Η 23η Αυγούστου, εχει καθιερωθεί ως ημέρα μνήμης των θυμάτων του Ναζισμου και του Σταλινισμού, στην Ευρώπη. Η αποκαλούμενη “Black Ribbon Day“, καθιερώθηκε με ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και εχει υιοθετηθεί και απο χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η επιλογή της ημερομηνίας, δεν είναι τυχαία. Στις 23 Αυγούστου του 1939, υπογράφηκε στην Μόσχα η συμφωνία Ribbentrop – Molotov. Αυτοί ήταν οι υπουργοί εξωτερικών του ναζιστικού και του σταλινικού καθεστώτος αντίστοιχα. Η συμφωνία των ναζί με τους κομμουνιστές του Ιωσηφ Στάλιν, δεν ήταν απλά ένα σύμφωνο φιλίας και μη-επίθεσης. Με την συμφωνία αυτή, οι Χιτλερ και Στάλιν έδωσαν το ελεύθερο ο ένας στον άλλον να εισβάλλουν και να κατακτήσουν τα κράτη που βρισκόντουσαν μεταξύ των δυο χωρών τους.
Στην πολιτική βέβαια, οι διαβεβαιώσεις μένουν πολλές φορές στα χαρτιά. Ο Ρωσικός λαός, αναγκάστηκε τελικά να πληρώσει και αυτός βαρύ φόρο αίματος μετά την επίθεση του Ραϊχ, λίγα χρόνια μετά την συμφωνία μη – επίθεσης. Παρ’ολα αυτα, η ιστορία δεν διαγράφεται: ναζί και κομμουνιστές έδωσαν τα χέρια και μοίρασαν όπως βόλευε τους λαούς της περιοχής τους. Αυτα, για την υιοθέτηση της ημερομηνίας.
Το σημαντικό όμως, είναι, να θυμόμαστε.
• Να θυμόμαστε πως και με ποιους τρόπους, έφτασαν να κυριαρχήσουν οι αυταρχισμοί και οι ολοκληρωτισμοι που οδήγησαν σε φούρνους ..γκουλαγκ ..στρατόπεδα συγκέντρωσης ..και τείχη-φυλακές.
• Να θυμομαστε, πως οι ολοκληρωτισμοι άφησαν πίσω τους στάχτες ..χώρες διαιρεμένες και διχασμένες ..λαούς κατεστραμμένους.
• Να θυμομαστε πως οι εκ των άνωθεν υποσχόμενοι “παραδεισοι”, οδήγησαν σε αληθινή κόλαση: σε εκατόμβες νεκρών, σε πολλα εκατομμύρια θυματα, σε βασανισμένους και κυνηγημένους ανθρώπους, σε στοχοποιηση και καταστροφή ολόκληρων κοινωνικών τάξεων,
αφανισμό ολόκληρων φυλών, εξοντωση καθε είδους μειονοτήτων. Ανελέητο κυνηγητό και “εξαφάνιση” όσων διαφωνούσαν ή ασκούσαν ακομη και την πιο ήπια κριτική στο ναζιστικο ή το σταλινικό καθεστώς.
Αλλα να θυμομαστε επίσης οτι:
• οι αυταρχισμού και οι ολοκληρωτισμοι του ναζισμου και του κομμουνισμού, εχθρευονταν το άτομο, την ατομική πρωτοβουλία.
• μισούσαν και κυνήγησαν με παθος την επιχειρηματικότητα.
• αντικατέστησαν τον ελεύθερο ανθρώπο απο “μαζανθρωπους”, εξυμνωντας τις -αποστερημενες απο καθε δημιουργικότητα- συλλογικότητες, και πάνω απ’ ολα: αποθέωναν το κράτος. Ας το γράψω ξανά: αποθέωσαν και οι δυο την ισχύ του μεγάλου κρατους. Του κρατους που “στην καλύτερη εκδοχή του είναι ένα αναγκαίο κακό. Στη χειρότερη, ειναι απλα δυσβάσταχτο..”
