«Εχω ένα όνειρο!» Πως η Ελλάδα πέθανε, αλλά μαζί, πως μιά νέα γεννιέται.

31 Μαΐου, 2012 | by rodopinews

Η Ελλάδα, πέθανε!
Ή θα γεννήσουμε μια νέα χώρα ή θα καθήσουμε δίπλα στην πεθαμένη, σε ένα ατελείωτο ξόδι, ως μοιρολογίστρες και θα κλαίμε τη μοίρα μας!
Τόσο από το εξωτερικό, όσο και εδώ… στην ημιδαπή, τα μηνύματα που λαμβάνουμε καθημερινά μιλάνε για κλινικό θάνατο.
Είμαστε πλέον, τελειωμένη υπόθεση!
Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω, μπορείτε να το κάνετε εσείς, σκεπτόμενοι, κάτω από τι κοινωνικο – οικονομικές συνθήκες ζούμε.
Αυτό που έχω μόνο να πω είναι πως πρέπει πιά, να τραβήξουμε τη μπρίζα!
Και στη συνέχεια όλοι μαζί, με υπευθυνότητα και όραμα να αναδομήσουμε την Ελλάδα που θέλουμε.
Το κράτος που μας αξίζει, την πατρίδα που ονειρευόμαστε!

Προς αυτή την κατεύθυνση θα συνεισφέρω, θέτοντας υπό την βάσανο της σκέψης, μερικά κοινωνικά όνειρα, δικά μου και δικά σας.
Μερικά όνειρα από παλιά, αλλά σκοπίμως απωθημένα στο εθνικό μας υποσυνείδητο!

Έχω ένα όνειρο. Πως την χώρα μας δεν θα την απόκαλούν υποτιμητικά, Ελλάδα ( Greece – Γραικία ), αλλά Ελλάς ( Ηellas ) και εμάς, τους περήφανους κατοίκους της, Έλληνες, όχι Greeks – Γραικούς!

Έχω ένα όνειρο. Πως Έλληνες δεν θα είναι όποιοι μοιραία βρέθηκαν εδώ, ούτε αυτοί που μετέχουν της ελληνικής παιδείας! ( Λέγεται ψευδώς, με άγνοια και σκοπιμότητα… )
Πως θα ισχύει, το Δίκαιο του Αίματος, όπως και σήμερα ισχύει ( Ιθαγένεια ) αλλά κυρίως, πως η Ελληνική Υπηκοότητα, γιά τους αλλοδαπούς, θα απότελεί Τιμή και ζητούμενο πολλών ποιοτικών παραμέτρων.
Η θεμελίωση του σύγχρονου Κράτους ( Α’ Συνέλευση Επιδαύρου ), έγινε στη βάση πως Έλλην είναι όποιος πιστεύει στον Χριστό. Κάτι βέβαια που σήμερα εκ των πραγμάτων είναι ξεπερασμένο. Αλλά αλήθεια, σήμερα, ποιός είναι ο Έλλην;

Έχω ένα όνειρο. Πως η Εκκλησία θα λειτουργεί αποσπασμένη οικονομικά από το Κράτος και θα διακονεί την ελεημοσύνη, την αλληλεγγύη, την αυταπάρνηση, την αγάπη την ταπείνια και την μετάνοια.

Έχω ένα όνειρο. Πως Πρωτεύουσα θα είναι η Θεσσαλονίκη, η πόλη με την αδιάκοπη και μεγαλειώδη, ελληνική ιστορική συνέχεια, ανά τους αιώνες. Και μέσω αυτής θα επανακτηθεί η χαμένη μας Βυζαντινή και Μακεδονική ταυτότητα.

Έχω ένα όνειρο. Πως τα Υπουργεία, θα λειτουργούν αποκεντρωμένα και χωροθετημένα γεωγραφικά ανάλογα το αντικείμενό τους.
Πως θα είναι… στη Λάρισα, το Υπουργείο Γεωργίας, στη Χίο το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, στην Κρήτη, το Υπουργείο Τουρισμού, στην Κέρκυρα, το Υπουργείο Πολιτισμού, στον Πύργο, το Υπουργείο Αθλητισμού, στη Βέροια, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, κ.α.

Έχω ένα όνειρο. Πως οι Ένοπλες Δυνάμεις θα είναι ισχυροί παράγοντες της ζωής της χώρας. Με ανεξάρτητες Ηγεσίες σε Στρατό Ξηράς, Πολεμικό Ναυτικό και Αεροπορία, χωρίς κρίσεις από κανένα Υπουργικό Συμβούλιο.

Έχω ένα όνειρο. Πως όλα θα προβλέπονται σε ένα νέο σύγχρονο και απλουστευμένο Σύνταγμα, που θα ψηφιστεί με την συνεισφορά όλων των πολιτών, ( μέσω του διαδικτύου ). Ένα Νέο Σύνταγμα, που θα επιτρέπει την σφιγμομέτρηση της κοινής γνώμης συνεχώς και θα την θέτει ως προυπόθεση στην λήψη σημαντικών οικονομικών αποφάσεων αλλά και που θα εισαγάγει τον θεσμό του Πολιτικού Εισαγγελέα, προισταμένου κάθε πολιτικού, ( από το βαθμό του Βουλευτή ως τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης).

