Όσο πλησιάζει η ώρα των εκλογών, τόσο γίνονται και πιο φανερά ορισμένα από τα χαρακτηριστικά της δημοκρατίας μας. Η πιθανότητα να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές ασφαλώς είναι κυρίαρχη. Οι περισσότεροι στεκόμαστε μπροστά της ανάλογα με τις κομματικές μας πεποιθήσεις. Έτσι, όμως, μας διαφεύγει μια συνιστώσα που, αν δεν κάνω λάθος, πρώτη φορά απαντάται στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας: ένα αριστερό κόμμα πλησιάζει την εξουσία και η χώρα δεν απειλείται από πραξικόπημα! Η κατάκτηση αυτή, ασφαλώς θα πρέπει να πιστωθεί στο πολιτικό σύστημα και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Ο Β Παγκόσμιος πόλεμος είχε βρει όλη την Ευρώπη, πλην Αγγλίας και ελάχιστων άλλων χωρών, με δικτατορικά καθεστώτα. Σήμερα βρισκόμαστε στο άλλο άκρο: «δικτατορία» ασκούν οι πάσης φύσεως μειονότητες, καθώς η προστασία τους έχει αναχθεί σε ιερό δισκοπότηρο της μετα-δημοκρατικής εποχής…
Για την αριστερά στην Ελλάδα, ωστόσο, το ρολόι του χρόνου σταμάτησε στα 1949, στο τέλος του Εμφυλίου και στην ήττα. Από τότε ζούμε συνεχώς, όλοι, αριστεροί, δεξιοί, φιλελεύθεροι και …ψεκασμένοι, σε ένα καθεστώς οιονεί τύψεων και αναπλήρωσης απέναντι στους αιώνιους ηττημένους. Μετέχουμε, εκόντες άκοντες, ενός δημοκρατικού κομφορμισμού που έχει ευχαρίστως εκχωρήσει τους όρους «δημοκρατικές» και «προοδευτικές δυνάμεις» στο ΚΚΕ και, γενικότερα, την αριστερά που, βεβαίως ούτε δημοκρατικές ούτε προοδευτικές δυνάμεις είναι.
Φτάνουμε έτσι στις εκλογές της επόμενης Κυριακής με την αβεβαιότητα να θεριεύει και να κρύβεται μέσα μας. Ο κ. Γ. Σταθάκης δηλώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα αναγνωρίσει τις «δεσμεύσεις Σαμαρά». Λες και ο Σαμαράς τις δεσμεύσεις τις ανέλαβε ως Αντώνης και όχι ως πρωθυπουργός της χώρας! Ο κ. Θ. Δρίτσας δηλώνει ότι το δημόσιο θα πρέπει να δημιουργήσει μια …ακτοπλοϊκή εταιρεία, η οποία θα πηγαίνει εκεί που δεν πάνε οι ιδιώτες. Ο κ. Δ. Στρατούλης δηλώνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει έτοιμα και …υπογεγραμμένα (sic) ούτε ένα ούτε δυο αλλά 8 νομοσχέδια, με τα οποία αυξάνονται μισθοί, συντάξεις, επιδόματα, επαναπροσλαμβάνονται οι απολυθέντες κοκ. Για τα απαιτούμενα χρήματα, τη λύση έδωσε η κ. Ρ. Μακρή: θα «κόψουμε» (sic) δικά μας ευρώ, στην Τράπεζα της Ελλάδος! Μονομερή διαγραφή του χρέους «βλέπει» η ομήγυρη Λαφαζάνη ενώ ο κ. Τσίπρας, κάπως στο πιο γλεντζέδικο, θεωρεί ότι εμείς θα παίζουμε το όργανό μας και η Ευρώπη θα χορεύει, ως χαμηλοβλεπούσα οδαλίσκη, γοητευμένη από την αντρίλα της ελληνικής αριστεροσύνης. Και μη χειρότερα!
Πάμε έτσι προς τις κάλπες με ένα, επίσης πρωτοφανές, δημοσκοπικό εύρημα. Ξεπερνάνε το 80% οι υποψήφιοι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ που δεν πιστεύουν λέξη από όσα υπόσχεται! Τότε γιατί το ψηφίζουν; Μα για τον ίδιο λόγο που κάνει υψηλές τηλεθεάσεις ο κ. Λαζόπουλος, απολίθωμα κι αυτός, τόσο ως λόγος όσο και ως εμφάνιση πλέον, ενός θολού αριστερού παρελθόντος: γιατί δύσκολα αντιστέκεσαι στη σαγήνη του λαϊκισμού…
http://diagnosispress.gr/gnomes_apopseis/dimokratia-orimase-h-aristera-oxi