Aγαπητοί σύντροφοι, γειά σας.
Δεν πάνε πολλά χρόνια από τις αρχές του ΄90 τότε, στα Εξάρχεια, που μαζί εσείς και εγώ, ρέμπελοι, αιώνιοι φοιτητές, κοιμόμασταν μέχρι τις τρεις το μεσημέρι και τα απογεύματα, όταν ξυπνούσαμε πίναμε καφέ, στη Μαρονίτα και το καφενείο του Τζαννή (μετέπειτα καφενείο του Σάκη), ενώ τα βράδiα απένταροι, ξενυχτούσαμε ακούγοντας μουσική.
Από τότε που μέναμε σε νοικιασμένες γκαρσονιέρες και δυαράκια, στην Αραχώβης και την Καλλιδρομίου, μαζί με διάφορα γκομενάκια, από την επαρχία, (τσουλάκια, που μαστουριάζαμε πρώτα και μετά τα παίρναμε όλοι…), τα βουερά βράδια της πόλης.
Από τότε που μαζί τρώγαμε στην εστία ή ρεφενέ σε κανένα φτηνό φαγάδικο και πηγαίναμε για ποτάκι, όταν έπεφτε το χαρτζιλίκι, στο Mo Better, και στο Decadance – το μόνο μπαρ από όπου μπορείς να δεις τα αστέρια!
Από τότε που διαβάζαμε Αστερίξ με μανία και αριστερά βιβλία, από το κεντρικό βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής», του ΚΚΕ, (δίπλα στην εκκλησία της Ζ. Πηγής, στην Ακαδημίας).
Από τότε που τα σπάζαμε και γκαρίζαμε 3 και 4 η ώρα τη νύχτα, μόνο και μόνο επειδή κανένας δεν μας την έπεφτε ,κανένας δεν μας έκανε παρατήρηση, κανένας δεν καλούσε την αστυνομία. Α…ρε χρόνια!!! Αξέχαστα…!!! Χρόνια ΠΑΣΟΚ!!!
Από τότε που κερδίσαμε το πρώτο μας χρήμα, με πληροφορίες από μέσα, για τη μετοχή της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ.
Δεν πάει καιρός από τότε, τέλη του ΄90, που με την καθοδήγηση συντρόφων αγωνιζόμασταν στις Σχολές για επικράτηση της ΠΑΣΠ και της ΚΝΕ. Που δέρναμε τους φλώρους ΟΝΝΕΔίτες και μαζί με τους καθηγητές λύναμε και δέναμε στα Πανεπιστήμια!!!
Από τότε που μπαινοβγαίναμε στα κεντρικά γραφεία του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ και του ΠΑΣΟΚ, (το οποίο μετακόμισε πρόσφατα, αλλά συνοικία δεν άλλαξε), στα Εξάρχεια και γλύφαμε κώλους για καμιά κομματική δουλίτσα.
Από τότε που γυρνούσαμε νύχτα όλη την Πατησίων, από την Ομόνοια έως την Κολιάτσου κολλώντας αφίσες έμπνευσης Λαλιώτη!
Από τότε που μπαινοβγαίναμε στο Πολυτεχνείο και την ΑΣΟΕ, σε συναυλίες που μετά γίνονταν μάχη με τους μπάτσους και πλιάτσικο…στις Σχολές.
Από τότε που μαζί λουφάραμε στην Αεροπορία, σε βιζματικές μεταθέσεις, στο ΓΕΑ και το ΓΝΑ και το ΣΓ Προεδρείας της Δημοκρατίας, με τον Γεράσιμο υπουργό…
Από τότε που σμηνίτες, οργώναμε την Αθήνα, λουφαδόροι κοπανιστοί ή αδειούχοι όλο το εικοσάμηνο της θητείας μας, ενώ δουλεύαμε στις πολυεθνικές εταιρίες. (Θέσεις που μέχρι σήμερα έχουμε και τις χρωστάμε στους δοκιμαζόμενους συντρόφους, υπουργούς, του ΠΑΣΟΚ).
Από τότε που κάθε χρόνο βρισκόμασταν όλοι, στα Προπύλαια, στις 17 Νοέμβρη, να τα σπάσουμε και να φωνάξουμε : ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ!
Σαν χθες είναι οι αρχές του 2000, που μέρα νύχτα παίζαμε στα Χρηματιστήρια και όταν βρισκόμασταν στο Ντα Κάπο, στο Κολωνάκι, μιλάγαμε για Θέμελη και Ανδρουλάκη.
Που από τις 8 το πρωί, ως τις 7 το απόγευμα, στα γραφεία μας, στην Babis Avenue, ψάχναμε τρόπους και άκρες να φτιαχτούμε, να κάνουμε καμιά εταιριούλα, να ξενοπηδήξουμε, να κάνουμε δουλειά με το Δημόσιο.
Που παντρευτήκαμε College Girl, πακετάκια όμορφα, με δουλειές σε τράπεζες και γονείς με διαμερίσματα και εξοχικά στις Κυκλάδες…
Που στον Pazaropoulo, δώσαμε το Αλφαρομέο και πήραμε το τουρμπάτο Α4, για μούρισμα σε αυτούς που χρόνια μας την έβγαιναν…
Που χεστήκαμε στο χρήμα, από μίζες και υπογραφές, για εξοπλισμούς, δημόσια έργα, φαρμακευτικό υλικό, δήθεν έξοδα, ΜΚΟ,
Που ανοίξαμε λογαριασμούς σε ξένες τράπεζες, ενώ πήγαμε και από 10 φορές στις Βρυξέλες και τη Μαδρίτη. Την Φρανκφούρτη και το Μιλάνο. Για δουλειές, ή για διακοπές με την γυναίκα μας. Με μοντέλες, βιζιτόνια ταξιδέψαμε σκαστοί σε Ντουμπάι και Πουκέτ ενώ τιγκάραμε χρυσές και πλατινένιες πιστωτικές.
