Ανθρωποφαγία. Στέκομαι εδώ εμπρός σας και σας δηλώνω ξεκάθαρα, ότι η ελληνική κοινωνία πάσχει από βαθιά ασθένεια ανθρωποφαγίας.
Εμείς, οι λίγοι, οι εκλεκτοί έναντι των άλλων λαών του κόσμου, πάσχουμε βαθιά, νοσήσαμε ασθένεια αγιάτρευτη.
Φτάσαμε σε σημείο να ξεχάσουμε τι σημαίνει κοινωνική συνείδηση και ανθρωπιά, το περί δικαίου αίσθημα μας ικανοποιείται και εξαϋλώνεται σε ένα τηλε-παράθυρο, μια είδηση, ένα δημοσίευμα, μια ανικανοποίητη ανάγκη να ψοφήσει του διπλανού η κατσίκα.
Υπάρχουν δυνάμεις που αυτή τη χώρα την αντιμάχονται. Που επιθυμούν τη διάλυση της. Οι σκοτεινές συνωμοσίες αυτή τη φορά δεν είναι τόσο σκοτεινές, αλλά φανερές και ολόφωτες κι είμαστε όλοι εμείς και η μιζέρια μας.
Είναι ο θυμός. Η κακία και η μιζέρια που έχει κατασπαράξει αυτή τη χώρα. Γεγονός που δεν επιλύεται με κανένα τρόπο, με τόση κακοπιστία που μας έχει κατακλείσει.
Η Σουηδία κλείνει φυλακές αφού δεν έχει ποιον να φυλακίσει, ενώ επενδύει σε προγράμματα επανένταξης των παραβατών, ώστε να τους ενσωματώσει και να τους συνετίσει. Το κόστος της απομόνωσης είναι μεγαλύτερο από το κόστος της ανθρωπιάς και της κοινής λογικής.
Η Δανία, αφήνει εταιρείες να δημιουργούν τα νέα σχολεία. Σχετικό παράδειγμα η εταιρεία Vitra, σχολεία τα οποία αν και πλήρως ιδιωτικά, ντρέπεσαι να μπεις και να πατήσεις.
Αλήθεια, πόσο κοστίζει ένας άνθρωπος; Για μένα το κόστος αυτό είναι ανεκτίμητο και αδιαπραγμάτευτο. Για μένα οι άγγελοι της συμφοράς που κηρύττουν την καταστροφή, πρέπει να απομονωθούν και να διαπομπευθούν.
Η Ελλάδα, χρειάζεται μια νέα Επανάσταση, μια Αναγέννηση, η οποία θα βασίζεται στην ατομική συνείδηση του καθενός, ότι δεν θα μας επιλύσει κανείς τρίτος τα προβλήματα μας, ούτε αυτά θα διαλυθούν ως ένα νέφος ψεκασμού από μόνα τους στον αέρα.
Μας αρέσει, δεν μας αρέσει, η απάντηση είναι εκεί. Στην αίσθηση του ενεργού πολίτη και της ανθρώπινης ιδιότητας που χάσαμε όλοι ανεξαιρέτως.
Κι αν δεν σας εκφράζει η απάντηση αυτή, αν θεωρείτε ότι εσάς δεν σας αφορά αυτό, θυμηθείτε τις μουτζες που ρίχνουμε ο ένας στον άλλο στο δρόμο.
Τη διχόνοια που έχει κατακλύσει την κοινωνία μας, αναλόγως χρωμάτων, κομμάτων, συμφερόντων. Τη δίνη στην οποία έχουμε μπει όλοι, προσπαθώντας να βρούμε τους φταίχτες, ενώ δεν μας ενδιαφέρει πως θα έρθει η επόμενη ημέρα.
Κάποτε, ένας Κωνσταντίνος Καραμανλής νομιμοποίησε το ΚΚΕ για να λήξει μια ένοπλη διαμάχη ειρηνικά.
Σήμερα, πρέπει να νομιμοποιήσουμε όλοι μας την κοινή λογική και την ανθρωπιά μας, για να λήξει η κατάρα που κατατρώει αυτή τη χώρα, ώστε να αφήσουμε μια ευκαιρία στην νέα γενιά αυτού του τόπου μια ευκαιρία να αντιστρέψουν τη λάθος μας πορεία.
Σκεφθείτε το.. η επιλογή ανήκει στον κάθε ένα ατομικά και σε όλους μαζί συνολικά. Και ναι.. αυτό είναι ένα άρθρο αφιερωμένο στην επέτειο του Πολυτεχνείου και σε κάθε επέτειο που υπάρχει εκεί για να μας θυμίζει ότι όλοι μαζί ή θα πέσουμε ή θα ανασηκωθούμε.
Υψηλάντης Τζούρος
Σύμβουλος Επιχειρήσεων