Πέρασε, λέει, ένας τύπος τα ελληνοτουρκικά σύνορα στην Θράκη και πήγε στο ελληνικό φυλάκιο. Μόλις έφτασε εκεί ένοιωσε τόσο ζεστά και φιλόξενα ώστε αναρωτήθηκε “αν βρίσκεται στην Ελλάδα ή στην Τουρκία” ενώ στις δηλώσεις του αναφέρθηκε σε σύνορα που ενώνουν και όχι που χωρίζουν. Την ίδια στιγμή ο στρατός της χώρας του που μεθοδικά και με κυβερνητικό σχεδιασμό το τελευταίο διάστημα επιδεινώνει τις σχέσεις με την Ελλάδα, έστειλε κατασκοπευτικά αεροπλάνα να καταγράψουν περιοχές στο Αιγαίο όπου το επόμενο διάστημα αναμένεται να εκδηλωθούν γεγονότα τύπου “Ιμια 1996”.
Σημαντική λεπτομέρεια: στην “απρογραμμάτιστη” επίσκεψή του στο ελληνικό φυλάκιο είχε μαζί του δεκάδες δημοσιογράφους και καμεραμανατζήδες τουρκικών ΜΜΕ τα οποία για ημέρες μετά έπαιζαν την “επίθεση φιλίας και αγάπης” του πρωθυπουργού τους προς τον ελληνικό λαό και την ελληνική κυβέρνηση. Συνεπώς ο τουρκικός λαός πλέον γνωρίζει καλά πως η τουρκική κυβέρνηση κάνει ότι περνά από το χέρι της για να δείχνει την “φιλία” της προς τον ελληνικό λαό. Στην άλλη άκρη της χώρας μας όμως δεν υπήρχαν δεκάδες κάμερες ΜΜΕ αλλά μόνο μία: αυτή του κατασκοπευτικού αεροσκάφους που χαρτογραφούσε περιοχές όπου θα παιχτεί το νέο “σενάριο 1996”. Και εκείνο δεν το πληροφορήθηκε ποτέ ο τουρκικός λαός.
Τι κοινό έχουν το 1996 με το 2015; Κάποιοι θέλουν να υπάρξουν πολλά κοινά. Στο ξεκίνημα του 1996 υπήρξε τεραστίων διαστάσεων πολιτική ανωμαλία και διάλυση στην χώρα εξαιτίας της κατάστασης υγείας του τότε πρωθυπουργού και μετέπειτα της ανάληψης της πρωθυπουργίας από έναν τύπο ο οποίος για χάρη της πολιτικής του επιβίωσης και για θέματα ασφαλείας της χώρας συνεργαζόταν πρώτα με υπαλλήλους της Αμερικανικής Πρεσβείας και ελάχιστα με Ελληνες υπηρεσιακούς όπως αρχηγούς ενόπλων δυνάμεων και μυστικών υπηρεσιών αλλά και υπουργούς. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό: οι Αμερικανοί παγίωσαν και πολιτικά την απαγόρευση της οικονομικής εκμετάλλευσης του Αιγαίου από την Ελλάδα προς όφελος της Τουρκίας.
