Διαβάζω τις θέσεις της δημοτικής παράταξης “Σπάρτακος” και την απάντηση του δημάρχου Κομοτηνής Γιώργου Πετρίδη. (σύνδεσμοι παρακάτω) Ως ένας πολίτης αυτής της περιοχής σκέφτομαι πολλά όμως θα σταθώ επί του παρόντος σε ένα: στο αίτημα του “Σπάρτακου” για περισσότερη άμεση δημοκρατία μέσω τοπικών δημοψηφισμάτων.
Επί της αρχής κανείς πολίτης δεν θα ήταν αντίθετος σε περισσότερη και συμμετοχικότερη δημοκρατία στην Ελλάδα του σήμερα. Ομως απλά σκέφτομαι όχι τι επιδερμικά θέλουμε αλλά τι σε βάθος χρειαζόμαστε ως κοινωνία: ταμπέλες ή ουσία; Δημοκρατία ή αριστοκρατία; Και πριν με καταδικάσετε για τις “μη δημοκρατικές” μου απόψεις, διαβάστε και την συνέχεια των σκέψεών μου…
Είναι η Δημοκρατία, όπως κι αν την εννοεί ο καθένας το ιδανικό που θέλουμε ή μήπως η Αριστοκρατία; Οχι, δεν εννοώ την “αριστοκρατία” μίας κάποιας κλίκας που θα παριστάνει τους “άριστους”. Εννοώ κάτι άλλο: να είναι όλοι οι πολίτες άριστοι στα καθηκοντά τους ως μετέχοντες σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα. Μα όλοι. Και πως θα το καταφέρουν αυτό; Οταν πανάσχετοι και ανενημέρωτοι πάνε στα τυφλά και ψηφίζουν ότι τους κατέβει, όπως σε μεγάλο βαθμό συμβαίνει σήμερα, ή όταν παιδευτούν και ενημερωθούν πάνω στα θέματα της κοινωνίας και με συνείδηση και πλήρη γνώση και ευθύνη ψηφίσουν αυτό που ψηφίσουν;
Προσωπικά προτιμώ το δεύτερο. Και δεν θεωρώ πως Δημοκρατία είναι η γνώμη του κάθε άσχετου. Περισσότερο με “ασχετοκρατία” μου μοιάζει. Οπότε στην παρούσα φάση δεν θεωρώ προσωπικά ως πολίτης πως το οποιοδήποτε δημοψήφισμα ή ακόμη και οι εκλογές αντικατοπτρίζουν την αληθινή συνείδηση του συνόλου του λαού παρά μόνο κάποιες φευγαλέες σκέψεις και φοβίες. Αντί για δημοψηφίσματα λοιπόν που στην βάση είναι όπως είπα μία θετική πρόταση, προσωπικά θα προτιμούσα περισσότερες δομές δημοκρατίας. Ποιες ακριβώς;
Στήριξη σε ομάδες πολιτών, στήριξη σε ατομικές και συλλογικές πρωτοβουλίες, ομάδες σκέψης, ομάδες ενημέρωσης. Δημόσιες συζητήσεις και τοποθετήσεις, δυνατότητα επικοινωνίας των αρχότων με τη βάση της κοινωνίας, καθημερινή επαφή, λιγότερο βομβαρδισμό πληροφοριακής σαβούρας από τα ΜΜΕ και ενημέρωση, ενημέρωση, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ! Να μπορεί ο ΚΑΘΕ πολίτης να αναζητεί πηγές και πληροφορίες για ένα θέμα και να τις βρίσκει. Να του τις παρέχουν. Δωρεάν και ελεύθερη πληροφορία δηλαδή. Να έχει όλη την δυνατότητα να ψάξει από μόνος του κάτι χωρίς μεσάζοντες δημοσιογράφους, δημοτικούς συμβούλους, βουλευτές. Τότε, αφού ο κάθε πολίτης της χώρας θα φτάσει σε σημείο να έχει καλύψει όλες τις ανάγκες του για πληροφόρηση, θα μπορώ προσωπικά να δεχτώ το δημοψήφισμα ως λύση σε ένα θέμα.
Σήμερα όμως τι; Οταν αυτοί που αποφασίζουν για τις τύχες μας σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο δεν είναι ούτε καν οι ίδιοι ενημερωμένοι για τα θέματα που χειρίζονται (βλέπε αδιάβαστους βουλευτές αλλά και δημοτικούς συμβούλους) και όταν οι πολίτες είναι έρμαια των ορέξεων του κάθε “διαμορφωτή κοινής γνώμης” (καλοπληρωμένων ομιλούντων γραβατών με μισθωμένη γνώμη και άποψη για τα πάντα) ποια είναι η αξία που θα είχε ένα δημοψήφισμα; Στο να αποτυπώσει την πρόσκαιρη αγανάκτιση ή συμπάθεια των παραπληροφορημένων έως απληροφόρητων μαζών;
Το θέλω το δημοψήφισμα και συμφωνώ με την πρόταση του “Σπάρτακου”. Το θέλω όμως με σωστό τρόπο, ως εργαλείο διαμόρφωσης μίας καλύτερης κοινωνίας κι όχι ως μοχλό εκτόνωσης ταπεινών παθών και ενστίκτων “αγανακτισμένων” δίχως αύριο πολιτών που σε κάποιες περιπτώσεις η μόνη τους “πολιτική” σκέψη για έξοδο της χώρας από το διέξοδο είναι …κρεμάστρες στο Σύνταγμα! Από άναρθρες κραυγές ασχέτων καναπεδόβιων και φραπεδόβιων που ξαφνικά ανακάλυψαν πως είναι πολίτες με υποχρέωση σκέψης γεμίσαμε τα τελευταία χρόνια στα κανάλια, στο Facebook και δυστυχώς και στην Βουλή. Από παραγωγική σκέψη όμως δυστυχώς έχουμε λειψυδρία.
Πριν λοιπόν τη μάχη της άμεσης δημοκρατίας και των δημοψηφισμάτων ας δώσουμε την μάχη της ενεργοποίησης όλων ή όσων πολιτών ενδιαφέρονται, την μάχη της ενημέρωσης και της συνειδητοποίησης και τότε η κάθε φωνή, δημοψήφισμα ή ατομική έκφραση, θα έχει την δική της ξεχωριστή βαρύτητα. Σήμερα ακόμη και οι σημαντικότερες στιγμές για την Δημοκρατία μας όπως οι εκλογές πολλές φορές φέρνουν αποτελέσματα που δυστυχώς σε κάνουν είτε να γελάς, είτε να κλαις. Και αυτό δυστυχώς δεν είναι η καλύτερη Δημοκρατία που θα θέλαμε να έχουμε…
Τοποθετήσεις Σπάρτακου: http://rodopinews.gr/37689
Απάντηση δημάρχου Πετρίδη: http://rodopinews.gr/37682
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
