Οσο πλησιάζει κανείς στη Νέα Νομική Σχολή της Πανεπιστημιούπολης, τόσο αναρωτιέται αν πρόκειται για Πανεπιστήμιο ή για χώρο ψυχαγωγίας και διασκέδασης. Γραμμένοι τοίχοι με διάφορα σπρέι, συστοιχίες αφισών να καλύπτουν κολώνες και πόρτες…
Μπαίνοντας όμως μέσα, αν ποτέ δεν έχει αντικρίσει τέτοιο θέαμα ή αν ποτέ δεν έχει υπάρξει φοιτητής παθαίνει ένα κάποιο πολιτισμικό σοκ: όλοι οι ανοιχτοί χώροι έχουν καταληφθεί από τις κομματικές οργανώσεις των φοιτητών, λερωμένοι τοίχοι και κολώνες, πανό, συνθήματα, σπρέι κ.ο.κ.
Αναρωτιέται βέβαια κανείς το πόσες εργατοώρες χρειάστηκαν για να δημιουργηθεί όλη αυτή η κατάσταση αλλά και πόσες εργατοώρες χρειάζονται καθημερινά για να συντηρηθεί. Οσο για το αισθητικό αποτέλεσμα, πλέον είναι θέμα γούστου.
Μήπως τα πανεπιστήμια, δεχόμενα την σε μεγάλη βαθμό ανάγκη των νέων για έκφραση και επικοινωνία των συνθημάτων τους, θα έπρεπε να δημιουργήσουν ειδικούς χώρους και αίθουσες στα πανεπιστήμια, ώστε εκεί και μόνο να γράφονται συνθήματα και να τοποθετούνται κάθε λογής αφίσες; Κάτι δηλαδή σαν το Facebook όπου ο καθένας έχει ένα δικό του κομμάτι τοίχου (wall) και μπορεί να γράφει και να τοποθετεί ότι θέλει.
Μήπως κάποτε θα έπρεπε να το σκεφτούμε σοβαρά να αποκτήσουμε ευπρεπή και καθαρά Πανεπιστήμια, όπως κάθε πολιτισμένη χώρα του πλανήτη;
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.