To ζήτημα δεν είναι καθόλου καινούριο, μάλιστα είναι τόσο παλιό, όσο και το ερώτημα “η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα”. Σε μια μικρή πόλη σα την Κομοτηνή μάλιστα, που όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας, είναι γνωστές όλες οι παρέες, οι συμπάθειες, οι παρατάξεις και οι ιδιαιτερότητες. Οταν όμως κάποιοι, υποτίθεται πως είναι υπεύθυνοι εκπρόσωποι φορέων είναι υποχρεωμένοι από τη θέση τους να τηρούν τα προσχήματα. Κι όταν ξεπερνούν και προσβάλουν κάθε κανόνα δεοντολογίας, θα πρέπει οι επικεφαλής να τους το υπενθυμίζουν, πως η καρέκλα που κάθονται δεν είναι ιδιοκτησία τους αλλά ιδιοκτησία του ελληνικού λαού.
Εδώ και χρόνια έχουν αρχίσει να ακούγονται παράπονα για πολλούς υπευθύνων γραφείων τύπου οι οποίοι πολλές φορές “ξεχνούν” να ενημερώσουν συναδέλφους για διάφορα θέματα της αρμοδιότητάς τους. Σε διάφορες εκδηλώσεις καλούν όποιον θυμούνται και “ξεχνούν” κάποιους άλλους, σε έκτακτα γεγονότα πέφτει τηλεφώνημα μόνο σε ορισμένα άτομα κι όχι σε όλους, ταχυδρομικές προσκλήσεις που δε φτάνουν ποτέ στον προορισμό τους ή που απλά δε ταχυδρομούνται ποτέ, e-mails που ποτέ δε στέλνονται, ταξίδια στο εξωτερικό στα οποία καλούνται μόνο συνάδελφοι του αντίθετου φύλλου. Για να μην αναφέρουμε επιλεκτική προσέγγιση Μέσων και παροχή πληροφορίας μόνο σε αυτά, πράξη που ισοδυναμεί με αυτόματη απαξίωση όλων των άλλων.
Τα κριτήρια με τα οποία οι κύριοι και κυρίες “ξεχνούν” κάποιους δημοσιογράφους δεν είναι πάντα ξεκάθαρο αν έχουν να κάνουν με πολιτικές επιλογές, προσωπικές φιλίες και σχέσεις ή διάφορες “μπίζνες” απροσδιορίστου χαρακτήρα. Ομως το τελευταίο διάστημα κι επειδή το φαινόμενο έχει αρχίσει να παίρνει διαστάσεις επιδημίας, οφείλουμε πρώτοι να κάνουμε την αρχή και να αναφέρουμε τα πράγματα με το όνομά τους.
Παράπονα λοιπόν για την τρέχουσα περίοδο ή και παλαιότερες περιόδους από τη σημερινή, έχουν εκφραστεί για διάφορες υπηρεσίες μεταξύ των οποίων ο Δήμος Κομοτηνής, η Νομαρχία Ροδόπης, η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης (στην προ Σταμάτη εποχή), η 21η Ταξιαρχία αλλά και το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής! Ποιοι, πως και γιατί “ξεχνούν” να συμπεριλαμβάνουν στη λίστα τους δημοσιογράφους του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου με πολλά χρόνια στο επάγγελμα είναι ένα θέμα προς συζήτηση.
Οσον αφορά το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής κι εφόσον δεν είναι υπηρεσία του ελληνικού κράτους αλλά του τουρκικού, αν και “βγάζει μάτι” η επιλεκτικότητα με την οποία οι υπεύθυνοί του παραχωρούν συνεντεύξεις μόνο σε φιλικά (ελληνόφωνα) Μέσα και δημοσιογράφους, είναι ωστόσο δικαίωμά τους να επιλέγουν και φίλους και συμμάχους στην περιοχή μας. Αλλωστε σε ελεύθερη ευρωπαϊκή χώρα είμαστε κι όχι σε ασιατική…
Για όλες τις υπόλοιπες όμως περιπτώσεις οφείλουμε να σημειώσουμε πως υπηρεσίες που υπάρχουν χάρη στο χρήμα του ελληνικού λαού, με υπευθύνους τύπου με διπλές και τριπλές θέσεις εργασίας που χρυσοπληρώνονται από τον ελληνικό λαό οφείλουν να σέβονται ΟΛΟ τον ελληνικό λαό κι όχι μόνο όσους αυτοί θεωρούν αρεστούς. Οφείλουν λοιπόν να διατηρούν λίστα με στοιχεία επικοινωνίας όλων των δημοσιογράφων και εκπροσώπων ΜΜΕ της περιοχής στην οποία να κοινοποιούν όλα όσα έχουν υποχρέωση.
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.
Pingback: ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΕΚ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΟΥΣ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΕΤΑΛΩΤΗ ΚΑΙ “ΑΘΩΩΝΟΥΝ” ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ!