Μετά από 2 και βάλε χρόνια απουσίας από την επικαιρότητα, θεωρώ πως ο Κώστας Χαρδαβέλλας με την εκπομπή του Πύλες του Ανεξήγητου τελικά επιτελούσε κοινωνικό έργο! Χωρίς να θέλω να παρεξηγηθεί το σχόλιό μου, νομίζω πως επιτελούσε ανάλογο έργο με τις τσόντες και τα στριπτιζάδικα, όπου κάποιος ικανοποιεί κάποιες άμεσες ανάγκες …υπαρξιακών αναζητήσεων χωρίς να ξεφεύγει ή να προκαλεί κακό στο κοινωνικό σύνολο.
Κάθε Σάββατο βράδυ λοιπόν, ώστε να μπορούν να ξενυχτίσουν ακόμη κι όσοι την επομένη είχαν πρωινό ξύπνημα για την εκκλησία, ο κόσμος ταξίδευε στον μαγικό κόσμο της φαντασιοπληξίας και της παπαρολογίας σε ορισμένες περιπτώσεις ή στον κόσμο της αναζήτησης, για όποιον προτιμά αυτή την περιγραφή. Σήμερα, 2 χρόνια μετά η μόνη διέξοδος ορισμένων για φυγή από την πραγματικότητα είναι να τα σπάνε στο Σύνταγμα, να ουρλιάζουν εναντίον των μνημονίων και των κακών ναζί Γερμανών που μας κλέβουν ή να αυτοκτονούν!
Οι οικείες φιγούρες του παλαίμαχου Κώστα Χαρδαβέλλα, της όμορφης Ολγας Τάντου και του κοντοχωριανού μου (από την Καβάλα) Γιάννη Μούτσου όμως νομίζω πως χαλάρωναν τα ήθη και τα πάθη και σήμερα πολλοί πολίτες θα μπορούσαν αντί να απελπίζονται και να τα σπάνε ή αντί να κρεμιούνται, να ασχολούνται με Βρυλ, Θρυλ, μαγικές σπηλιές και ιπτάμενες γαρδούμπες. Ο κόσμος των παραμυθιών είναι ένα ασφαλές καταφύγιο για τα μικρά παιδιά κάθε ηλικίας και νομίζω πως η εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα είναι αναγκαία στην κοινωνία όσο ποτέ.
Αν μη τι άλλο, από τις επικίνδυνες αρλούμπες και τις παραμυθολογίες του ΣΥΡΙΖΑ και τα δελτία αλητείας και προπαγάνδας στα μισθωμένα βοθροκάναλα, καλύτερα τα ούφο και οι νεράιδες!
Σωτήρης Μπουζάρας