Έχω ένα όνειρο. Πως θα λάμπει διά των αποφάσεών της Ανεξάρτητη η Δικαιοσύνη. Πως θα επιλέγει μόνη της τους καλύτερους δικαστές, με κρίσεις από Υπηρεσιακά Δικαστικά Συμβούλια και όχι τοποθετήσεις από τον εκάστοτε Υπουργό Δικαιοσύνης.

Έχω ένα όνειρο, Πως θα αλλάξει ο Ποινικός Κώδικας, εισαγάγοντας τον θεσμό α) : Tου κατ΄οίκον περιορισμού ( υπάρχει η τεχνολογία για παρακολούθηση εφαρμογής, μέσω GPS ) και β) : Tου θεσμού της Κοινωνικής Εργασίας.

Έχω ένα όνειρο. Πως θα εφαρμοστεί η Ποινή του Θανάτου, ( στην απόφαση, όχι στην εκτέλεση ), αναφορικά με τελεσίδικες αποφάσεις για υποθέσεις παιδεραστίας και βιασμών ανηλίκων.

Έχω ένα όνειρο. Πως θα υπάρχει μιά ιδιαίτερα αυστηρή νομοθεσία για την κλοπή Δημοσίου Χρήματος.
Με έμφαση στην εκτίμηση και απόκατάσταση της ζημιάς αλλά και στην παραδειγματική τιμωρία ( με καθαίρεση από κάθε αξίωμα, θέση και αφαίρεση της Ελληνικής Ιθαγένειας ).

Έχω ένα όνειρο. Πως θα καταργηθούν οι αιρετοί Άρχοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και θα αντικατασταθούν με διορισμένους ανώτατους υπαλλήλους της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης.

Έχω ένα όνειρο. Πως θα είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι στην παρακολούθηση και δίωξη του κάθε Εγκλήματος.
Πως, ως πολίτες θα μπορούμε να καταγγέλουμε και να φωτογραφίζουμε κάθε παραβατικής συμπεριφορά, που θα πέφτει στην αντιληψή μας, ( διευκολύνοντας και καθοδηγώντας τις Αρχές που θα επιλαμβάνονται αμέσως ), με ηθικό αντάλλαγμα δωρεάν χρόνο ομιλίας, στο κινητό.

Έχω ένα όνειρο. Πως σε μια χώρα που βρέχεται κατά ¾, από θάλασσα, τα προιόντα και αγαθά θα διακινούνται από θαλάσσιες οδούς και πως θα περιοριστούν οι χερσαίες μεταφορές, στο επί το πλείστον, παλαιό και κακό οδικό δίκτυο.

Έχω ένα όνειρο. Πως θα υπάρχει έλεγχος στην κατοχή αυτοκινήτων, αφού ως προυπόθεση θα λαμβάνεται η ύπαρξη ιδιόκτητων χώρων στάθμευσης.

Έχω ένα όνειρο. Πως κανένα πληροφοριακό μέσο, δεν θα είναι στην ιδιοκτησία και τον έλεγχο του Κράτους εκτός τις κρατικές ιστοσελίδες στο διαδύκτιο.Πως θα πουληθεί η ΕΡΤ και θα παύσει τη λειτουργία του, το Κανάλι της Βουλής των Ελλήνων.

Έχω ένα όνειρο. Πως υποχρεωτικά ο καθένας μας, θα είναι δότης μοσχευμάτων, ( εφ΄όσων υπάρχουν οι ανάλογες προυποθέσεις ) Πως μετά από κάθε μεταμόσχευση θα δίνεται διοικητικό βοήθημα, ως ηθική αμοιβή, από την Πολιτεία.

Έχω ένα όνειρο. Πως θα γίνεται η ονοματοδοσία από τη γέννηση, χωρίς απαραιτήτως Χριστιανική ή άλλη Βάπτιση.
Και πως θα τελείται από την συντεταγμένη Πολιτεία και καύση των νεκρών.

Έχω ένα όνειρο Πως θα είναι καθορισμένοι οι δημόσιοι χώροι, πέριξ των σπιτιών μας, ως χώροι της αποκλειστικής μας αρμοδιότητας. Με παραχώρηση και μέρους της χρήσης, όχι της ιδιοκτησίας.
Πως σε αυτούς τους χώρους ( πεζοδρόμια, πλατείες, κ.α.) οι αποκλειστικά αρμόδιοι θα έχουν την ευθύνη της συντήρησης , της φύλαξης και της καθαριότητας, κάτι για το οποίο θα ελέγχονται αυστηρά.

Τέλος, έχω ένα όνειρο… Την επαναφορά του καταξιωμένου θεσμού των Καλλιστείων του ΑΝΤ1, με όλη την γκλαμουριά και τα χορευτικά που βλέπαμε κάποτε…!!!

Με την ελπίδα πως ίσως, κάτι από όλα αυτά, ( τα αυτονόητα, δίκαια, σωστά, επιβεβλημένα και εφικτά κοινωνικά όνειρα ), μπορεί να πραγματωθεί… κλείνω την παρέμβασή μου στο κοινό όραμα για το πόθεν, που, πως και πόσα… μιάς ολικής ανασυγκρότησης της κοινωνίας και της ζώρας, που είναι πλέον το ζητούμενο!

http://antignomia.blogspot.com