Στο ξεκίνημα του 2015 κάποιοι θεωρούν πως θα έχουμε το ίδιο σκηνικό διάλυσης: μία χώρα ακυβέρνητη στο έλεος συνεχώς επαναλαμβανόμενων εκλογών εξαιτίας της μωροφιλοδοξίας κάποιων ευφάνταστων εθνικοσοσιαλιστών της άκρας αριστεράς και της άκρας δεξιάς να “γίνουν κυβέρνηση” και της αυτοκαταστροφικής αγανάκτησης του ελληνικού λαού ο οποίος θέλει να καταστρέψει ολοσχερώς την χώρα του για να “τιμωρήσει” την σημερινή κυβέρνηση για κάτι που έκαναν οι κυβερνήσεις των προηγουμένων δεκαετιών. Γιατί αν την Δευτέρα οι βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου αποφασίσουν να ρίξουν εκβιαστικά την Κυβέρνηση, αυτή η εικόνα πρόκειται να επικρατήσει. Ποια λοιπόν η κουτοπονηριά του Νταβούτ με την γραβάτα;
Ερχεται στην στεριά και μας γεμίζει με αγκαλιές και φιλιά, φροντίζοντας αυτό να το καταγράψουν δεκάδες κάμερες της δικής του χώρας ώστε να το πληροφορηθεί άμεσα ο τουρκικός λαός. Την ίδια στιγμή έχει ξεκινήσει η επιχείρηση αποσταθεροποίησης στο Αιγαίο με το σχέδιο να θέλει αυτή να κλιμακωθεί εντός του Ιανουαρίου, εάν κι εφόσον επικρατήσει η πολιτική ανωμαλία που κάποιοι θέλουν να επιβάλουν εκβιαστικά μέσα στην ελληνική Βουλή. Αν τελικά επικρατήσει η διάλυση και η Ελλάδα πάει σε εκλογές, ένα πολύ πιθανό σενάριο θα είναι η ακυβερνησία να κρατήσει μήνες. Εκεί θα είναι και η κατάλληλη στιγμή για το σχέδιο “Ιμια Β” της Τουρκίας.
Δημιουργεί μία επικοινωνιακή στρακαστρούκα, αυτή την φορά κάπου κοντά στο Καστελόριζο, με ξεκάθαρα κίνητρα και επιδιώξεις καθώς το θέμα της ΑΟΖ Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου είναι “καυτό”. Η υπηρεσιακή κυβέρνηση της πολιτικώς διαλυμένης Ελλάδας πιάνεται ως συνήθως στον ύπνο και μαθαίνει τι γίνεται στην περιοχή …από τα τουρκικά ραδιόφωνα. Οπως και τότε, το 1996. Ο ελληνικός λαός γνωρίζει πολύ καλά πως όπως και το 1996 έτσι και τώρα δεν έχει κυβέρνηση στην χώρα και κυριαρχούν από την μία ο πανικός και από την άλλη διάφορες εθνικιστικές αρλούμπες των ψεκασμένων αριστερών και δεξιών προς εκλογική εκμετάλλευση. Αλλωστε θα έχουμε πολλαπλά επαναλαμβανόμενες εκλογές μέχρι να έρθει η πολιτική σταθεροποίηση. Στην Τουρκία όμως το κλίμα είναι εντελώς διαφορετικό αφού ο τουρκικός λαός γνωρίζει από την μία τις επιθέσεις αγάπης της τουρκικής κυβέρνησης προς την Ελλάδα και ξαφνικά βλέπει μέσα στον χειμώνα τους “τζαναμπέτηδες Γιουνάνηδες” να μην εκτιμούν αυτή την αγάπη και να τραβάνε το σχοινί στο Καστελόριζο με φόντο τα πετρέλαια της Κύπρου, στα άκρα. “Μα τόσο αχόρταγος και άπληστος αυτός ο Γιουνάνης θέλει να μας φάει όλο τον πλούτο; Ορμα Νταβούτ και εμείς μαζί σου!”
Από την μία σκηνικό πλήρους διάλυσης, οικονομικής δυσπραγίας και πολιτικής ανωμαλίας, ακυβερνησία και φαγωμάρα με έναν ελληνικό λαό στα πρόθυρα της παράνοιας και με τους “φύλακες να έχουν γνώση” αλλά μέχρι εκεί και από την άλλη πλευρά συμπαγής κοινή γνώμη με πανίσχυρα εδραιωμένη κυβέρνηση και οικονομία που καμία σχέση δεν έχει με αυτή της δικής μας χώρας. Ε, λοιπόν, με όλα αυτά ως δεδομένα εσείς τι λέτε να συμβεί; (και πάλι!)
Α, συγνώμη, ξέχασα: θα έρθει ο Αλέξης και θα αλλάξει όλη την Ευρώπη. Τώρα ησύχασα, πάω για ύπνο. Θα δω την συνέχεια στο Μέγκα.
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
