Οταν παλαιότερα έγραφα πως οι δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να είναι “μόνιμοι” μόνο για 2 έτη και την θέση τους μετά να παίρνει κάθε Ελληνας πολίτης (ώστε να μοιράζονται δικαιότερα και ο πλούτος και η ανεργία) το εννούσα. Και ας ακούγεται ως ανέκδοτο…
Πρωί σε κάποια κεντρική λεωφόρο της Κομοτηνής. Οι κινούμενοι στο ένα ρεύμα οδηγοί αντιλαμβάνονται πως το 4κίνητο τζιποειδές της Δημοτικής Αστυνομίας κινείται “περίεργα”. Στην πραγματικότητα ο δημοτικός αστυνομικος – οδηγός του, κρατούσε απόσταση πάνω από ένα μέτρο από την δεξιά πλευρά και με τρόπο προκλητικό περνούσε “ξυστά” από τα αυτοκίνητα του αντίθετου ρεύματος. Με μία προσεκτικότερη ματιά από όσους βρισκόταν πεζοί στην δεξιά πλευρά του οχήματος δόθηκε αμέσως η απάντηση γι αυτή την συμπεριφορά. Ο επίσης δημοτικός αστυνομικός – συνοδηγός, είχε το χέρι απ΄έξω τεντωμένο κρατώντας το τσιγάρο του! Και δεν είναι μόνο αυτό αφού το ίδιο συνέβη και όταν το όχημα επέστρεφε, κάνοντας την διαδρομή από το αντίθετο αυτή τη φορά ρεύμα κυκλοφοριας. Ανευθυνότητα; Ξερεισποιοσειμεγωρισμός; Ατζαμήδες; Κανεις δεν ξέρει…
Αλλο πρωί σε κάποια γειτονιά της πόλης. Ο ταχυδρόμος των ΕΛ.ΤΑ. χτυπά το κουδούνι ώστε να δώσει σε δικαιούχο το προνιακό του επίδομα. Ανοίγει την πόρτα συγγενικό πρόσωπο, ο ταχυδρόμος δίνει τα χρήματα τυλιγμένα στην απόδειξη και φεύγει αμέσως. Ούτε υπογραφές, ούτε κάτι άλλο. Ανοίγοντας την απόδειξη για να μετρήσει τα χρήματα ο παραλήπτης διαπιστώνει πως ο ταχυδρόμος είχε αυτοβούλως αφαιρέσει το “χαρτζιλίκι” του, το οποίο φάνηκε ότι αναλογούσε σε ένα μικρό χαρτονόμισμα! Κόβουν αναγκαστική ταρίφα οι ταχυδρόμοι; Ακόμη και σε προνιακά επιδόματα ηλικιωμένων; Και πόσους ακόμη μισθούς βγάζουν οι ταχυδρόμοι που μοιράζουν χρήματα, όταν από τον κάθε ένα κρατούν χωρίς ντροπή ακόμη και τέτοια ποσά; Μήπως τελικά ο μισθός των ΕΛ.ΤΑ. είναι το πραγματικό χαρτζιλίκι;
Αυτά και πολλά ακόμη καταγγέλονται σχεδόν καθημερινά στο RodopiNews.gr ως περιστατικά “καθημερινής τρέλας”. Είναι όμως στην ουσία περιστατικά καθημερινής ανοησίας και κακής συμπεριφοράς. Καταστάσεις τις οποίες και εμείς εκτρέφουμε με την ανοχή μας σε τέτοιου είδους άτομα που ενώ έχουν στρογγυλοκάτσει σε δημόσιες θέσεις και ζούνε μια χαρά με το δημόσιο (δικό μας) χρήμα, όχι μόνο δεν είναι ευχαριστημένα που σε καιρό κρίσης έχουν μία σίγουρη δουλειά αλλά συνεχίζουν να συμπεριφέρονται όπως και πριν.
Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε πει πως πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον ένας εργαζόμενος σε κάθε σπίτι. Προσωπικά πιστεύω πως πρέπει να υπάρχει τουλάχιστον ένας άνεργος επίσης. Κι αυτό όχι για κάποιον λόγο “τιμωρίας” αλλά πολύ απλά για να μοιράζεται ορθολογικά το όποιο δημόσιο χρήμα σε όλους οσους θα ήθελαν να εργαστούν και όχι να συναντάμε οικογένειες που δεν εργάζεται κανείς για χρόνια και επιβιώνουν από δουλειές του ποδαριού και οικογένειες που εργάζονται όλοι στο Δημόσιο και μάλιστα εκτός από τα νόμιμα χρήματα του μισθού τους λαμβάνουν και άλλα, τα λεγόμενα τυχερά αλλά και μαύρα. Δεν είναι δυνατόν κάποιοι (βιολογικά ανώτεροι;) πολίτες να υφίστανται κάποιες προκλητικά θετικές διακρίσεις εις βάρος όλων των άλλων που μάλλον δεν είχαν μέσα τους το dna της κομματίλας και του τυχοδιωκτισμού ώστε με κάποιον γνωστό σε όλους μας τρόπο να “κατακτήσουν” το έπαθλο της άνετης και ξεκούραστης διαβίωσης τη στιγμή που η κοινωνία καταρρέει από τις ανισότητες και τις αδικίες.
