Ο πέμπτος μιναρές της Ελβετίας φαίνεται πως θα είναι και ο πιο επεισοδιακός για την κοινωνία του μικρού αλλά ζάμπλουτου κράτους της κεντρικής Ευρώπης αφού από το σημερινό δημοψήφισμα θα κριθεί το αν θα μπορούν να χτίζονται ελεύθερα ή όχι. Ολοι, ακόμη και η χριστιανική εκκλησία αντιδρούν κατά του απαγορευτικού νόμου, φοβούμενοι το ακροδεξιό ρεύμα που τα τελευταία χρόνια σημειώνει μεγάλη άνοδο στην Ελβετία.
Από την άλλη, οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι που αποτελούν ήδη το 4% του συνολικού πληθυσμού ζητούν ίσα θρησκευτικά δικαιώματα στη χώρα που επέλεξαν να ζήσουν. Καμία σχέση δηλαδή με την ελληνική Θράκη που οι πολίτες της μουσουλμανικής μειονότητας απολαμβάνουν τη θρησκευτική ελευθερία, εξασκώντας ελεύθερα τα θρησκευτικά τους καθήκοντα σε τζαμιά πολύ περισσότερα από τις εκκλησίες των χριστιανών της πλειονότητας.
Η όλη κίνηση των Ελβετών πολιτών ωστόσο από πολλούς κρίνεται ως ακραία και ξενοφοβική. Οι θρησκευτικές πεποιθήσεις δεν ορίζονται από νόμους και απαγορεύσεις αλλά από τις επιλογές των πολιτών. Εφόσον έχουμε να κάνουμε με κράτος κοσμικό και ελεύθερο, η ελευθερία της θρησκευτικής επιλογής και του αναλόγου ντυσίματος πρέπει να θεωρείται αυτονόητη για τον πιστό κάθε θρησκείας. Ωστόσο επιμέρους θέματα όπως το χτίσιμο κτιρίων θρησκευτικής χρήσης αφορούν καθαρά τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Σχετικοί σύνδεσμοι:
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.