Η συγγένεια στον τρόπο σκέψης μεταξύ νεοκομμουνιστών και νεοναζί δεν τους επιτρέπει να επιτίθενται αναμεταξύ τους

13 Μαΐου, 2012 | by rodopinews

Αφού άκουσα μερικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές κατάλαβα επιτέλους το βασικό πρόβλημά του. Είναι το ίδιο πρόβλημα που έχει και το ΚΚΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κομμουνιστογεννής. Αποτελεί έναν συνασπισμό μεταλλαγμέων νεοκομμουνιστών, ευρωκομμουνιστών και διαφόρων αριστεριστών.

Το βασικό χαρακτηριστικό τους είναι η πολιτική απολυτότητα και ο αυταρχισμός. Αυτό το χαρακτηριστικό προέρχεται από την πολιτικής τακτική της Δικτατορίας του Προλεταριάτου που θεμελίωσε ο Μαρξ κατά την Παρισινή Κομμούνα και εφάρμοσαν οι μπολσεβίκοι του Λένιν στην Οκτωβριανή Επανάσταση. Το ακολουθεί και το ΚΚΕ τις τελευταίες δύο δεκαετίες, κατά τις οποίες ακολουθεί την κλασσική τακτική του Ενωτικού Μετώπου και του Σοσιαλφασισμού της δεκαετίας του 1920. Χαρακηριστικό είναι το χάιδεμα των νεοναζί από τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα χρεώνοντας την ενδυνάμωσή τους στο “σύστημα” παραπέμποντας στην τακτική του Σοσιαλφασισμού. Δυστυχώς η συγγένεια στον τρόπο σκέψης μεταξύ νεοκομμουνιστών και νεοναζί δεν τους επιτρέπει να επιτίθενται αναμεταξύ τους.

Ιστορικά η πολιτική της Δικτατορίας του Προλεταριάτου έφερε τα γνωστά αποτελέσματα εκεί που επικράτησαν οι Μπολσεβίκοι, δηλαδή την σταλινική απάνθρωπη καταπίεση της NKVD του Μπέρια. Η τακτική του Ενωτικού Μετώπου οδήγησε στην επικράτηση των εθνοσοσιαλιστών Ναζί στη Γερμανία, αλλά και στα φασιστικά καθεστώτα σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Αυτές οι πολιτικές αποτυχίες δυστυχώς δεν είχαν καμία επίδραση στην ιδεολογία και στην πολιτική της ελληνικής κομμουνιστικογεννούς Αριστεράς. Η τακτική τους είναι “ή εμείς ή αυτοί”, η υπογραφή των δηλώσεων μετάνοιας, το “δεν μπορούμε να κυβερνήσουμε με άλλους γιατί έτσι δε θα μπορέσουμε να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας”, το “δεν θα πάμε στην Ευρώπη να συνδιαλλαγούμε εφόσον είναι η Μέρκελ οπότε καθόμαστε στην Ελλάδα μέχρι να αλλάξουν οι συσχετισμοί στην Ευρώπη”, σε συνδυασμό με την άρνηση σε οποιαδήποτε συνεργασία με κανέναν, οδηγεί στη διάλυση της ελληνικής οικονομίας και της κοινωνίας. Έτσι πιστεύουν ότι θα είναι πιο εύκολο να αρπάξουν την εξουσία και να εφαρμόσουν τα αυταρχικά πολιτικά σχέδιά τους στην οικονομία και στην κοινωνία. Οι δημοκρατικές αξίες του διαλόγου και του σεβασμού των άλλων απόψεων είναι εκτός της λογικής τους. Όλα τα εντάσσουν στον υπέρτερο σκοπό τους, στη δημιουργία της κομμουνιστικής (κοινοτικής) κοινωνίας. Σε αυτό το σχέδιο, ακόμα και η ανθρώπινη ζωή είναι αναλώσιμη.

