Με μια απόφαση – σταθμό και παρόλες τις παροτρύνσεις της κυβέρνησής τους, οι πολίτες της Ελβετίας με ποσοστό 61,2% έβαλαν φρένο στο χτίσιμο μουσουλμανικών θρησκευτικών μνημείων με μιναρέ. Μια απόφαση που χαροποίησε ιδιαίτερα το ακροδεξιό κόμμα της χώρας αλλά εξόργισε τους θρησκευτικούς ηγέτες από πολλές ισλαμικές χώρες.
Το τι νόημα μπορεί να έχει το αποτέλεσμα ενός τέτοιου δημοψηφίσματος αλλά και το ίδιο το δημοψήφισμα, μπορούν να το εξηγήσουν μόνο οι ψυχολόγοι. Οταν υποτίθεται πως είσαι ένα κράτος που δέχεται ελεύθερα μετανάστες από κάθε χώρα, με πλήρη θρησκευτική ανεξαρτησία και ισότητα, ποιο το νόημα μετά να διαμαρτύρεσαι για την “ισλαμοποίηση” της κοινωνίας; Αν θέλεις η κοινωνία σου να παραμείνει ως έχει, πολύ απλά δεν δέχεσαι μετανάστες.
Οταν επίσης δε σε ενοχλεί η αύξηση των μουσουλμάνων πολιτών και φυσικά υπάρχει πλήρης ανεξιθρησκεία (όπως και υπάρχει στην Ελβετία) τότε προς τι η απαγόρευση των μιναρέδων; Ποια η διαφορά ενός τζαμιού με μιναρέ από ένα χωρίς μιναρέ; Στην αισθητική κολλήσαμε; Γιατί τα καμπαναριά των χριστιανικών ναών δεν ενοχλούν;
Από την άλλη, διάφοροι θρησκευτικοί ηγέτες του ισλάμ που διαμαρτύρονται για την απόφαση, ας κοιτάξουν καλύτερα την μεσαιωνική κατάσταση μέσα στις ίδιες τους τις χώρες, όπου άνθρωποι βασανίζονται γιατί δηλώνουν χριστιανοί ή επειδή ορισμένες γυναίκες φοράνε παντελόνια ή φλερτάρουν χωρίς γάμο!
Η υπερβολή σε κάθε περίπτωση είναι απόδειξη αδυναμίας και παραδοχή ήττας ενώ από την άλλη, τα θρησκευτικά ζητήματα δε λύνονται με νόμους και απαγορεύσεις, ούτε μέσα από δημοψηφίσματα. Οι απαγορεύσεις συνήθως έχουν αντίθετα αποτελέσματα κι αυτό έχει αποδειχτεί ιστορικά σε πολλές περιπτώσεις. Μένει να δούμε που θα καταλήξει το ζήτημα των ελβετικών μιναρέδων και κατά πόσο θα ισχύσει η απαγόρευση.
Σχετικοί σύνδεσμοι:
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
