Η κατάρριψη του τουρκικού μαχητικού/αναγνωριστικού (μπορεί να είναι φωτοαναναγνωριστικό, αλλά διατηρεί δυνατότητες εξαπόλυσης βλημάτων αερος-αέρος AIM-9 μικρής ακτίνας δράσης) RF-4E από την συριακή αεράμυνα ή έστω από τους Ρώσους χειριστές των συριακών Α/Α συστημάτων, άλλαξε τα πάντα σε ότι αφορά το ήδη επιβαρυμένο περιβάλλον ασφάλειας στην περιοχή της Α.Μεσογείου.
Ενώ αναμένεται η συνεδρίαση του ΝΑΤΟ την Τρίτη, οι ΗΠΑ εμφανίζονται ιδιαίτερα επιθετικές κατά της Συρίας και έχει ιδιαίτερη σημασία αυτή η προσέγγιση της Ουάσιγκτον για την Ελλάδα: Αν και το όλο περιστατικό επρόκειτο περί κλασικής επιθετικής αναγνώρισης-στοχοποίησης των συριακών αντιπλoϊκών επάκτιων συστοιχιών βλημάτων Ρ-800 και γενικότερα των συριακών ενόπλων δυνάμεων και η κίνηση των Σύρων ήταν κλασική – σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο – κίνηση αυτοάμυνας εν τούτοις η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ χρησιμοποίησε “βαριές” εκφράσεις υποστηρίζοντας 100% την Τουρκία και επιφυλασσόμενη να δώσει “κατάλληλες απαντήσεις”!
Για όσους το έχουν ξεχάσει η επιχείρηση του τουρκικού RF-4 ήταν αντιγραφή της επιχείρησης του Μαΐου του 2006 κατά την οποία βρήκε τον θάνατο ο σμηναγός Κώστας Ηλιάκης. Αποστολή αναγνώρισης/στοχοποίησης των S-300PMU1, τότε, των Ρ-800 την Παρασκευή.
Προτίμησαν να κάνουν κανονική αναχαίτιση-κατάρριψη της δυάδας των τουρκικών αεροσκαφών, έστω και αν το δεύτερο αεροσκάφος κατάφερε να ξεφύγει, παρά να επιτρέπουν την παραβίαση του ΕΕΧ τους. Άρα οι ΗΠΑ στην συγκεκριμένη περίπτωση περιφρόνησαν 100% το διεθνές δίκαιο τασσόμενη απλά υπέρ του συμμάχου τους και αυτό καλό είναι να το έχουμε υπ’όψιν μας, αν και τα δεδομένα είναι διαφορετικά: Έχουν “λυσσάξει” που δεν μπορούν να ρίξουν το καθεστώς Άσσαντ και πάνω απ’όλα που η Ρωσία “τους την έχει βγει στα ίσα”.
Σημειώνουμε για άλλη μία φορά την ρωσική σιωπή από την ημέρα του επεισόδίου μέχρι την στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές που μπορεί να σημαίνει πολλά σε ότι αφορά την εκ μέρους της αντίδραση σε μια κίνηση του ΝΑΤΟ. Να σημειώσουμε ότι εκτός από την Ρωσία, ούτε και το Ισραήλ έχουν αντιδράσει στο “νεοοθωμανικό στραπατσάρισμα”. Κάτι μας λέει ότι το Ισραήλ δεν στεναχωρήθηκε καθόλου…
Εν πάση περιπτώσει όλα έχουν αλλάξει, μετά από αυτό το επεισόδιο. αν το ΝΑΤΟ και οι δυτικοί το αφήσουν “να περάσει” χωρίς να αντιδράσουν, θα έχουν δεχθεί ισχυρότατο πλήγμα στο γόητρό τους. Άρα θα αντιδράσουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Π.χ. με επιχείρηση SEAD (καταστολής αεράμυνας) στην πυροβολαρχία που εκτόξευσε τα πυρά.
Αλλά στους κλωβούς δεν βρίσκονται Σύροι, αλλά Ρώσοι. Και είναι άγνωστο πρώτον κατά πόσο θα επιτύχει η επιχείρηση και δεύτερον κατά πόσο, αν επιτύχει, η Ρωσία θα δεχθεί χωρίς αντιδράσεις κάτι τέτοιο… Ίσως η κατάληξη θα είναι μια θεαματική μονομαχία των προηγμένων ρωσικών Α/Α συστημάτων με τα δυτικά και τουρκικά αεροσκάφη. Η πόρτα του φρενοκομείου έχει ανοίξει.
Αξίζει πάντως να δούμε πως ακριβώς φαίνεται ένα τουρκικό RF-4E Phantom στις οθόνες ενός ρωσικής κατασκευής Α/Α συστήματος. Και μάλιστα ελληνικού: Ενός Osa-AKM (SA-8b). Μόνο που σε αυτή την περίπτωση οι Έλληνες χειριστές δεν παίρνουν εντολή κατάρριψης του τουρκικού μαχητικού. Αυτή είναι και η μοναδική διαφορά: Η βούληση της πολιτικής ηγεσίας. Όχι μόνο τώρα, αλλά όπως καταγράφεται από το 1974 και μετά…
Ακούστε την βεβαιότητα με την οποία ο κεντρικός χειριστής λέει ότι “Δεν θα σπάσει” εννοώντας ότι δεν μπορεί να ξεφύγει από τον εγκλωβισμό…
Το βίντεο εδώ:
Από τις 8 Οκτωβρίου 1996, όταν ο υποσμηναγός Α.Γρίβας νούμερο “2” στην σχηματισμό των Mirage 2000EGM κατέρριψε με ένα βλήμα R-550 Magic II το F-16D από την 192 Filo, σκοτώνοντας τον back seater, έχει η τουρκική Αεροπορία να λάβει τέτοιο μάθημα όπως αυτό που έλαβε χθες από την συριακή αεράμυνα με την κατάρριψη του μαχητικού/αναγνωριστικού RF-4E (θεωρούμε δεδομένο ότι είναι αυτός ο τύπος και όχι F-4E/2020 Terminator, καθώς δύο RF-4E τα παρακολουθούσαν τα κυπριακά ραντάρ ενώ κατευθύνονταν προς την Συρία, 30′ πριν την κατάρριψη).
