Το πρόγραμμα “Γαλάζιες Σημαίες” συντονίζεται από το Foundation for Environmental Education που εδρεύει στην Δανία και έχει 63 χώρες – μέλη από όλες τις ηπείρους. Από το 1987 και έπειτα, απονέμει την πιστοποίηση της “Γαλάζιας Σημαίας” σε όσες παραλίες αλλά και μαρίνες πληρούν όλα τα απαιτούμενα κριτήρια τα οποία δεν έχουν να κάνουν μόνο με την καθαρότητα και ποιότητα νερών και παραλίας αλλά και με την οργάνωση, την πληροφόρηση, τον σεβασμό στα ΑΜΕΑ κ.α. Πράγμα που σημαίνει πως μία παραλία μπορεί να έχει τα καθαρότερα νερά και την καθαρότερη αμμουδιά του κόσμου, όμως μπορεί να μην συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο επειδή δεν διαθέτει υποδομές για ανθρώπους με κινητικά προβλήματα ή δρόμους κ.ο.κ.
Οι “Γαλάζιες Σημαίες” έχουν μεγάλη σημασία για την τουριστικής ανάπτυξη μίας περιοχής αφού είναι το πρώτο πράγμα που λαμβάνει υπόψη ένας ταξιδιωτικός πράκτορας αλλά και ο ίδιος ο τουρίστας πριν οργανώσει πλάνο διακοπών. Γι αυτό και η σημασία που δίνουν στον θεσμό αυτό οι υπηρεσίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ώστε παραλίες και μαρίνες της περιοχής ευθύνης τους να λαμβάνουν όσο το δυνατόν περισσότερες γαλάζιες σημαίες. Μέχρι εδώ όλα καλά και όμορφα. Τι γίνεται όμως με τον ίδιο τον διεθνή οργανισμό και τον τρόπο λειτουργίας του; Σε αντίθεση με την Ελλάδα της κρίσης, της τεμπελιάς και των υπεράριθμων δημοσίων υπαλλήλων (όπως λένε ξένοι πολιτικοί και εφημερίδες) εκεί στην όμορφη Δανία λειτουργούν όλα σωστά σαν ελβετικό ρολόι; Δυστυχώς όχι. Κι αν για την Ελλάδα υπάρχουν χίλιες δύο αιτίες για την κακή οργάνωση και την αναποτελεσματικότητα, απορούμε σε ένα τέτοιο κράτος όπως της Δανίας τι δικαιολογίες μπορούν να υπάρχουν για καταστάσεις όπως οι παρακάτω…
Πατάτα πρώτη: Χάρτες αλαλούμ!
Μπαίνουμε λοιπόν στην ιστοσελίδα του προγράμματος και με το σκεπτικό πως είμαστε Γερμανοί ή Αμερικανοί τουρίστες (που σε λίγο καιρό θα αποτελούν σύντομο ανέκδοτο σαν αυτά που λέγαμε κάποτε για τους Αλβανούς κι αυτό όχι εξαιτίας τους αλλά εξαιτίας μας) προσπαθούμε να βρούμε που υπάρχουν Γαλάζιες Σημαίες στην Ροδόπη ώστε να την επισκεφθούμε για τα μπάνια μας. Τι δουλειά έχουν οι Γερμανοί και Αμερικανοί τουρίστες στην Ροδόπη; Μπορεί να τους αρέσει η Μπύρα Βεργίνα!
Φτάνουμε λοιπόν στην ανάλογη υποσελίδα του BlueFlag.org και βρίσκουμε τον κατάλογο με τις βραβευμένες παραλίες της Ροδόπης, που φέτος είναι τρεις:
http://www.blueflag.org/Menu/Awarded+sites/2011/Northern+Hemisphere/Greece/Rodopi
Η παραλία της Αρωγής, η παραλία στο camping του Φαναρίου και η δημοτική παραλία Φαναρίου φέτος λοιπόν τιμήθηκαν με γαλάζια σημαία και συγχαρητήρια στον Δήμο Κομοτηνής! Πως όμως εμείς οι ηλικιωμένοι Αμερικανογερμανοί θα φτάσουμε εκεί; Μα θα ακολουθήσουμε τις οδηγίες που δίνονται στην ιστοσελίδα του BlueFlag.org και θα είμαστε έτοιμοι για βουτιές! Η μήπως όχι;
Πατάμε λοιπόν την ανάλογη επιλογή και πάμε π.χ. στην Δημοτική Πλαζ του Φαναρίου. Ε ρε τρέλες που θα κάνουμε τα γερόντια με τα σωσίβια! Για να δούμε λοιπόν που βρίσκεται αυτή σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα:
Αν λοιπόν ο κακομοίρης συνταξιούχος Χανς κάνει το λάθος και ακολουθήσει κατά γράμμα αυτές τις οδηγίες (όπως την πάτησαν πριν λίγο καιρό κάτι γιαπωνέζοι τουρίστες) θα βρεθεί να κάνει το μπάνιο του μέσα στο …μπατάκι της λίμνης Βιστωνίδας, ακριβώς απέναντι από την είσοδο του Αγίου Νικολάου γιατί ο χάρτης που δημοσιεύει το BlueFlag.org εκεί ακριβώς παραπέμπει! Το καλό της υπόθεση είναι πως θα βρει σίγουρα άφθονο πάρκιν, θα μπορέσει να φάει ντομάτες από τον μπαξέ των καλόγερων αλλά και να ζητήσει την ευλογία του πατέρα Νύφωνα αυτοπροσώπως!
