Επειδή σε αντίθεση με κάποιους άλλους δεν θεωρώ πως είμαι απόλυτος μονάρχης – θεός και κατέχω κάποια απόλυτη αλήθεια αλλά ούτε και επιθυμώ να συζητώ τα παντελώς αστεία και ανυπόστατα επιχειρήματα ορισμένων, θέτω στην κριτική σας σκέψη το παρακάτω συλλογιστικό και αφήνω τον καθένα να βγάλει τα συμπεράσματά του.
Σενάριο Α
Μπαίνουν 50 άτομα στο Δημαρχείο Κομοτηνής για να το καταλάβουν με την βία, ο νόμιμος διαχειριστής του (βλ. δήμαρχος) πράττει τα απολύτως αυτονόητα και νόμιμα και εφόσον τους δέχεται όμορφα και δημοκρατικά για να συζητήσουν τους καλεί μετά να ξεχάσουν τα σχέδια για κατάληψη και να αποχωρήσουν. Εκείνοι πουλάνε τσαμπουκά και με την βία καταλαμβάνουν το κτίριο και δημιουργούν πρόβλημα στην πόλη και στους δημότες. Ο δήμαρχος καλεί την Αστυνομία να πράξει να νόμιμα και η Αστυνομία από την πλευρά της συνδιαλέγεται με τους πολίτες – καταληψίες. Εφόσον οι δεύτεροι επιδείξουν αντικοινωνική και παράνομη συμπεριφορά, προχωρά στην σύλληψή τους και αποδίδει το Δημαρχείο στους υπαλλήλους και στους πολίτες.
Συμπέρασμα: “Εγινε επίθεση στο Δημαρχείο από παράνομους καταληψίες και η Αστυνομία με προτροπή του δημάρχου επέβαλε την τάξη.”
Σενάριο Β
Εμφανίζονται 50 άτομα και με την δικαιολογία πως στηρίζουν τον Α, πιστεύουν στον Β και αγαπάνε τον Γ δηλώνουν πως θα κάνουν παράνομη κατάληψη του Δημαρχείου Κομοτηνής για να έχει καλύτερο αποτέλεσμα ο πολιτικός τους αγώνας. Ο δήμαρχος που είναι πολιτικά “συγγενής” των φερέλπιδων καταληψιών το καλοσκέφτεται και αποφασίζει να μην αντιδράσει για να μη δώσει “κακή εικόνα” σε κάποιους πολίτες και πολιτικούς που θεωρούν πως τέτοιες παρανομίες και αντικοινωνικές συμπεριφορές είναι “της μόδας” και αποφέρουν ψήφους. Ετσι αφήνει την κατάληψη να συμβεί. Οι καταληψίες παίρνουν το μήνυμα πως “μάγκες βολευτήκαμε, καλέστε άλλους 200 να κατασκηνώσουμε” και η κατάληψη από 2 ημέρες κρατάει 10 με προοπτική να βγάλουν εκεί όλο τον χειμώνα. Οταν ο δήμαρχος δει πως οι 20χρονοι καταληψίες τον έπιασαν κορόιδο και δεν είχαν καμία διάθεση να κάνουν διάλογο μαζί του παρά μόνο να τον εκμεταλλευτούν (και το κατάφεραν μια χαρά) το παίζει ήρωας αναπαράγοντας το γνωστό και επαναλαμβανόμενο παραμύθι πως “δεν κάλεσε την αστυνομία για να μην υπάρξουν θύματα” ώστε να πάρει και τα εύσημα από τους “κοινωνικά ευαίσθητους”. Οταν δει πως και αυτό το παραμύθι δεν πιάνει και με τους 20χρονους που έχουν καταλάβει με την δική του ανοχή το κτίριο να τον φτύνουν πλέον κατάμουτρα, καλεί την Αστυνομία να τους βγάλει έξω. Εκείνοι αντιστέκονται και ανεξέλεγκτοι όπως βρίσκονται μέσα στους χώρους και στα γραφεία του Δημαρχείου προκαλούν τεράστιες ζημιές στο κτίριο, στους υπολογιστές, στο αρχείο εγγράφων και σε κάθε άλλη υποδομή, κάποιοι τραυματίζονται, ενώ τα ΜΜΕ καλύπτουν το γεγονός της βίαιας καταστολής αυτής της κατάληψης.
Συμπέρασμα: “Ο Πετρίδης για χάρη των ακροδεξιών Κομοτηναίων τσάκισε στο ξύλο απλά 20χρονα παιδιά που απλά συμπαραστεκόταν στον Νίκο Ρωμανό.”
Καθήκον ενός δημοσίου παράγοντα και κάθε ανθρώπου ο οποίος κατέχει εξουσία, όπως ο δήμαρχος Κομοτηνής Γιώργος Πετρίδης, είναι να ζυγίζει τα γεγονότα και τα δεδομένα και να “προβλέπει” πράγματα και καταστάσεις, επιλέγοντας κάθε φορά την καλύτερη λύση σε κάθε πρόβλημα. Αν λοιπόν ο πρώτος πολίτης της Κομοτηνής είναι τόσο άστοχος στις ενέργειές του ή έχει χάσει εντελώς την ψυχραιμία του και οι εξελίξεις τον προσπερνούν ή απλά είναι αφελής και πέφτει θύμα 20χρονων φοιτητών που μάλλον κατέχουν την πολιτική περισσότερο από τον ίδιο, τότε Κομοτηναίοι μου, νομίζω πως έχουμε μεγάλο πρόβλημα.
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