H Toυρκία προσπαθεί άτσαλα να κρύψει ότι τα αεροσκάφη της ήταν αναγνωριστικά σε διατεταγμένη αποστολή παραβίασης και κατασκοπείας εντός του συριακού εναέριου χώρου, αλλά το πιο ενδιαφέρον είναι σε τι είδους αποστολή ήταν και προκάλεσαν τέτοια αντίδραση από την συριακή αεράμυνα. Αφού σε αρκετές περιπτώσεις τους τελευταίους μήνες “μπαινόβγαιναν” στον συριακό εναέριο χώρο.
Απόλυτα έγκυρες πηγές (οι ίδιες που ενημέρωσαν το defencenet.gr ότι επρόκειτο περί κατάρριψης και όχι απλής πτώσης όπως μετέδιδαν όλα τα παγκόσμια ΜΜΕ) αναφέρουν ότι “Για πρώτη φορά τα τουρκικά αναγνωριστικά είχαν πλησιάσει τις περιοχές των επάκτιων πυροβολαρχιών των υπερηχητικών βλημάτων cruise P-800 Yakhont”, ένα όπλο που έχει δημιουργήσει μεγάλες ανησυχίες σε Ισραηλινούς και ΝΑΤΟ καθώς “έκτισε” μια τεράστια ζώνη απαγόρευσης πλεύσης, ακτίνας άνω των 200 χλμ. από τις συριακές ακτές.
Αυτό σημαίνει ότι είναι πρακτικά αδύνατον να υπάρξει ναυτικός αποκλεισμός στη χώρα, χωρίς να εξουδετερωθούν οι Ρ-800. Έχουμε σημειώσει και στο παρελθόν ότι κανένα δυτικό αντιπυραυλικό όπλο σήμερα δεν εγγυάται την καταστροφή υπερηχητικού αντιπλοϊκού βλήματος, ακριβώς γιατί αυτά τα όπλα έχουν εισέλθει σε υπηρεσία την τελευταία πενταετία. Άρα είναι ένα όπλο για το οποίο δεν έχουν “δεδομένη” απάντηση.
Άρα πρέπει να προϋπάρξει καταστροφή τους για να γίνει εφικτός ένας ναυτικός αποκλεισμός “στιλ Λιβύης”.
Όταν λοιπόν τα τουρκικά αναγνωριστικά πλησίασαν την περιοχή των Ρ-800 για να προχωρήσουν σε τακτική φωτοαναγνώρισή τους (θεωρούμε δεδομένο ότι οι αμερικανικοί δορυφόροι και ο γαλλικός Helios-B έχουν προχωρήσει εξ αρχής σε στρατηγική αναγνώριση) τα ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα που προστατεύουν τις πυροβολαρχίες των Ρ-800, έλαβαν άμεσα εντολή ανάσχεσης.
Θυμίζουμε ότι τόσο τα Ρ-800 όσο και το σύνολο των προηγμένων συριακών Α/Α/ πυροβολαρχιών (S-300PMU2, Pantsir S1, BUK-M1/2) χειρίζονται από Ρώσους.
Ενώ τα τουρκικά αναγνωριστικά περνούσαν κατά μήκος των συριακών ακτών εκτοξεύθηκε ένα βλήμα (πιθανόν και δεύτερο) από μία πυροβολαρχια S-300PMU2 που βρίσκεται στις περιοχή.
Μία άλλη δυτική πηγή αναφέρει ότι πολύ πιθανόν να ήταν από σύστημα μεσαίας ακτίνας δράσης BUK-M1/2 το βλήμα ή τα βλήματα, αφού οι δυτικοί δίνουν εκτόξευση δύο βλημάτων.
Το ένα από τα δύο RF-4 κτυπήθηκε καίρια (καμία πληροφορία δεν υπάρχει για την τύχη των πιλότων, αλλά αν πιστέψουμε τις περισσότερες πηγές που αναφέρουν ότι εξερράγη άμεσα μετά το πλήγμα στον αέρα και δεν έγινε εφικτό να βρεθούν πολλά συντρίμμια , οι πιλότοι θεωρούνται οριστικές απώλειες), το δεύτερο κτυπήθηκε από θραύσματα, αλλά κατάφερε να επιστρέψει στην Τουρκία.
Οι παραπάνω πληροφορίες “δένουν” και από το σημείο πτώσης που τελικά είναι 1-2 μίλια από τις συριακές ακτές, γι αυτό υπάρχουν και αυτόπτες μάρτυρες της έκρηξης. Και όχι οκτώ μίλια όπως έδιναν οι Τούρκοι.
Θα αντιδράσει η Άγκυρα; Εκτίμησή μας είναι πως, όχι. Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και η Ρωσία – γιατί περί της Ρωσίας πρόκειται, φυσικά – έστειλε σαφές μήνυμα…
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