Στα πλαίσια του δυνατού, για συγκεκριμένους τομείς και θέσεις του Δημοσίου που δεν απαιτούν κάποια ιδιαίτερη γνώση και προσαρμογή (δηλαδή για τις περισσότερες θέσεις σήμερα…) θα πρέπει να αναθεωρηθεί η οποιαδήποτε κακώς εννοούμενη και εφαρμοζόμενη μονιμότητα του εργαζομένου και να παραμείνει μόνο η μονιμότητα της θέσης. Η οποία στο εξής δεν θα πρέπει να αποτελεί “προίκα” κάποιου προνομιούχου καθεστωτικού εις βάρος των υπολοίπων (όπως στο Ανατολικό Μπλοκ του κρατισμού, του κομματισμού και της διαφθοράς – καταστάσεις δυστυχώς όχι άγνωστες και στην νεότερη Ελλάδα) αλλά κτήμα όλων των πολιτών. Και στην θέση αυτή εκ περιτροπής να εναλλάσσονται περισσότεροι του ενός πολίτες που έχουν ανάγκη από εργασία. Να γνωρίζουν όμως πως θα βρίσκονται εκεί μόνο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα και πως η ποιότητα των υπηρεσιών που θα προσφέρουν στους πολίτες θα προσμετράται ως μοριοδότηση για τυχόν επόμενες θέσεις τους.
Στην παρούσα φάση που περνά η χώρα μας αλλά και σε κάθε φάση προσωπικά πιστεύω πως αυτό είναι το πιο δίκαιο ώστε να σταματήσουν τα φαινόμενα κοινωνικής αδικίας και διακρίσεων των πολιτών σε δύο τάξεις: τους δημοσίως σιτιζόμενους και στους ιδιώτες. Κοινώς idiots που τόσες δεκαετίες διακυβέρνησης της χώρας από διεφθαρμένες κομματικές μαφίες δεν έχουν βάλει κι αυτοί το “δαχτυλο στο μέλι”. Η λέξη “μονιμότητα” είναι πολύ βαριά και άκρως αντιδημοκρατική αφού μόνο μοναρχία και θεόσταλτους προνομιούχους ηγέτες μπορεί να θυμίζει. Ακόμη όμως κι όταν εκ των πραγμάτων μία θέση εργασίας συνοδεύεται από “μονιμότητα”, αυτή η μονιμότητα δεν θα πρέπει να αναφέρεται σε κάποιο συγκεκριμένο άτομο που για κάποιον λόγο πρέπει να την κατέχει αλλά στις ποσοτικές και ποιοτικές προδιαγραφές της ίδιας της θέσης. Π.χ. υπάρχει μία μόνιμη θέση εργασίας εκεί που ο κάτοχός της θα πρέπει να εργάζεται με αυτο τον τρόπο, αυτή την ποιότητα και να παράγει αυτό το έργο. Ετσι, αυτομάτως τίθενται (ίσως και μόνοι τους) “εκτός” όσοι δεν πληρούν τους ορους ποιότητας παραγόμενου έργου, ποσότητας και καλής συμπεριφοράς, πράγμα που δυστυχώς σήμερα συμβαίνει σε μεγάλο μέρος των δημοσίων υπαλλήλων.
Εφόσον λοιπον είμαστε δημοκρατική κοινωνία (ή προσπαθούμε να γίνουμε) θα πρέπει οι κυβερνήσεις να ξεκινήσουν να αντιμετωπίζουν δημοκρατικά τους πολίτες και σε αυτό τον τομέα. Και όχι να τους διακρίνουν σε υπήκοους – μη προνομιούχους και σε συνδιοικούσα τάξη (πολλες φορές και αναγκαστικά) ώστε να νομοθετούν πάντα υπέρ των δεύτερων και κατά των πρώτων. Και εάν έχετε αμφιβολίες για όλα τα παραπάνω σκεφτείτε το μόνο απλό: στην Ελλάδα της κρίσης ενώ έχουν υπάρξει πάνω από 1.000.000 άνεργοι στον ιδιωτικό τομέα, δεν έχει υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ από τον δημόσιο τομέα. Δηλαδή καθόλα άξιοι και τίμοι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα εκδιώχθηκαν από τις εργασίες τους για να σιτίζονται με τα δικά τους χρήματα ακόμη και οι διεφθαρμένοι και απατεώνες που έτυχε (;) να είναι στον δημόσιο τομέα! Εάν αυτό ακούγεται “δημοκρατικό” εγώ είμαι ο Ομπάμα…
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