Εκ των πραγμάτων τα κομμουνιστικογεννή πολιτικά κόμματα είναι ανίκανα να κυβερνήσουν με χρηστό και αποτελεσματικό τρόπο. Είναι προφανές ότι θα αποτύχουν. Η αναποτελεσματικότητά τους, η οποία οφείλεται στην ιδεολογία τους και στηρίζεται στη γενικότερη λαθεμένη αντίληψη του κόσμου, θα τους οδηγήσει στον απόλυτο αυταρχισμό, όπως εμφανίστηκε σε όλα τα πρώην και νυν σοσιαλιστικά κράτη στην υφήλιο. Από την άλλη, είναι φανερό ότι γνωρίζουν την αδυναμία και την ανικανότητά τους, γιατί αλλιώς θα αναλάμβαναν την ευθύνη και θα έβγαιναν μπροστά με πρόταγμα τα συγκαλυμένα πιστεύω τους για να τα εφαρμόσουν. Δεν το κάνουν. Υπεκφεύγουν συνεχώς. Είναι ΚΟΤΕΣ επαναστάτες αναθρεμμένοι στα παιδικά δωμάτια της αστικής Ελληνικής Δημοκρατίας με τα ενοχικά συμπλέγματα της αποτυχίας του Σοβιετικού Σοσιαλισμού και του Ελληνικού Εμφυλίου. Προτιμούν να έχουν την επανάστασή τους σε “φυτώρια” και να λειτουργούν ως κρατικά επιδοτούμενη κομματική γραφειοκρατία.

Όμως, το πρόβλημα είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι, οι ηγεσίες και τα κόμματά τους, οδηγούν τη χώρα στη χειρότερη περιπέτεια από την ίδρυσή της. Η υπόλοιπη ελληνική Αριστερά, αυτή της κλασσικής και της φιλελεύθερης Σοσιαλδημοκρατίας, και της Πράσινης Οικολογίας πρέπει να εντοπίσει πλέον τη διαχωριστική γραμμή στο σημερινό ελληνικό πολιτικό πόλεμο. Είναι αυτή που διαχωρίζει τις δυνάμεις της αστικής δημοκρατίας με τις τις δυνάμεις της επανάληψης των διαφόρων εκδοχών της κομμουνιστικής επανάστασης στην Ελλάδα από τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και τα υπόλοιπα κομμουνιστογεννή κόμματα. Το διακύβευμα είναι η Ελληνική Δημοκρατία, που η πιθανότατη έξοδός της από το Ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση θα τη στείλει ως και μισό αιώνα πίσω, οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά. Δυστυχώς απ’ ότι φαίνεται η δημιουργία μιας κυβέρνησης της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ δε θα πραγματοποιηθεί και οδηγούμαστε ξανά σε εκλογές.

Ας αναστοχαστούν οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ το τι συμβαίνει. Ας αφήσουν τα τακτικίστικα απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ που το μόνο αποτέλεσμά τους είναι η ανάδειξη του Τσίπρα σε μονομάχο με τον Σαμαρά. Να ξεκαθαρίσουν τις θέσεις τους απέναντι στο επιτακτικό για την επιβίωση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα του μνημονίου. Να συμφωνήσουν τι ακριβώς θέλουν να εφαρμόσουν ως πολιτική και να αφήσουν τα γενικόλογα περί επαναδιαπραγμάτευσης, παράτασης και ότι άλλη υπεκφυγή. Αυτά είναι απαραίτητα για να προχωρήσουν στο αμέσως επόμενο βήμα, την πολιτική συμπαράταξη του ΠΑΣΟΚ, της ΔΗΜΑΡ, των ΟικΠρα και των φιλελεύθερων πολιτικών δυνάμεων της ΔηΣυ, της Δρασής-ΦΣ και της ΔηΞα, για να αντιμετωπίσουν ιδεολογικά και πολιτικά στις επερχόμενες εκλογές τόσο τη λαϊκιστική λαίλαπα του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και την διάσωση του αποτυχημένου εθνολαϊκιστή της Δεξιάς, του επίδοξου σωτήρα της χώρας Αντώνη Σαμαρά.

Χρήστος Σεβαστιάδης