Μετά λοιπόν την πρώτη ψυχρολουσία με τα ..λασπόλουτρα της Δημοτικής Πλαζ Φαναρίου στην Βιστωνίδα ο απογοητευμένος Γερμανός συνταξιούχος αποφασίζει να μας δώσει μία δεύτερη ευκαιρία οπότε πάει σε κάτι πιο οργανωμένο π.χ. στην πλαζ του camping Φαναρίου. Ψάχνει λοιπόν στην επίσημη ιστοσελίδα και βρίσκει την ακριβή τοποθεσία:
Για κακή του τύχη όμως την πάτησε και αυτή τη φορά αφού αν ακολουθήσει τις οδηγίες του BlueFlag.org κατά γράμμα θα βρεθεί να πλατσουρίζει στο ύψος της διασταύρωσης της εθνικής οδού προς Φανάρι, μέσα στη λίμνη και πάλι, αυτή τη φορά όμως παρέα με τις πάπιες και τα φλαμίνγκο για παρηγοριά! Βεβαίως ο γερο-Χάνς θα είναι αχάριστος αν δεν εκτιμήσει τις ευεργετικές ιδιότητες της θρακικής λάσπης αλλά και την παρέα των σπανίων πτηνών που του προσφέραμε…
Πάνε λοιπόν οι διακοπές του Χανς; Οχι εντελώς αφού αν επιμείνει λίγο περισσότερο μπορεί να απολαύσει την πανέμορφη παραλία της Αρωγής:
Αυτή τη φορά το BlueFlag.org ήταν σωστό και ο Γερμανός συνταξιούχος της ιστορίας μας θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει εκτός από το μπάνιο του και τον καφέ του στο Γκούγκι, στο Εν Πλω και στο Για Μπανάκι (εφόσον το τελευταίο θα ξαναφτιαχτεί γιατί προς το παρόν υπάρχουν μόνο αποκαΐδια).
Πατάτα δεύτερη: Περσινά ξινά σταφύλια!
Είπαμε λοιπόν πως οι Γαλάζιες Σημαίες έχουν μεγάλη σημασία για τουρίστες και τουριστικούς πράκτορες που σχεδιάζουν πλάνα διακοπών. Και τι κάνει η BlueFlag.org γι αυτό; Φροντίζει να τους πληροφορεί α) σωστά και β) έγκαιρα ώστε να επιλέξουν τις καλύτερες παραλίες και μαρίνες. Οσον αφορά για το πρώτο με βάση τα παραπάνω δεδομένα ας μη το σχολιάσουμε περισσότερο. Οσον αφορά στο δεύτερο, είδαμε φέτος τα δεδομένα να ανακοινώνονται αργά την Ανοιξη. Ωραίο για εμάς τους Κομοτηναίους που αισθανθήκαμε “εθνικά υπερήφανοι” για τις θάλασσες και τις ακτές μας αλλά εντελώς απαράδεκτο για τους ξένους τουρίστες αφού είναι πασίγνωστο στον χώρο του τουρισμού πως οι περισσότεροι δυτικοί τουρίστες κανονίζουν τις καλοκαιρινές τους διακοπές στο εξωτερικό όχι μία εβδομάδα πριν (ή …μία ημέρα πριν όπως οι Ελληνες) αλλά πολλούς μήνες πριν, συνήθως από τον Ιανουάριο!
Τι αξία λοιπόν έχει να ανακοινωθούν οι γαλάζιες σημαίες του Φαναρίου Ροδόπης τον Μάϊο; Ελάχιστη έως καμία για τους οργανωμένους ξένους τουρίστες που σαφώς όταν σχεδίαζαν τις διακοπές τους δεν είχαν στη διάθεσή τους τα φετινά ενημερωμένα στοιχεία παρά μόνο αυτά μέχρι πέρσι. Και ως γνωστόν οι ξένοι τουρίστες ψάχνουν πριν πληρώσουν άρα με το δεδομένο αυτό κάνουμε “μία τρύπα στο νερό” για να κοροϊδεύουμε τους ντόπιους ιθαγενείς και να βγαίνουν διάφοροι ψευτοπαράγοντες της δημόσιας ζωής του τόπου στα ΜΜΕ και να καυχιούνται πως δήθεν έφεραν τουριστική ανάπτυξη στον τόπο, όπως γίνεται εδώ και δεκαετίες. Φυσικά εις βάρος της τσέπης του πολίτη γιατί η συμμετοχή στο πρόγραμμα με τις Γαλάζιες Σημαίες σαφώς και έχει αρκετά έξοδα.
