή του κυβερνώντος κόμματος όπως γνωρίζετε. Αρα λοιπόν έχω ευαισθησίες για την Θράκη, διατηρώ τις απόψεις μου και τις εκφράζω συνεχώς και στον βαθμό που μπορώ να επηρεάσω κάποιες αποφάσεις να είστε σίγουροι πως θα το κάνω. Πέραν τούτου όμως, η πρώτη επίσκεψη που θα κάνω στην Περιφέρεια σχεδιάζω να γίνει στην Θράκη ακριβώς γιατί έτσι αισθάνομαι πως πρέπει να κάνω χωρίς κάποιον άλλον λόγο “πελατειακής” φύσεως. Αισθάνομαι πως θέλω να έρχομαι στην Θράκη και ιδιαίτερα στην πόλη της Κομοτηνής.

Σ.Μ.: Σας ευχαριστώ πολύ και εύχομαι να σας δούμε εδώ το συντομότερο!

(Συνέντευξη στον Σωτήρη Μπουζάρα για την εφημερίδα “Φωνή της Ροδόπης“)