Ό,τι και να πιστεύει κανείς για την Ευρώπη και το ευρώ, αυτό που αντιμετωπίζουμε τελικά είναι μία σύγκρουση ανάμεσα σε δύο Ελλάδες, που διαπερνάει τις κομματικές διαφοροποιήσεις και σπάει τις ιδεολογικές διαχωριστικές γραμμές.
Το περασμένο Σάββατο παρακολούθησα (όσο άντεξα!) έκπληκτος και αγανακτισμένος το θλιβερό θέαμα μιας «ξεβράκωτης» ατάλαντης νεαρής που εκπροσωπούσε μ’ ένα άθλιο «τραγούδι» την Ελλάδα (όλους εμάς δηλαδή) στον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον, μέσω της… κρατικής ΕΡΤ. Χαρακτηριστικό δείγμα μιας παρακμιακής Ελλάδας που μας έφτασε στον πάτο της πλήρους ανυποληψίας.
Με ελάχιστες μέρες διαφορά μερικά νέα παιδιά, κόντρα στη μιζέρια της «ελληνικής πραγματικότητας», κέρδιζαν μετάλλια στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα κολύμβησης, μια επαρχιακή ομάδα χάντμπολ από το Άργος κέρδιζε το κύπελλο Ευρώπης και μία ομάδα επαγγελματιών που ξέρουν τη δουλειά τους διοργάνωνε με εξαιρετικό τρόπο το ράλι Ακρόπολις, έναν από τους καλύτερους αγώνες του παγκοσμίου πρωταθλήματος.
Ασχέτως πολιτικών πεποιθήσεων, πρέπει πρώτα και κύρια να πάρουμε οριστικά και ενεργά θέση στη μάχη ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο Ελλάδες. Δεν χωράνε και οι δύο πλέον σ’ αυτή τη γωνιά της Γης…
Πάνος Φιλιππακόπουλος
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