Πατάτα τρίτη: Ψάξε πληροφορίες κι αν τις βρεις σφύρα!
Εντάξει λοιπόν, βρήκαμε την παραλία των ονείρων μας και πλέον θέλουμε να μας δώσει το BlueFlag.org ορισμένες πληροφορίες. Ποιες λοιπόν είναι αυτές; Ας δούμε για την παραλία Αρωγής:
In order to get to the Arogi Beach, you have to take the Thassaloniki – Komotini National road and before you reach Komotini, take the Porto-Lagos exit, from where you’ll find, after a 8- Kilometers drive, the village of Fanari and then you will find the Arogi Beach after a 2- Kilometers drive. The beach is sandy and is part of a summer resort of the Prefecture. Near the beach there are hotels and rented accommodation. The length of the beach is 2,5 Kilometers and its width varies between 15 and 25 meters. Along the beach among others there are Pine trees, Acacias and Oleanders. The Flora of the area includes the following species: Atriplex Halimus, Anthemis Tomentosa, Erignium Maritimum, while the Fauna includes: Petala, Chitton, Falco Elegnorae, Snakes, Larus Auduinni, Littorina. Also a number of environmental education activities such as drawing competitions, clean ups, etc has taken place. You can contact us at: egiros @ otenet.gr
Για το egiros@otenet.gr δεν παίρνουμε όρκο αφού ήταν το επίσημο e-mail του πρώην Δήμου Αιγείρου που έχει καταργηθεί, ούτε επίσης για τις χιλιομετρικές αποστάσεις που δίνονται τις οποίες αν κάποιος ακολουθήσει θα βγει σίγουρα κάπου αλλού. Για τα φυτά και τις Ακακίες της παραλίας εκεί δίνουμε ρέστα! Ασε που χωρίς Ακακίες τι τουρίστες να προσελκύσει κανείς…
Συμπέρασμα: “Δουλέψτε λιγάκι ρε μαντράχαλοι…“
Δεν ξέρουμε πόσο κοστίζει στον κάθε Δήμο η συμμετοχή στο πρόγραμμα με τις γαλάζιες σημαίες που τη θεωρούμε σημαντική, ούτε γνωρίζουμε ποια ακριβώς άτομα είναι οι ανευθυνοϋπεύθυνοι για το παραπάνω χάλι. Επειδή όμως κάποιοι εγχώριοι και ξένοι γραφιάδες πληρώνονται από τις κρατήσεις του συνταξιούχου και του ανέργου καλό θα ήταν να μάθουν να κάνουν καλά τη δουλειά τους και να μη κοροϊδεύουν την κοινωνία παρουσιάζοντας ως “έργο” αυτό το χάλι το μαύρο. Η τουριστική προβολή στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες δυστυχώς ήταν κατανάλωση αναλόγων κονδυλίων και μόνο. Μαζευόταν κάποιοι ποντικοί σε ένα γραφείο, αποφάσιζαν σε ποια ταξιδάκια θα πάνε παρέα με διάφορες χαζοβίζιτες που παρίσταναν πως είναι παράγοντες ή δημοσιογράφοι, έδιναν πακέτα σε τυπογραφία φίλων και κομματικών στελεχών για να τυπώνουν ένα σωρό βιβλία και έντυπα (τα οποία στην συνέχεια έστελναν για ανακύκλωση ή στίβαζαν σε γνωστές αποθήκες) και το κορόιδο ο πολίτης έβλεπε τους διάφορους επιτήδειους να ποζάρουν σε εφημερίδες γνωστών εργολάβων με χρυσοπληρωμένα δημοσιεύματα και με βαρύγδουπους τίτλους για την διαφήμιση της χώρας που έγινε εδώ κι εκεί ή για τα καραβάνια τουριστών που αναμένονται να έρθουν από διάφορες χώρες τα οποία ακόμη περιμένουμε. Ας δείξουμε λοιπόν κάποιοι έστω και σήμερα τον ανάλογο σεβασμό στο ευρώ του συνταξιούχου και του ανέργου που πληρώνουν τον κάθε καλοβολεμένο γραφιά και ας αναγκάσουμε έστω και τώρα κάποιους να δουλέψουν σοβαρά πάνω στο θέμα, ώστε επιτέλους η χώρα αλλά και κάθε ακριτική περιοχή να επωφεληθεί από τον τουρισμό όπως της αξίζει.
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.