Δεν μας το επιτρέπει το παρελθόν σας. Το ανεξίτηλο και βαθύ αποτύπωμα της αρχομανίας σας. Νομίσαμε κάποιοι καλοπροαίρετα πως κάπως θα είχατε αλλάξει μυαλά. Θα είχατε μεταμεληθεί. Θα είχατε δει πως οι καιροί του οικονομικού πολέμου που μας κήρυξαν δεν είναι όπως του 1993 και δεν προσφέρονται για μωροφιλοδοξίες και power games. Θα είχατε νοιώσει την οσμή του θανάτου που πλανάται πάνω από τη χώρα. Θα είχατε ανατριχιάσει από τις μετρήσεις-πιστοποιήσεις της δυστυχίας, της οικονομικής, κοινωνικής και συναιρετικά της ανθρωπιστικής κρίσης. Τα 6,5 εκατομμύρια των νεοπτώχων Ελλήνων, το 1,5 εκατομμύριο των ανέργων, οι 7.000 αυτόχειρες, οι 200.000 νεομετανάστες, οι 500.000 εμποράκοι πνευματικά και ψυχικά νεκροί με λουκέτο στα μαγαζιά τους, όλος αυτός ο απολογισμός των θυμάτων και των απωλειών κάπως θα σας είχε επηρεάσει, ώστε να αλλάξετε πορεία και πολιτική. Εσείς όμως επιμένετε αμετανόητοι, ασυγκίνητοι, ανάλγητοι.
Δεν σας εμπιστευόμαστε γιατί με τους πρωτοφανείς φόρους που του βαράτε, που όμοιούς τους δεν γνώρισε ο Έλληνας ούτε με τον Τούρκο κατακτητή, τον γδέρνετε, τον υποδουλώνετε, τον στραγγαλίζετε. «Καταργείτε, λέτε, το χαράτσι της ΔΕΗ για τα ακίνητα, όταν το μονιμοποιείτε με το τέρας του ΕΝΦΙΑ, και χωρίς να ντρέπεσθε. Κάνοντας τους πολίτες και αυτούς και τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους ακτήμονες. Τον κάματε υποζύγιο που το μεταφέρετε όπως ο αρκουδιάρης την αρκούδα και τον επιδεικνύετε στους αφεντάδες της Ευρώπης και καμαρώνετε στην θηλυκή «Φύρερ» και στα άλλα μέλη του Διευθυντηρίου για τις ικανότητές σας ως… θηριοδαμαστών! Τις μέγγενες και τα πυρωμένα στεφάνια στο κρανίο και τα άλλα βασανιστήρια στα οποία τον υποβάλλετε τον δύσμοιρο λαό, τα βαφτίζετε αντοχές και θυσίες του τυραγνισμένου. Χωρίς να ντρέπεσθε!
Δεν σας εμπιστευόμαστε γιατί αφήνετε ανέγγιχτες τις λίστες του οργανωμένου οικονομικού εγκλήματος. (Λαγκάρντ, οφσόρ, ΜΚΟ, καταθέσεων στην Ελβετία, στο Λιχτενστάϊν, στα νησιά Τορτούγας και Μάγχης). Και εκείνων των τραπεζών που δάνειζαν εαυτούς και αλλήλους, τις οποίες καταγγέλλει ο αρμόδιος εισαγγελέας. Η δίωξη περιμένει τί; Και όλα τα κακουργήματα να μουχλιάζουν στο βαθύ πηγάδι της λήθης; Και η δικαιοσύνη να κινείται με ρυθμό χελώνας και με τα μάτια της ορθάνοιχτα προς τις παραβατικότητες των φτωχοδιαβόλων και των μικροοφειλετών του δημοσίου. Και όλα αυτά χωρίς να θίγουμε την αβελτηρία των εθνικών μας θεμάτων. Περίπου και η εξωτερική πολιτική να κινείται, υπάρχει και λειτουργεί χωρίς διπλωμάτες (παράδειγμα, η παραίτηση του πρεσβευτή μας στο Βερολίνο). Και η άμυνα στο έλεος της μεγαθυμίας της Τουρκίας που δεν εγκαταλείπει το δόγμα της υπομονής, του «γιαβάς-γιαβάς», που σκάει τον προκαλούμενο (Ελλάδα). Αρκεί να σημειώσουμε την δυσανάγνωστη στάση της εξωτερικής πολιτικής μας στο Κυπριακό (τελευταία η Τουρκία χαράσσει ΑΟΖ στη θάλασσα της Κύπρου), στο Σκοπιανό, στο Θρακικό ή να πάμε παραπέρα στην Ουκρανία με την πειθήνια Ελλάδα να εξυπηρετεί ποιους αφεντάδες μεροληπτούσα για τους νεοναζί του Κιέβου και να στρέφεται εναντίον των συμφερόντων της στην περιοχή (που δεν είναι μακρυά) και στις σχέσεις της με την Ρωσία. Γι’αυτά όλα (τα λίγα και ενδεικτικά) πρέπει να είμαστε ή ηλίθιοι ή προδότες για να σας εμπιστευθούμε, κύριοι της συγκυβέρνησης!
Βύρων Πολύδωρας