Βύρων Πολύδωρας: Η θέληση για ζωή του έθνους

13 Νοεμβρίου, 2014 | by rodopinews

ΑΡΘΡΑ & ΑΠΟΨΕΙΣ

Το 1938 η Ελλάς (με κυβερνήτη που είχε αναδειχθεί πρωθυπουργός στις 13/4/1936 με ψήφους 241 επί 261 βουλευτών και στη συνέχεια δικτάτωρ, 4/8/1936, τον Ιωάννη Μεταξά) εκήρυξε στάση πληρωμών έναντι ειδικών τοκογλυφικών δανείων. Συγκεκριμένα, προσέφυγε στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο των Βρυξελλών με το επιχείρημα της αντικειμενικής αδυναμίας πληρωμής (ενός δανείου από τη Βελγική Κυβέρνηση) χωρίς να ετίθετο σε κίνδυνο η ζωή-επιβίωση του λαού και η δομική οντότητα του κράτους. Και εκέρδισε τη δίκη.

Οι δανειστές, και τότε εκδικητικοί και άπληστοι και πάντοτε άπονοι και ανάλγητοι, θύμωσαν (χρειάστηκαν ποσότητες ξυδιού για να ξεθυμώσουν) και επέβαλαν εμπάργκο αγαθών. Διεφαίνετο ότι στο εμπάργκο θα περιελαμβάνοντο και αγαθά πρώτης ανάγκης, όπως π.χ. σίτος. Τότε ο Μεταξάς ζήτησε από τον λαό δια της προπαγάνδας του, και όχι θορυβωδώς, να φυτέψουν οι Έλληνες παντού, όπου ωφέλιμο έδαφος, σιτάρι, λούπινα, φακές, καλαμπόκι, πατάτες και κρεμμύδια. Και οι Έλληνες φύτευαν ακόμη και στις γλάστρες (πολλές αυτοσχέδιες από ημιγκαζοτενεκέδες) σιτάρι και πατάτες. Και ήσαν υπερήφανοι για την παιχνιδίστικη παραγωγή τους. Ήθελαν να ζήσουν. Και επιβίωσαν. Και έσωσαν, στην κατοχή που ακολούθησε και τους Αθηναίους, όσους κατέφυγαν στα χωριά τους.

Σήμερα; Σήμερα οι κυβερνώντες – όχι δικτάτορες φυσικά – γονατίζουν μπροστά στους εκβιαστές κατά ιστορική διαγωγή και κατ’επάγγελμα δανειστές και εταίρους (ούτε φίλοι-εταίροι είναι, ούτε συνεταίροι) δυνάστες μας και σπεύδουν να τους ικανοποιήσουν τις παράνομες και ανήθικες και απάνθρωπες απαιτήσεις τους. Και ταυτόχρονα να στραγγαλίζουν τον λαό. Του επιβάλλουν «να κάνει τα μαθήματά» του, κατά την «φλωρίστικη» έκφραση της κομσομόλας κυρίας. Και τον κοροϊδεύουν και από πάνω. Αντί να φωνάζουν και να βγάζουν ουρανομήκεις οιμωγές οι κυβερνώντες ότι ένας λαός πεθαίνει και αντί να τους εγκαλούν (τους «εταίρους») ότι είναι υπαίτιοι μιας ανθρωπιστικής κρίσης που γίνεται σε βάρος ενός λαού για χρέος (αποπλανητικό, άδικο, ειδεχθές, απεχθές και επονείδιστο) που πιεστικά του εδημιούργησαν για να πωλούν τα βιομηχανικά τους προϊόντα και τα «μιζαρισμένα» οπλικά τους – αυτή είναι η μόνη αλήθεια, που κανένας δεν έχει το δικαίωμα να αποσιωπά ή να συγκαλύπτει – γίνονται ακρίτως και μικροπολιτικά πλασιέδες του success story και των πλεονασμάτων και των δήθεν κοινωνικών μερισμάτων και … του κοινωνικού τουρισμού!

Αυτή είναι η διαφορά. Τότε, όταν υπήρχε θέληση για αλήθεια και ζωή, φύτευαν στάρι στις γλάστρες. Σήμερα, στα χρόνια του ψεύδους, της απάτης και της «συνεργασίας» των άρρωστων αρχομανών με τους «κατακτητές», πουλάνε ψευδαισθήσεις επί κυβερνητικώ ανταλλάγματι. Για να μείνουν γαντζωμένοι στην εξουσία. Μα είναι δυνατόν να είναι τόσο άσπλαχνοι, ανάλγητοι, άρρωστοι, επί τέλους;

http://dotnews.gr/cnt.asp?ctg=2&rid=316