Οι ηττημένοι της ιστορίας να μας θυμίσουν ξανά σε αυτούς τους περίεργους καιρούς, πως:
• οι λαοί που παραδίδονται στον εύκολο και (καταστροφικά) ευχάριστο λόγο του λαϊκισμού, που παρασύρονται από κραυγές μίσους για “εχθρούς της κοινωνίας” για “προδότες του έθνους και του λαού”, για “ανωτερότητα του αίματος και της φυλής”, παραδίδονται και παρασύρονται στον ίδιο τον όλεθρο τους.
• οι λαοί που πείθονται να ανταλλάξουν την ελευθερία για λίγη περισσότερη “ασφάλεια” ή λίγη περισσότερη “ισότητα”, θα χάσουν τελικά κάθε ελευθερία, δίχως ποτέ να νοιώσουν ασφαλείς και έχοντας κερδίσει μόνο μια ισότητα: την ισότητα στον τρόμο, στην φτώχεια και στην καταστροφή.
Η 23η Αυγούστου, είναι ημέρα μνήμης των εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμου και του κομμουνισμού. Των δυο ολοκληρωτισμων που σκόρπισαν αίμα και τρόμο, μα που τελικά κατέρρευσαν με πάταγο. Και αυτό, θέλω να κρατήσω: την ήττα και την αποτυχία τους. Ας είναι αυτό, το θετικό μήνυμα: ότι ο άνθρωπος μπορεί να γίνεται εύπιστος ή και αφελής, μα τελικά είναι και έτοιμος να υπερασπιστεί την ελευθερία του με την ίδια τη ζωή του. Γιατί η ζωή του, δεν έχει αξία δίχως ελευθερία!
Ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε για μα είναι “ασφαλής”. Πολλά από όσα άλλαξαν τον κόσμο και τον έκαναν καλύτερο -ίσως όλα- ξεκίνησαν από ελεύθερους ανθρώπους που ρίσκαραν, σε περιοχές έξω από την “ζώνη ασφαλείας” τους. Ο άνθρωπος δεν γεννήθηκε, για να πεθάνει σε έναν ομοιόμορφο εξισωτισμό. Ο εξισωτισμός, αφαιρεί την δίψα και το δικαίωμα για διάκριση και αναγνώριση. Αφαιρεί όλα εκείνα που αποτελούν τις προϋποθέσεις για να προσπαθήσει κανείς περισσότερο, και τις αιτίες που μας πηγαίνουν μπροστά. Ο εξισωτισμος, δεν είναι δικαιοσύνη. Είναι φασισμός.
Η φυσική κατάσταση του ανθρώπου, είναι η ελευθερία! Ετσι γεννιέται: ελεύθερος. Ετσι θέλει να ζει, και έτσι να πεθαίνει. Κάθε παρέκκλιση από την ελευθεριά δεν είναι αποδεκτή, και κάθε παραίτηση δεν είναι – δεν μπορεί να είναι- ανθρώπινη. Είτε αυτή γίνεται στο όνομα του “λαού”, είτε της “κοινωνίας”, είτε του “έθνους και της φυλής”, είτε στο όνομα ενός κάποιου – οποιουδήποτε- “θεού”.
Σήμερα λοιπόν -ναι- είναι ημέρα μνήμης. Αλλά και ημέρα αισιοδοξίας. Γιατί ακόμα και οι πιο ισχυροί, οι πιο έντεχνα φτιαγμένοι και οι πιο αβυσσαλέοι ολοκληρωτισμοι, δεν αντέχουν τελικά. Καταρρέουν! Αυτό το απαλό και αναζωογονητικο αεράκι της ελευθερίας ζυγίζει όσο ολόκληρη η ίδια η ιστορία της ανθρωπότητας.
Σπύρος Χατήρας
Μέλος της Σ.Ε. της Φιλελεύθερης Συμμαχίας
https://www.facebook.com/greekliberals
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
