Σοσιαλδημοκρατία, ε; Το δυστύχημα είναι ότι το εγχείρημα δεν μπόρεσε να τεθεί ούτε ως όρος, μια που ανέκαθεν σκόνταφτε στο βαθύ ΠΑΣΟΚ – και ταυτόχρονα, στη βαθιά αγραμματοσύνη της ελληνικής κοινωνίας, εξαιτίας της οποίας ακόμα και οι στοιχειώδεις δυτικοί προβληματισμοί σκόνταφταν στο τείχος του ελληνικού εξαιρετισμού. Το ευτύχημα είναι ότι το παλαιό ΠΑΣΟΚ, βαθύ και ρηχό ταυτοχρόνως, κατέρρευσε – αν δεν καταρρεύσει και η χώρα θα υπάρξει μεγάλη περίοδος για ενδοσκόπηση, συζητήσεις, ακόμα και για ανασυγκρότηση ενός χώρου που θα διεκδικήσει τη φιλελεύθερη σοσιαλδημοκρατία. Με ποιους;
Εδώ τα πράγματα δυσκολεύουν. Υπάρχουν κάποια πρόσωπα που μάτωσαν χτυπώντας τη γροθιά τους στο μαχαίρι, αλλά επιμένουν: Γιαννίτσης, Μόσιαλος, Ραγκούσης (ίσως, υπό προϋποθέσεις)… Προσωπικώς, δεν πιστεύω ότι οι συγκεκριμένοι μπορούν να ηγηθούν ρεύματος το οποίο μπορεί να γίνει πλειοψηφικό – αλλά θα μπορούσαν να το κάνουν πολλά νεότερα πρόσωπα, με ευρωπαϊκή εμπειρία και διάθεση να εμπλακούν στα ελληνικά πράγματα, που θα δέχονταν στην αρχή να τους ακολουθήσουν. Αυτά αν η χώρα τη σκαπουλάρει. Αν δεν…
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