Σαν τώρα δεν ήταν όταν μάθαμε πως έρχεται Οικονομική Κρίση;
Πως η δουλειά μας στις πολυεθνικές: Microsoft, Google, Nestle, Coca Cola, Wal-Mart, Monsanto, Toyota, Siemens, ΑΒΒ, Exxon, Morgan Stanley, Deutsche Bank, Royal Dutch Shell, Astra Zeneca, Sanofi-Aventis, κινδυνεύει αν δεν πάμε στο ΔΝΤ;
Πως τη βίλλα μας, στο Νέο Βουτζά και το σαλέ στον Παρνασσό, θα μας τα πάρει η Τράπεζα, αν δεν πάμε στο Μνημόνιο;
Πως τα Κωστέα-Γείτονα, για να μην πετάξουν τα παιδιά μας, έξω από το σχολείο, στα χωράφια, της Παλλήνης, πρέπει να ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο;
Πως το 10μετρο ταχύπλοο Monterey 335 αν θέλουμε να το σώσουμε, για να πεταγόμαστε σε Σέριφο, Σίφνο, Μήλο και αλλού, είναι ανάγκη να περάσει το Μνημόνιο Νο2;
Πως ο ΣΥΡΙΖΑ, πιά θα στεγάσει το πολιτικό μας είναι, για να υπάρχουμε και στη μετά Μνημονίου εποχή;
Aγαπητοί σύντροφοι,
Σας θύμισα την κοινή μας πορεία και τους αριστερούς μας πολιτικούς αγώνες για να σας πω ότι ο Σοσιαλισμός στην Ελλάδα, έχει βαθιές και γερές ρίζες.
Ούτε ο Μητσοτάκης με την Φιλελεύθερη λαίλαπα, ούτε ο Καραμανλής με τους Εκσυγχρονιστές, της πλάκας, αλλά ούτε και ο καπετάν-Πάνος Καμμένος που τώρα δίνει μάχη, στη Μακεδονία, (με τον Δημαρά να μας πλευροκοπεί τους σύντεκνους, τον οπλαρχηγό Μανώλη να βαράει στον Μοριά και να ξεσηκώνει τους καλοταισμένους μας συνδικαλιστές…), δεν θα μπορέσουν να μας διώξουν από τα πράγματα!!!
ΣΥΡΙΖΑ θα τους κλαδέψουμε στις Εκλογές της 17ης Ιούνη, κάτω από την σοφή καθοδήγηση του Αγίου Μωρού, Λαλιώτη και των συντρόφων που όλα αυτά ξέρουν να δίνουν μάχες στην πρώτη γραμμή και τα μετόπισθεν και να τις κερδίζουν!!!
Ο Αλέξης, είναι ο Δούρειος Ίππος που θα εισχωρήσει στα δυσαρεστημένα κοινωνικά στρώματα, με αριστερές καταβολές και σαγηνευτικά θα τους παρασύρει στην κάλπη.
Έτσι η Νίκη είναι δική μας!
Ξανά και ξανά, όπως το ΄81, και την Αλλαγή. Όπου ο Ανδρέας Παπανδρέου κερδίζοντας με 48,07% έφερε από την αφάνεια, την πλέμπα στην εξουσία.
Όπως το ΄85, μια νέα, μεγάλη νίκη για το ΠΑΣΟΚ, με τον Ανδρ. Παπανδρέου να εξακολουθεί να γοητεύει τα πλήθη. (45,82% το ποσοστό του αυτή τη φορά) και το ΚΚΕ Εσωτερικού με τον Γ. Μπανιά, στη Βουλή.
Όπως το ΄89, που παρά το καραμπινάτο σκάνδαλο Κοσκωτά το ΠΑΣΟΚ με ποσοστό 39,13%. και ο (ενιαίος) Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου με επικεφαλής τον Χαρ. Φλωράκη, ανακόψανε τον νικητή Κ. Μητσοτάκη, από την Πρωθυπουργία.
Όπως το ΄93, όπου ο σοφός Λαός φέρνει δικαιωμένο στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα, με ποσοστό 46,88%.
Όπως το ΄96, με νέα Νίκη του Κινήματος (41,49% και με 5,12% είσοδο στη Βουλή του ΔΗΚΚΙ και του δικαιωμένου Δημ. Τσοβόλα).
Όπως το 2000, όπου το ΠΑΣΟΚ κερδίζει ξανά με 43,8% τις Εκλογές.
Όπως το 2004, όπου ο σύντροφος Σημίτης χάνει μεν τις Εκλογές, διατηρώντας όμως ένα μεγάλο ποσοστό, του ΠΑΣΟΚ, με 40,55%.
Όπως το 2009, όταν «ο Καραμανλής δραπέτευσε», και ο Γ. Παπανδρέου με το περίφημο «λεφτά υπάρχουν» ήρθε πάλι το Κίνημα, στην εξουσία, με 43,94%.
Και τέλος, όπως τον Μάιο του 2012 που αν και δεν έμεινε κολυμπηθρόξυλο, καταφέραμε και βρεθήκαμε κυρίαρχοι του παιχνιδιού.
Με τον ΣΥΡΙΖΑ μπροστά και ποσοστό 16,78% Το ΠΑΣΟΚ, από κοντά, 13,18% το ΚΚΕ πιο πίσω…με 8,48% και ουρά, τη Δημοκρατική Αριστερά με 6,11% Σούμα δηλαδή, όλης της Αριστεράς ένα 42,55%!!!
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς…
One Comment