Μετά το σημείωμα για τα έργα είναι καιρός να ασχοληθώ με ένα τελείως περιθωριακό ζήτημα που με απασχολεί όμως εδώ και αρκετό καιρό. Πίσω από τη συζήτηση που γίνεται συνήθως για το κόστος ενός έργου, τη χρησιμότητα που έχει και τους πόρους που απαιτούνται, διακινείται ένας υπαινιγμός που δεν γίνεται να τον δεχθώ και χρειάζεται απάντηση. “Μπορεί να καυχιέσαι, δήμαρχε”, μου λένε κάποιοι, “για τα έργα που πέτυχες να ενταχθούν στο ΕΣΠΑ αλλά κι αυτό δεν το έκανες με το αζημίωτο. Θα πάρεις το ποσοστό σου”.
Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, υπάρχει ακόμη κόσμος που πιστεύει πως ο δήμαρχος πληρώνεται με ποσοστό επί των έργων ή επί του προϋπολογισμού ή επί του τεχνικού προγράμματος ή, τέλος πάντων, επί οποιουδήποτε ποσού βολεύει στον καθένα. Επειδή λοιπόν στο δημόσιο βίο τίποτε δεν είναι αυτονόητο, οφείλω να ξεκαθαρίσω πως ανέκαθεν η μοναδική αμοιβή του δημάρχου ήταν η “πάγια αποζημίωση”. Ένα μηνιάτικο δηλαδή, που ο καθένας μπορεί να σχολιάσει πως είναι μικρό ή μεγάλο (πχ του δημάρχου Καβάλας είναι σήμερα 1.900€ καθαρά, επί 12 μήνες) αλλά πάντως καμιά σχέση δεν έχει με το πράγματι υπέρογκο ποσό που θα προέκυπτε από τον υπολογισμό με βάση οποιοδήποτε ποσοστό.
Και επειδή στην πολιτική όταν αναφέρεσαι στα αυτονόητα πρέπει να φτάνεις τη συζήτηση μέχρι τα ακραία της όρια, ξέρω πως κάποιοι κακοπροαίρετοι μπορεί να ψιθυρίσουν πονηρά “δήμαρχε, μη κάνεις το κορόιδο, όταν μιλάμε για ποσοστά εννοούμε τα λαδώματα και όχι τις νόμιμες αμοιβές”. Επ’ αυτού δεν μπορώ να πω τίποτε απολύτως ούτε να διαψεύσω. Γιατί θεωρώ πως η τιμιότητα είτε στον ιδιωτικό είτε στο δημόσιο βίο δεν διαφημίζεται. Και ότι όποιος καυχησιολογεί για την προσωπική του τιμιότητα θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με μεγάλη επιφυλακτικότητα.
(Από το Facebook)
https://www.facebook.com/kostis.simitsis
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
