Μπορεί ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς να συγκάλεσε πριν λίγες ημέρες ευρεία σύσκεψη για την βιομηχανική πολιτική, μπορεί ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δημήτρης Δασκαλόπουλος να ζητά “βιομηχανική επανεκίνηση” στην χώρα, κάποιοι κρατικοί παράγοντες όμως φαίνεται πως δεν ενδιαφέρονται ή δεν μπορούν να καταλάβουν την σημασία όλων αυτών των μηνυμάτων για την στήριξη της ελληνικής παραγωγής και την διάσωση της Οικονομίας. Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς την πλήρη απραξία τους σε επισημάνσεις που τους έγιναν από τον Σύνδεσμο Μεταλλευτικών Επιχειρήσεων και το Παρατηρητήριο του ΣΕΒ σχετικά με προβλήματα για τα οποία, όπως οι ίδιοι οι επενδυτές αναφέρουν “δεν απαιτούνται σύνθετες ενέργειες για την επίλυσή τους” και για τις οποίες δεν εκδηλώθηκε, όπως αναφέρουν, κανένα μέχρι σήμερα ενδιαφέρον υλοποίησης!
Τι ακριβώς όμως ζητούν οι εκπρόσωποι του ΣΜΕ και του ΣΕΒ από την κυβέρνηση μίας χώρας σε οικονομική ύφεση; Μεταξύ άλλων:
Επίσης μεταξύ των προβλημάτων των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον κλάδο επισημαίνονται τα παρακάτω:
Ολα τα παραπάνω, όπως παρουσιάζονται από τις ίδιες τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της εξόρυξης, με μία πρώτη ματιά μόνο “τυχαία γεγονότα” δεν μπορεί να είναι και μόνο στην “γραφειοκρατία” δεν οφείλονται. Στην Ελλάδα της κρίσης και της ανεργίας οι επιχειρήσεις που τολμούν και επενδύουν θα έπρεπε να είναι το ζητούμενο. Οταν μάλιστα αυτές όχι μόνο δεν εκμεταλλεύονται την γενικότερη εικόνα διάλυσης της χώρας αλλά τηρούν κατά γράμμα όλες τις εγχώριες και ευρωπαϊκές νομοθεσίες.
Η αδιαφορία και ο εμπαιγμός τέτοιων εταιρειών και επενδύσεων και το μπλοκάρισμά τους στα γρανάζια της παραπολιτικής και των συμφερόντων, με πρόσχημα την γραφειοκρατία, ισοδυναμεί με έγκλημα εναντίον των πολιτών και της οικονομίας της χώρας. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν τα πλέον αρμόδια πρόσωπα, όπως και ο ίδιος ο πρωθυπουργός που έχει την ευθύνη της πορείας της Ελλάδας για τα επόμενα χρόνια στα χέρια του, έχουν δηλώσει ξεκάθαρα την βούλησή τους για πάταξη της σκανδαλώδους γραφειοκρατίας και διευκόλυνση των επενδυτών που θέλουν να δραστηριοποιηθούν στην χώρα μας.
Αν κάπου μεταξύ υπουργείων και υπηρεσιών η γραμμή επικοινωνίας κόβεται αυτό είναι ένα επίσης σοβαρό ζήτημα που κάποιους πρέπει να απασχολήσει. Διότι όσο σοβαρό είναι να παίρνονται αποφάσεις για την βελτίωση της ζωής των πολιτών, άλλο τόσο σοβαρό είναι αυτές οι αποφάσεις να υλοποιούνται και όχι να παραμένουν ξεχασμένες για μήνες και χρόνια σε συρτάρια με πρόσχημα το “φόρτο εργασίας” ή την αόριστη και απρόσωπη “γραφειοκρατία”. Διότι έτσι δεν βλάπτεται μόνο η εικόνα της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού αλλά πέρα από την εθνική οικονομία και το ίδιο το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών ενώ παρεμποδίζεται και σαμποτάρεται κάθε σκέψη τρίτων για επενδύσεις στην χώρα μας.
Τι λέτε λοιπόν κύριοι αρμόδιοι; Θα αποφασίσουμε κάποια στιγμή να ψηφίσουμε νόμους που να αναφέρουν πως …πρέπει να εφαρμόζονται οι νόμοι;
Σωτήρης Μπουζάρας